در ارمنستان زنان بيشتر از مردان براي امرار معاش تلاش مي كنند

روزنامه سرمايه

ازاده عصاران

راهروهاي تاريك و سرد مترو بهترين محل براي كار است. غرفه‌هاي كوچك پيراشكي، انواع كباب و حتي لوازم آرايش تنها مكان‌هاي ساده و پرباري هستند كه زنان ارمني را در خود جاي داده‌اند. اين زنان در ايروان پايتخت ارمنستان حاضرند در يك غرفهء تنگ با عنوان مغازه ساعات زيادي را صرف پخت و پز و فروش كنند تايك خانواده اداره شود. اگر وقت بگذاريد و در اين راهروهاي پيچ در پيچ بچرخيد، متوجه مي‌شويد كه كمتر مردي در كنار آن‌ها كباب باد مي‌زند يا با مشتري سروكله مي‌زند. «جاي مردان اين‌جا نيست. آن‌ها فقط به سمت رييس و در نهايت كارمند رضايت مي‌دهند.» اين را دختر دانشجوي ارمني مي‌گويد كه در يك خانوادهء فرهنگي بزرگ شده. او در دانشگاه زبان انگليسي مي‌خواند و عصرها يك كافي‌نت را اداره مي‌كند. از ديد او مردان ارمنستان حاضر نيستند شستن ظرف در يك رستوران را حرفهء خود بدانند!

كنار مغازهء كوچك زني كه در يكي از ايستگاه‌هاي مترو روزنامه مي‌فروشد، مردي ايستاده كه روي شيشهء مغازه‌اش نوشته: «صرافي»… او از معدود مرداني است كه در اين راهرو هم‌پاي زنان كار مي‌كند. درواقع در گوشه و كنار اين شهر، حتي در فروشگاه يا مغازه‌هاي كوچك فقط مردان هستند كه در اين نوع غرفه‌ها ايستاده‌اند، دست‌هايشان به سرعت پول را مي‌شمرد و اسكناس‌ها را عوض مي‌كند. سال‌هاست كه چشم اين مردان به جايگزيني درام و دلار (هرچند كم) عادت كرده است; اما اين نگاه كمتر به تغيير يا افزايش فعاليت تبديل شده است. زن ميانسالي كه از طريق نظافت يك خياط خانه روزگار مي‌گذراند، پسري دارد كه كنار همان خياط‌خانه باجهء كوچك صرافي را اداره مي‌كند. شبيه بسياري از همكاران هم‌جنس خود!

راحت مي‌توان با زنان و مردان اين كشور ارتباط برقرار كرد. تنها مانع اين ارتباط زبان است. تعداد بسيار كمي از اين جمعيت زبان انگليسي را در كنار روسي ياد گرفته‌اند. با اين همه اگر در ميني‌بوس يا اتوبوس‌هاي اين شهر بنشينيد، دختران و پسران جوان كمكتان مي‌كنند تا بتوانيد در مورد بسياري از مسايل مبهم و سؤال‌هايتان، به جواب برسيد. دختر جواني كه كارمند يك ادارهء كوچك در مركز شهر است در مورد شرايط كار زنان مي‌گويد: «زنان ارمني حاضرند تن به هر كاري بدهند تا كم‌كاري يا بيكاري همسرانشان را جبران كنند. براي همين تا نيمه شب دست‌فروشي مي‌كنند يا در كافه و رستوران‌هاي بزرگ و كوچك كار مي‌كنند. زنان نسل جديد اما مي‌توانند فعاليت‌هاي اداري را با اعتماد به نفس بالاتري به عهده بگيرند.»

دختر جوان مي‌گويد: «زن‌هاي ارمن با حقوقشان آشنا نيستند. حتي NGO يا تجمع‌هاي كوچك زنانه هم كاربردي ندارند. چون وضعيت اجتماعي و اقتصادي زنان اصلائ روشن نيست.»

به گفتهء او بسياري از مردم اين كشور قبول كرده‌اند كه زندگي همين است. مردان راحت و آزاد با ته‌ماندهء روش كمونيستي سابق در ذهن بزرگ مي‌شوند و با كمترين تلاش براي امرار معاش، روزها را سپري مي‌كنند و زنان وظيفهء نان‌آوري و تحمل سختي كار را به عهده دارند.

اگر نيمه‌شب‌هاي ايروان را در ميدان‌هاي معروف شهر ايروان بچرخيد چهره‌هاي خستهء زناني را مي‌بينيد كه با نااميدي از حضور مشتري در دكه‌هاي كوچك نشسته‌اند. همين چهره‌ها درست زمان طلوع خورشيد، سر كار حاضرند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.