دانشجویان معترض علامه طباطبائی در حیاط خوابگاه خوابیدند

شهرزاد نیوز : شنبه شب حیاط خوابگاه دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی تهران ، مملو از دانشجویانی بود که با پلاکاردهایی در دست، در آنجا تحصن کرده بودند. این تحصن پس از چند ساعت به پایان رسید ولی همچنان برخی از دانشجویان تصمیم گرفتند تا در حیاط خوابگاه بخوابند و به اتاق های خود بازنگردند. مصاحبه زیر با یکی از تجمع کنندگان در همان شب تجمع صورت گرفته است.

علت تحصن شما چه بوده؟ و مسالتون از چه ناشی شده؟

مساله ما از آنجا شروع شد که ما دخترها شدیم 78% دانشجویان علامه و به قول معاون دانشجویی دانشگاه مان، دانشکده ما به دانشگاه الزهرا تبدیل شده است. این 78% دانشجویان باید در خوابگاهی اسکان داده شوند که شاید فقط برای 50% دانشجوی دختر به وجود آمده. ما در اتاق هایی زندگی می کنیم که ظرفیت اش در حال انفجار است. امسال ما 70% دانشجوی ورودی دختر داریم و جایزه قبولی این دخترها، اتاق 10 تا 12 نفره است، به طوری که گاهی روی یک تخت، دو نفر می خوابند و یا حتی برخی روی زمین می خوابند.

در واقع اعتراض ما برای امکانات اولیه ماست، حق نفس کشیدن؛ فضایی بیشتر از 2 متر برای هر نفر؛ کتابخانه؛ اتاق های نورگیر در عوض سوله، باشگاه و تلفن های دیجیتالی؛ که خبر از بودجه های کلانی می دهد که در دست مسئولان است و جز برای تبلیغ و پربارترکردن پرونده مدیران نتیجه گیری نداشته. برخوردهای پلیسی و ساختن اتاقک صافی حراست برای تفتیش بدنی دختران دانشجو از توهین آمیز ترین مسائلی است که باعث شده جمعیتی 400 نفری در حیاط کوچک خوابگاه که حتی ظرفیت حرکت این دانشجویان را ندارد، تجمع کرده و خواستار گرفتن بدیهی ترین حقوق اولیه شان شده و اینکه ریاست داشگاه، دکتر شریعتی، حاضر شود با دانشجویان ملاقات کند.

کسی هم پاسخگو بود؟ آیا تا کنون هیچ یک از مسئولان نسبت به اعتراض شما عکس العمل نشان داده اند؟

دقایقی بعد از شروع تحصن توسط هسته اولیه، جمعیت کثیری از دانشجویان در حیاط گرد هم آمدند و پر شور و با حرارت از جمع دانشجویی خود حمایت کردند و در حالی که پلاکاردها را بالا می بردند و شعار می دادند، خواهان حضور ریاست دانشگاه شدند. به تدریج پس از خوانده شدن بیانیه و خاموش شدن تاریجی برق اتاق ها و حضور ساکنان آنها قرار گرفتند. لحظه به لحظه صداها رساتر می شد، شعارها محکم تر و بچه ها مصمم تر.

ابتدا دو تن از اعضای حراست، سپس 3 نفر از آنها به میان معترضان آمدند که البته جواب درستی ندادند، سپس معاون دانشجویی، کارگر، که ادعا می کرد مسئول همه چیز است، آمد و دانشجویان از او قول گرفتند که کسی کمیته انظباتی نشود که البته جوابی به این خواسته داده نشد.

چه شعارهایی داده شد؟

ابتدا هسته اول دانشجویان با شعارهایی نظیر دانشجو دانشجو حمایت حمایت، دانشجویان دیگر را ترغیب می کردند تا به آنها بپیوندند.

و شعارهای دیگر از قبیل:

شعار اصلی ما خواسته صنفی ماست

فضا فضای کافی، حق مسلم ماست

نفس بکش نفس بکش اینجا نفس غنیمته

آب، نور، اکسیژن حق مسلم است

با رتبه های عالی تو خوابگاه پوشالی

داریم با هم می جنگیم سر یه تخت خالی

سال اولی خوش اومدی جایزه تو گرفتی؟

ریاست ریاست پاسخ گو!

زمانی که مامور حراست به جای آقای شریعتی رئیس دانشکده برای پاسخگویی آمد ، دانشجویان شعار ریاست ریاست نه حراست را سر دادند و اینگونه خواستار حضور رئیس دانشکده شدند.

چه خواسته هایی مطرح بود؟

-کم کردن ظرفیت اتاق ها

-رسیدگی هر چه سریعتر به وضعیت آب

-رسیدگی به وضعیت اینترنت

-کیفیت غذاها

-زیر سوال بردن رفتار پلیسی

-زیر سوال بردن ساخت باشگاه و سوله: به اعتقاد ما باید ابتدا نیازسنجی می شد. ساختن باشگاه نیاز فعلی دانشجویان نبود و ما نیازهای فوری تری داشتیم

-زیر سوال بردن رفتار بد مسئولان

-سالن مطالعه

-اپراتور برای پاسخگویی به تلفن

-رسیدگی به وضعیت سرویس های رفت و آمد

قدم بعدی شما چیست؟ آیا همین امشب حرکت اعتراضی شما تمام می شود؟

کار ما در این جا تمام نمی شود. منتظر پاسخ به وعده های مسئولان در مدت تعیین شده یعنی دو هفته، می مانیم و بعد آن در صورت جواب نگرفتن، دست به اقدامات جدی تر خواهیم زد، چرا که حضور پرشور و غیر منتظره دانشجویان به ما ثابت کرد که این خواست تک تک دانشجویان است. امشب شعارها و برنامه ها عالی بود طوری که همه فکر می کردند حداقل یک هفته برنامه ریزی کردیم. در صورتی که همه این هماهنگی ها را از یک روز پیش انجام داده ایم. قصد ما این است که این حرکت را ادامه داده و حتی به خارج از دانشگاه بکشانیم تا به عنوان یک مساله عمومی به آن نگاه شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.