نبود سرویس‌های بهداشتی زنان را خانه‌نشین می‌کند

ریتویکا میترا

کلارا گرید، پروفسور دانشگاه وست انگلیند در بریستول می گوید دردوران ویکتوریا نبود توالت های عمومی راهکاری برای دور نگه داشتن زنان از فضاهای عمومی بود.

او اضافه می کند که نگرش منفی نسبت به ساختن توالت برای زنان وجود داشت. همین امر و نبود توالت برای زنان سبب می شد که آنها نتوانند مدت طولانی بیرون از خانه باشند.

به گفته مگان آر دیفورنس، معمار در انستیتو طراحی بشر در بوستون آمریکا نهادهای عمومی شامل ساختمان های آموزشی، محل کار و فضای تفریحی برای نیازهای مردان طراحی شده بود. زنان مجبور بودند با کمبود توالت سر کنند و برای مواجه با این مشکل کمتر آب می خوردند، ادرارشان را برای ساعت های طولانی نگه می داشتند و کمتر در فضاهای عمومی حاضر می شدند.

خانم گرید میگوید که این وضعیت تا اواخر قرن هجدهم و آغاز جنبش زنان برای حق رأی ادامه داشت. رونق مغازه ها و کافه ها سبب شد که زنان تشویق شوند بیشتر در بیرون از منزل باشند و استفاده از توالت های عمومی برای زنان بیشتر پذیرفته شد.
اما به گفته این پروفسور دانشگاه هنوز اختلاف زیادی میان امکانات در نظر گرفته شده برای مردان در مقایسه با زنان وجود داشت.
خانم گرید می گوید ساختمان ها عموما توسط مهندسان مرد طراحی ساخته شده بود و کمترین توجهی به منظر روانشناختی توالت می شد. کمترین مکان برای ساخت توالت در نظر گرفته می شد و تا به امروز در بسیاری از کشورها توالت های مردانه بیشتر از توالت های زنانه است.

هاروی مولتچ، پروفسور جامعه شناسی دانشگاه نیویورک می گوید: “هنوز هم زنان با مشکل مواجهند. زنان مسن از مشکل تکرر ادرار رنج می برند، همینطور زنان در دوران پریود (قاعدگی)، زنان حامله و زنان به همراه نوزادانشان با مشکل کمبود سرویس های بهداشتی روبروهستند.”

به گفته کارشناسان، ژاپن یکی از کشورهایی است که در این حوزه بسیار موفق عمل کرده و سرویس های بهداشتی عمومی برای زنان را تعبیه کرده است.

براساس گزارش یونسکو، از هر ۱۰ کودک در آفریقا یک کودک به دلیل پریود نمی تواند به مدرسه برود.

این مسئله می تواند بسیار جدی تر هم باشد. به طور نمونه در سال ۲۰۱۴ دو دختر که به دلیل نبود توالت مجبور شده بودند از فضای باز استفاده کنند، مورد تجاوز قرار گرفتند و به قتل رسیدند. این نشان می دهد که نبود توالت در برخی کشورها بحرانی است.

بچه‌ها در مناطقی در هند مجبورند در فضای باز قضای حاجت کنند یا چندین کیلومتر برای رسیدن به یک توالت راه بروند
گزارش سازمان بهداشت جهانی و یونیسف نشان می دهد که ساخت و توسعه توالت‌های عمومی در ۹۰ کشور جهان به کندی پیش می رود. حدود ۶۰۰ میلیون نفر در دنیا از توالت مشترک استفاده می‌کنند و ۸۹۲ میلیون نفر در مناطق روستایی از فضای باز برای توالت استفاده می‌کنند.

آمارها در روز جهانی توالت در سال ۲۰۱۷ نشان می دهد که اتیوپی بیشترین جمعیتی را دارد که در منازلشان توالت ساخته نشده است. ۹۳ درصد جمعیت این کشور از امکانات ابتدایی سرویس های بهداشتی بی بهره اند.

بر اساس همین گزارش در هند ۷۳۲ میلیون نفر بدون امکانات ابتدایی سرویس‌های بهداشتی به سر می برند.

این گزارش حاکی است ۳۵۵ میلیون زن در هند و ۴۶ میلیون زن در اتیوپی به توالت امن دسترسی ندارند.

کالواتی در شهر کانپور هند بر ساخت یک توالت نظارت می‌کند

کلواتی زن ۶۰ ساله هندی، ۲۵ سال پیش تصمیم گرفت که برای این وضعیت فکری بکند. او با همکاری موسسه بین المللی «واتراید» کمک هزینه برای ساخت توالت در شهر محل زندگی خود را تهیه کرد.

او میگوید پذیرفته شده نیست که زنان همچنان باید در فضای باز قضای حاجت کنند.

اولگا غازاریان، مدیر برنامه بین المللی واتراید می گوید: “جهان در این حوزه به سرعت پیشرفت نمی‌کند، در حالیکه باید تا سال ۲۰۳۰ برای همه توالت ساخته شده باشد. ما باید صدای زنان باشیم، امیدوارم بتوانیم زنان بیشتری را برای ساخت توالت و سرویس های بهداشتی مجاب کنیم.”
منبع: بی بی سی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *