روزهای روز/مهدیه کسائی زاده

کانون زنان ایرانی

«روزهای روز»، اولین اثر داستانی مهدیه کسایی زاده است که از دغدغه های او در موضوع «معنای زندگی» و از توجه به روند «پوچی» در جامعه و به خصوص در میان جوانان بر می خیزد. این کتاب بنا ندارد که پرسش از معنا را پاسخ دهد؛ اما نمایشگر یک زندگی معنادار است و با این که با رویکردی انتقادی، برخی مواضع فرهنگی را نشانه می گیرد، در سراسر خود، آرام بخش است و راه ها و فرصت هایی برای تأمل را به دست می دهد.

نویسنده که در آثار پژوهشی خود، نگاه خاصی به زمان دارد، سراسر زندگی را واقع در یک روز می بیند و در حالی که برای اشاره به آن، از واژه «امروز» استفاده می کند، از میانه داستان، همه افعال توصیفی مربوط به گذشته را به زمان حال می آورد. او همچنین، برای توجه دادن به این که روابط و رویدادها نقشی فراتر از زمان دارند و لذت زندگی، در عمق زمان درک می شود، طول زمان را به بازی گرفته است و برای این کار، زنی را که شخصیت اصلی داستان است، به عنوان نویسنده همین داستان معرفی می کند تا هفت روز زندگی اش به قلم خود او روایت شود و اساس نوشتار را بر این اسلوب قرار داده است که پس و پیش زمان در جای خود نماند. بنابراین، خواننده با متنی رو به رو می شود که هم رویدادهای حال حاضر را توصیف می کند؛ هم نوشته و منتشر شده است و هم گاه به گاهی نقش نمادین ناشر را به عنوان ناظری نشان می دهد که هم زمان در حال خواندن همین داستان و ارزیابی آن برای انتشار است؛ ناظری که برای نوشته و نانوشته، نقش محدود کننده دارد.

آنچه که این روایت را از داستان های متعارف متمایز می کند، امتداد آن در احوال درونی و افکار شخصی این شخصیت است و نه در رویداد خاصی از زندگی او. در این شیوه که با کمی نوآوری هم در آمیخته است، وجود خوانندگان داستان چنان جدی گرفته می شود که به خصوص در فصل آخر، می شود احساس آنها و نفس به نفس همراهی شان با این زن در حال نوشتن را در نگارش او مؤثر دید. انتخاب این شیوه، تنها از اثر معناگرایی مورد انتظار است که روابط انسانی و تأثیر آن ها بر ژرفای زندگی را جدی می گیرد.

این ویژگی ها به اضافه تفکرات این زن جوان، به داستان صورتی فلسفی بخشیده است که وقتی با احساسات عمیق او و نگاه اخلاقی اش در می آمیزد، دنیای زنانه ای متفاوت از الگوهای رایج و تصورات عمومی را پیش رو می گذارد. کسایی زاده که در اثر بعدی خود، «روز سارا» ابعاد دیگری از همین شخصیت را نشان می دهد، در «روزهای روز» او را فرد به خود آگاه و متعهدی معرفی می کند که به رغم تنش ها، نامرادی ها و نا امنی های اجتماعی، بر خواسته هایش پایدار است و حس خوب زندگی را زنده نگه می دارد. در نمایی دیگر، او با کوشش برای لمس وجود خدایی که گویی صدایش را می شنود؛ اما هیچ سخن نمی گوید، سرانجام به تجربه درونی توجه برانگیزی راه می یابد که پیوندگاه دو داستان برای پرداختن به موضوع «ایمان» است.

این داستان، در ابعاد معنوی خود، از یک سو جامعه ای از جوانانی را نشان می دهد که از شناخت خدا تا شناخت زندگی در مانده اند و از سوی دیگر، با آرامش این زن و حرکت ملایم او بر امواج لذت و جستجو، احساسی از امید و میلی برای از نو دیدن و از نو شنیدن را بر می انگیزد و به نو اندیشی و همدلی فرا می خواند.

«روزهای روز»، داستانی است از امروز.
ناشر: انتشارات کویر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *