نخستین زن ایرانی که كرسی استادی دانشگاه را به دست آورد

دكتر فاطمه سياح نخستين زن ايرانی است كه كرسی استادی دانشگاه را به دست آورد. او هم چنين نخستين منتقد ادبی زن ايران است كه دارای دكترای ادبيات بوده ، در رشته نقد ادبی تحصيلات آكادميك كرده، با نظريه های نقد ادبی به طور علمی و اصولی آشنا بوده، نقدهای ادبی ارزنده ای نوشته است.افزون بر این ها، او نخستين زن ايرانی بوده كه عهده دار ماموریتی سياسی در خارج از ايران گشته و عضو هيئت نمايندگی ايران، در هفدهمين دوره جامعه ملل، در ژنو بوده است.

دكتر فاطمه سياح در سال 1281 خورشيدی در شهر مسكو، در یکی از خانواده های مشهور ايرانی به دنيا آمد. شهرت اين خانواده بيشتر به خاطر یکی از عموهای فاطمه سياح، مشهور به حاجی سياح است كه صاحب نوشته بسيار معروف “خاطرات حاج سیاح” است.
جعفر رضا زاده سياح، پدر فاطمه سياح نيز مدت چهل و پنج سال در مسكو در “دانشكده زبان های شرقی” پروفسور زبان و ادبيات بود.

پس از مرگ دكتر فاطمه سياح، در 21 اسفند ماه 1326، در تالار اجتماعات دانشكده ادبيات، دانشگاه تهران، مجلس يادبودی به ياد آن بانوی دانشمند فقيد برگزار شد آقای دكتر علی اكبر سياسی، رئيس وقت دانشگاه، در خطابه ای چنین گفت:

با فوت بانو فاطمه سياح، دانشگاه تهران یکی از دانشمند ترين استادان خود را از دست داد. كرسی درس ايشان عبارت از سنجش ادبيات و ادبيات روسی بود. چون برای تدريس سنجش ادبيات آشنایی با ادبيات چند زبان بيگانه لازم است، انجام اين كار از عهده هر کسی بر نمی آيد . بدبختانه اين جانب تا اين تاريخ کسی كه صلاحيت تدريس اين درس را داشته باشد در نظر ندارم. بنابراين دانشگاه ناگزير است فعلا اين درس را تعطيل کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.