بانوي ايراني با 52 بچه در مالزي چه مي‌كند؟

خبرگزاري فارس: اولين بار او را در مراسمي كه به مناسبت آمدن رئيس جمهور به مالزي برگزار شده بود، ديدم . گفتند نامش الهه حشمتي است و صاحب 52 بچه است.

هيجاني دو چندان سراسر وجودم را فرا گرفته بود يكي به خاطر حضور رئيس جمهور و يكي از سر كنجكاوي.

تنها كاري كه در آن لحظات از دستم برآمد اين بود كه خودم را ازميان جمعيت به او رساندم و نشاني و شماره تلفنش را گرفتم تا در اولين فرصت به ديدنش بروم.

در ميان كوچه و خيابانهاي سرسبز كوآلالمپور پيدا كردن نشاني آنهم با راننده تاكسي هايي كه هيچ جا را بلد نيستند، كار آساني نبود. ولي بالاخره رسيديم، در بالاي در ورودي نوشته شده بود، تس پوترا پركيم تا به حال اين اسم به گوشم نخورده بود. ولي مي شد حدس زد كه به زبان مالايي است، به خاطر همين زياد به ذهنم فشار نياوردم.

وقتي مطمئن شدم كه درست آمده ام، سوالاتي را كه از پيش آماده كرده بودم، به دست گرفتم ودر تعقيب سوژه داغي كه يافته بودم وارد ساختمان شدم.

مثل يخ وا رفتم چند لحظه طول كشيد تا به خودم آمدم و تازه فهميدم كه قضيه چيست. كاغذ سوالات را به سطل انداختم چون حالا هم سوالاتم چند برابر شده بود و هم جنس سوالات فرق كرده بود.

ديدن دهها كودك معلول ذهني وجسمي از نژادها وجنسيت هاي متفاوت به همراه مربيان هندي و مالايي كه به انجام تمرينات فيزيوتراپي مشغول بودند، حالت عجيبي در من به وجود آورده بود.

حالا ديگر مي دانستم يك ايراني در مالزي صاحب موسسه اي براي نگهداري بچه هاي معلول است.

پس از دقايقي سراغ دفتر حشمتي را گرفتم و با راهنمايي يكي از مربيان وارد اتاقش شدم.

سرتاسر اتاق پوشيده شده بود از عكس هاي بچه هاي موسسه.

حشمتي براي استقبال من به جلو آمد و پس از سلام و احوالپرسي خيلي سريع به سراغ اصل مطلب رفتم، اين كه چه شد تا به مالزي سفر كرد و چه شد كه دراينجا موسسه اي براي بچه هاي معلول داير كرد و دهها سوال ديگر.

حشمتي گفت: من براي تحصيل به كشور انگلستان سفر كردم و در آنجا با همسرم كه يك مالايي مسلمان است، آشنا شدم . پس از اتمام تحصيل ، براي زندگي با همسرم به كشور مالزي سفر آمديم و از آن روز تا كنون حدود 28 سال است كه در اين كشور زندگي مي كنم.

وي ادامه داد: اين موسسه سال 1987 ميلادي تاسيس شد. نياز شديد بچه هاي معلول مالايي، به موسسه اي براي نگهداري آنان، مرا به اين فكر وا داشت تا مكاني را براي نگهداري چنين كودكاني داير كنم و از همان ابتدا تصميم گرفتم تا اين موسسه به بچه هاي مسلمان اختصاص داشته باشد.

وي افزود: من اين موسسه را در ابتدا فقط با 10 هزار رينگيت سرمايه كه از تنكو عبدالرحمن پوترا- اولين نخست وزير مالزي – دريافت كرده بودم، داير نمودم.

حشمتي خاطر نشان كرد: : تنكو عبد الرحمن يا پدر استقلال مالزي ، كه 31 اگوست هر سال از او تقدير بعمل مي آيد،همچنين مسئوليت سازمان پركيم را بر عهده داشت كه اين سازمان براي حمايت از افرادي است كه تازه به دين اسلام روي مي آورند . اين سازمان تا 20 سال پيش ، 30 هزار نفر را مسلمان كرده بود كه از ارقام كنوني آن اطلاعي ندارم.

حشمتي ، خدمت به مسلمانان رانده شده از كشورهاي ديگر مانند ويتنام و كامبوج را از ديگر فعاليت هاي اين سازمان برشمرد و گفت: فعاليتم در امور خيريه را با عضو شدن در سازمان پركيم آغاز كردم كه در اين سازمان برگزاري كلاس براي كساني كه تازه مسلمان شده بودند و عيادت از بيماران بيمارستان از جمله كارهايي كه بود كه انجام مي داديم.

وي افزود: پس از دريافت 10هزار رينگيت از سوي تنكو عبدالرحمن، من و يكي از دوستانم به نام مونا كه فرزند خوانده نابينايي داشت و صاحب همسر مالايي بود، خانه كوچكي را اجاره كرديم .

حشمتي ادامه داد: در ابتدا سازمان بهزيستي كوالالمپور نيز تعليماتي را به ما در خصوص نحوه نگهداري و برخورد با كودكان معلول را آموخت و ما با پذيرفتن كودكان معلول ذهني ، فعاليت خودمان را آغاز كرديم.

وي خاطر نشان كرد: در سال 1991 ، ماهاتير محمد، نخست وزير سابق مالزي،خانه بزرگتري را براي نگهداري از اين كودكان به ما داد و پس از آن ، همسر ماهاتير محمد طي نامه اي به شركت پتروناس، از آنان درخواست كرد تا 70 هزار رينگيت براي اين موسسه اهدا كنند.

حشمتي ادامه داد: هم اكنون دو تا از بچه هايي كه زماني در اين خانه زندگي مي كردند و داراي معلويت جسمي بوده و نابينا بودند داراي تحصيلات عالي در رشته هاي موسيقي و برق مي باشند.

حشمتي كه خود نيز با وجود دارا بودن سه فرزند، فرزند خواندگي يكي از اين بچه ها را به عهده گرفته و در منزل شخصي اش از او نگهداري مي كند ، زندگي بهتر براي بچه هاي معلول را از مهم ترين اهداف فعاليتش در اين موسسه برشمرد و ادامه داد: اين بچه ها داراي معلوليت هاي عقلي ، منگوليست ، كورنيليا دولانژ و دو نفر نيز داراي ناتواني جسمي مي باشند. كودكان موسسه كه غالبا متعلق به خانواده هاي كم درآمد مسلمان هستند از مليتهاي مالايي، چيني، هندي، تايلندي، عراقي، آلباني و هلندي هستند و رده سني آنان بين 2 تا 22 سال است.

حشمتي خرج ماهانه براي اداره اين موسسه را 32 هزار رينگيت اعلام كرد و افزود: اين رقم بيشتر براي حقوق 29 كارمند اين موسسه مي باشد.

وي در خصوص نحوه تأمين هزينه هاي اين موسسه گفت: سازمان بهزيستي مالزي سالانه 20 هزار رينگيت و سازمان پركيم نيز 12 هزار رينگيت به ما كمك مي كنند كه مجموعا 32 هزار رينگيت در سال مي شود در صورتي كه هزينه هاي موسسه در ماه 32 هزار رينگيت است.

حشمتي افزود: بقيه هزينه ها از سوي كمك برخي بنيادها مانند بنياد خيريه همسر احمد البداوي كه 10 هزار رينگيت در سال به ما كمك مي كند و كمك هاي مردمي تأمين مي شود.

وي در خصوص خدمات رساني اين موسسه اظهار داشت: مراقبت هاي پزشكي، گفتاردرماني، اسب درماني ، آب درماني، فيزيوتراپي، فراهم نمودن نيازهاي پزشكي و وسائل سمعي و بصري، برگزاري گردش هاي علمي از جمله فعاليت هاي اين موسسه در جهت خدمات رساني به اين بچه ها مي باشد.

حشمتي با اشاره به اينكه معلوليت ذهني جزئي از جامعه است ، تاكيد كرد: ممكن است در هر جامعه اي كودكان و افراد معلولي وجود داشته باشد كه بايد اين را فراموش نكنيم كه اين افراد نيز انسان هستند و جامعه بايد احتياج مخصوص اين دسته از افراد را تهيه كند.

وي افزود: بايد براي حمل و نقل اين نوع كودكان در جامعه ماشين هاي مخصوصي فراهم شود، دستشويي ها، به گونه اي باشند كه براي چنين كودكاني قابل استفاده باشد . طي اين 10 الي 15 سال اخير جامعه مالزي اصلاحات زيادي در اين خصوص انجام داده است كه سهم موسسه ما در اين ميان بسيار خوب بوده است.

حشمتي در مورد همكاري سفارت ايران با اين موسسه گفت: در دوره سفير قبل همكاري خيلي خوبي بين اين موسسه و سفارت وجود داشت در زمان سفير كنوني نيز آقاي خندق آبادي وعده داده است تا براي بازديد از اين موسسه به اينجا بيايد كه اين امر هنوز امكانپذير نشده است.

وي غم و شادي زندگي اش را با غم و شادي اين فرزندانش شريك كرده و روزهاي خود را از صبح زود تا ديروقت در اين موسسه در بين كودكان معلول مي گذارند در مورد مهم ترين علت درهاي اين موسسه هميشه به روي همه باز است و به غير از دولتمردان مالايي تاكنون افراد بسياري از جمله سران كشورهاي مختلف از اين موسسه ديدن كرده اند. برخي از سفرا هم كه در كوآلالمپور ساكن هستند از مشتريان پروپا قرص تس پوترا پركيم به حساب مي آيند.

تس پوترا علاوه برنگهداري كودكان معلول مركزي است براي گردهمايي خيرين كه كمكهاي مالي و غير مالي خود را از معلولان دريغ نمي كنند و همينطور مركزي است براي دانشجوياني كه در خصوص كودكان معلول تحقيق مي كنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.