روایت عضو خانواده یک زندانی از حمله ماموران به زندانیان قرچک: مسئولان به زندانیان گفته بودند دو سوم‌تان آزاد می‌شوید

گزارش‌ها از زندان قرچک ورامین از حمله ماموران زندان به زندانیان با باتوم و گاز اشک‌آور خبر می‌دهند.

عضو خانواده‌ی یک زندانی در خصوص اتفاقات امروز، ۱۹ بهمن ۱۳۹۷ در زندان قرچک به بنیاد عبدالرحمن برومند گفت: در زندان قرچک یک فاجعه راه افتاده است. گاز اشک‌آور در سالن‌های بسته بدون پنجره، بسیاری از زندانی‌ها حالت خفگی دارند. بسیاری جاها آتش گرفته و پر از دود شده است. دست و پا و سر تعداد زیادی از زندانیان شکسته است. بسیاری از زندانیان آسیب‌دیده را به حال خودشان رها کرده‌اند و یک تعداد را هم برده‌اند به بیمارستان.

به گفته‌ی او، وعده‌های دروغ به زندانیان موضوع اصلی ایجاد اعتراض بوده است چرا که به آنها گفته بودند آزاد می‌شوید. زندانیان را یک جور شکنجه‌ی روانی کرده‌اند. مسئولان زندان هفته‌ی پیش گفته بودند به مناسبت چهل سالگی انقلاب رهبری به شما عفو داده و به مناسبت چهل سالگی انقلاب بیشترتان آزاد می‌شوید. زندانی ما با خوشحالی زنگ زده بود که «کاش همیشه چهل سالگی انقلاب باشد.» به زندانیان گفته بودند دو سوم‌تان آزاد می‌شوید، اما دیروز معلوم شده است که اصلا هم این طور نیست، حالا که اسامی عفوشدگان آمده، معلوم شده عفوها به روال سابق بوده است.

بنا به گفته‌ی این فرد مطلع، در زندان قرچک حدود یک هزار زندانی محبوس هستند. اکثر زندانیان وسایلشان را جمع کرده بودند، چرا که به آنها گفته بودند «همه آزاد می‌شید جز قصاصی‌ها و معاونت در قتل.» اعتراض زندانی‌ها معمولی بوده و کمی به در و دیوار کوبیدند. اما ماموران زندان با باتوم و گاز اشک‌آور بهشان حمله کردند. زندانیان هم پتوهایشان را آتش زدند که گاز اشک‌آور خفه‌شان نکند.

به گفته‌ی این فرد مطلع، وقتی زندانیان دیگر دیدند که به هم‌بندی‌هایشان حمله کردند و گارد توی زندان ریخت و گاز اشک‌آور زد، حتی کسانی که از اول معترض نبودند، اعتراض کردند که «چرا بچه‌ها را می‌زنید؟» و بدین ترتیب همه زندان شورش شد.

او درباره‌ی وضعیت زندان قرچک گفت: آن جا همه چیز قابل اعتراض است. غذا بد، درمان بد، آب شور، اما چیزی که می‌تواند زندانیان را این قدر خشمگین کند، این است که اول به آنها بگویند آزاد می‌شوید و زندانی ساکش را ببندد و بعد بگویند ببخشید اشتباه شد. وگرنه سال‌هاست که مسئولان به بیماری‌ها بی‌توجهی می‌کنند. اینها یک عده زندانی عادی هستند که سال‌هاست زندانند. دلشان خوش شده بود که آزاد می‌شوند چرا که به خاطر چهل سالگی انقلاب این قدر در رادیو و تلویزیون تبلیغ عفو گسترده کردند. نمی‌دانید توی سالن ملاقات چه خبر بود! همه می‌گفتند که بچه‌ها آزاد می‌شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *