سرانجام راز فریدا کالو آشکار شد

نویسنده گاردین : خاویر اسپینوزا- شهرزاد نیوز

شهرزاد نیوز: رازگویی‌های هنرمند به پزشکش به مدت 50 سال پنهان مانده بود. اکنون جزئیات ناتوانی وی در بارداری آشکار شد.

او با آفرینش مجموعه‌ بوم‌های زندگینامه‌وار درباره عواقب ناشی از جراحات وحشتناک ناشی از تصادف با تراموا، که منجر به سقط جنین وی شد، همواره یکی از دردکشیده‌ترین هنرمندان بود. اما سرانجام بخشی از زندگی هنرمند مکزیکی فریدا کالو که – به دستور شوهر سابقش، دیه‌گو ریورای نقاش – پنهان مانده بود، در کتاب تازه منتشره در مکزیک برملا شد.

این کتاب، مکاتبات کالو و پزشک و محرم رازش، پس از سقط جنین وی در سال 1932 می‌باشد؛ این نامه‌ها نشان می‌دهند پس از آن که فریدا دریافت هرگز نمی‌تواند از ریورا بچه‌دار شود، چه حس تباهی به وی دست داده بود. این نامه‌های جدید مسلماً تکمیل‌کننده بیوگرافی یکی از گیراترین هنرمندان سده بیستم است که زندگی شورانگیزش، از جمله رابطه عاشقانه‌اش با تروتسکی، با هنرش برابری می‌کند.

اعترافات کالو، با عنوان “دکتر عزیز”، مجموعه‌ مکاتبات دو زبانی وی با پزشکش، دکتر لئو الوسر، بین سال‌های 1932 و 1951 می‌باشد که تا 50 سال پس از مرگش مخفی نگاه داشته شده‌ بودند. کالو نامه‌هایش را همواره با عبارت “دکتر عزیز”، آغاز می‌کرده است. به همین دلیل، همین عنوان برای کتاب انتخاب شده است.

این نامه‌های شخصی، که در صدمین سال تولدش منتشر شده‌اند، به دستور ریورا در صندوقچه‌ها و گنجه‌های خانه‌اش در مکزیکوسیتی پنهان شده بودند. ریورا، که 20 سال از کالو بزرگتر بود، به سرایدار معتمدش دستور اکید داده بود که این نامه‌ها تا 15 سال پس از مرگش در سال 1957 باز نشوند.

یکی از حامیان ریورا، از ترس آن که این نامه‌ها حاوی اطلاعاتی باشند که به وجهه این زوج لطمه وارد آورند، آن‌ها را پشت دیوارهای حمام خانه که به موزه تبدیل شده بود، پنهان کرده بود. متصدی موزه یک سال پس از مرگ این حامی، در سال 2004، صندوقچه‌ها را گشود.

ایزابل گرانن پوروآ، مسئول بازسازی و گردآوری مطالب موجود در خانه، می‌گوید: «او به شدت مأیوس بود زیرا از خدا می‌خواست یک “دیه‌گوی” کوچولو داشته باشد، اما این رویایش به حقیقت نپیوست.»

ناتوانی کالو در بارداری، پس از جراحاتی که در تصادم با تراموا برداشته بود، همواره به طرز دردناکی با وی همراه بود. زمانی که فهمید بر اثر بارداری خواهد مرد، مجبور شد سقط جنین کند. سال‌ها بعد دوباره حامله شد، اما دوباره فرزندش را سقط کرد.

دوازده روز پس از سقط جنین به دکتر الوسر نوشت: «دکتر عزیز: مدت‌ها پیش از آن که تصورش را بکنی، می‌خواستم به تو نامه بنویسم. از بس می‌خواستم یک “دیه‌گو”ی کوچولو داشته باشم، خیلی گریه کردم. اما حالا همه چیز تمام شد، دیگر چیزی نیست که بتوان انجام داد، به جز تحمل آن.»

در سال 1931، نوشت: دیگر نقاشی یا کار دیگری نمی‌کنم. من از “محفل پولدارهای” این جا (در نیویورک که به همراه ریورا به آن جا سفر کرده بود) خوشم نمی‌آید و از دست این گربه‌های چاقالو کمی عصبانی هستم چون زندگی مصیبت‌بار هزاران نفر را دیده‌ام.»

کالو حتا در سال 1940 یک پرتره از خود به الوسر تقدیم کرد: «من در سال 1940 پرتره‌ای از خودم را برای دکتر لئو الوسر، دکتر و بهترین دوستم کشیدم. با تمام عشق، فریدا کالو.» او در نامه‌هایش، اولین روزهای بارداریش، روزهای پس از سقط جنین و کمردرد‌های کشنده‌ ناشی از تصادم با تراموا در سال 1925 را به تصویر می‌کشد.

او در عمرش بیش از 30 بار تحت عمل جراحی قرار گرفت. پیش از مرگش در سال 1954، قسمتی از پایش بریده شده بود. در طی یکی از مراجعاتش به بیمارستان سان فرانسیسکو بود که با دکتر الوسر آشنا شد.

الوسر بعدها در رابطه وی با ریورا نقشی کلیدی ایفا کرد. در نوامبر 1940 او را مجاب کرد تا با شوهرش آشتی کند و برای دومین بار با وی ازدواج کند. این پزشک در یکی از نامه‌هایش به کالو نوشته است: «دیه گو تو را خیلی دوست دارد و تو عاشق اویی. این هم واقعیتی است، و تو بهتر از من می‌دانی، که او به جز تو دو عشق بزرگ در زندگی دارد: 1) نقاشی 2) زنان در کل. او هرگز تک همسر نبوده و هیچ گاه هم نخواهد بود.»

رازگویی کالو به پزشکش ادامه یافت و بیشتر شد و حتا برایش تعریف کرد که به گوادالوپ مارین، اولین همسر ریورا و مادر دو دخترش، حسادت می‌ورزد.

«لطفاً از چیزی که می‌گویم عصبانی نشو: امروز صبح، وقتی که مرا به کنسرت دعوت کردی، تصمیم گرفته بودم تو را خوشحال کنم و بیایم تا تو را ببینم، اما وقتی فهمیدم که ریورا دوستان آن مارین، را که نمی‌توانم تحملش کنم، به لژ خود دعوت کرده است، دیگر تمایلی به رفتن نداشتم. ترجیح دادم با تو صریح باشم، زیرا می‌دانم مرا درک می‌کنی و می‌بخشی که تصمیم‌ام را عوض کردم.»

این نامه‌ها در میان 30000 شیئی دیگری هستند که مدت‌ها پس از مرگ فریدا در خانه‌اش نگاهداری می‌شده‌اند و اکنون همراه با عکس‌ها، یادداشت‌ها، طراحی‌ها، مجلات، کتاب‌ها و لباس‌هایش در خانه خانوادگی در مکزیکو سیتی و کاخ هنرهای زیبا، مهم‌ترین مرکز فرهنگی کشور، به نمایش گذاشته شده‌اند. هشتاد درصد از این مجموعه برای نخستین بار است که به معرض نمایش گذاشته می‌شوند. اشیاء دیگری که به مناسبت صدمین سال تولدش به نمایش درآمده‌اند، عبارتند از عکس‌های اشعه ایکس از کمر شکسته کالو، یک بلیط اتوبوس برقی و یادداشتی که زیر آن را با لب‌های ماتیک زده بوسیده است

.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.