انتخابات شورای شهر گنبد، سرآغاز یک تحول برای زنان

كانون زنان ايراني -ایمان مظفری :نفرانس زنان سازمان ملل که در سال 1975 در مکزیکو به عنوان اولین کنفرانس زنان برگزار شد، بحثی پیرامون توانایی های زنان در دست یابی به مقام مدیریت، رهبری و تصمیم گیری در گرفت. ده سال گذشت. کنفرانس جهانی 1985 در سند نایروبی به امید دست یابی زنان به حوزه های تصمیم گیری، به کشور های عضو سازمان ملل متحد و از جمله ایران توصیه کرد که « سیاست ها باید وسیله ای برای بسیج آگاهی، پشتیبانی سیاسی، امکانات و … شوند تا زنان بتوانند شغل هایی را که با مهارت ها و مسئولیت های بیشتر سروکار دارند، از جمله مشاغلی را در سطوح مدیریت در تمام بخش های اقتصادی و سیاسی به دست آورند. چنین سیاست هایی باید پویایی و تحرک بیشتر شغلی زنان را در برداشته باشد.» (1)

در چهارمین کنفرانس جهانی (سال 1995) در پاراگراف 152 سند پکن این بار نوشته شد: «نسبت نازل زنان در میان تصمیم گیرندگان اقتصادی و سیاسی در تمامی سطوح محلی، ملی و بین المللی بازتاب موانع ساختاری و نگرشی است که باید از طریق اقدامات مثبت به مقابله با آنها برخاست.»

در نتیجه، سند پکن از دولت های عضو سازمان ملل متحد خواست که استخدام زنان برای مشاغل رهبری، تصمیم گیری و مدیریت را بر مبنایی برابر با مردان در سرلوحه ی اقدامات سیاسی خود قرار دهند. در اینجا دو هدف استراتژیک به طور مشخص مد نظر بود:

1-اتخاذ اقداماتی جهت تضمین دسترسی برابر زنان و مشارکت کامل زنان در ساختارهای قدرت و تصمیم گیری

2-افزایش توانایی زنان در راستای مشارکت در تصمیم گیری و رهبری.

با این توصیف، هم اکنون که مدت کمی از انتخابات شوراهای شهر و روستاهای ایران می گذرد، اما خبرهای خوشحال کننده ای هم به گوش می رسد. از آن جمله عضویت چهار نفر از زنان در شورای هفت نفره ی شهر «گنبد» در استان گلستان است. همینطور عضویت دیگر زنان در شوراهای شهر دیگر شهرستان های این استان.

نا گفته پیداست که موفقیت زنان در انتخابات اخیر – به ویژه در شهرستان گنبد – نتیجه ی، توجه دولت اصلاحات طی سال های گذشته در توانمند سازی و ارتقاء سطح خودباوری و اعتماد به نفس در نقش آفرینی های سیاسی و اجتماعی بوده است. در واقع حرکت در مسیری که در سند پکن به طور شفاف در سال 1995 به آنها اشاره شد.

تقویت شوراها و ایجاد بسترهای لازم برای مشارکت زنان در این عرصه، موضوعی است که موجب شده است هر دو هدف استراتژیک سند پکن در ارتباط با زنان پوشش داده شود.

این مساله ی مهمی است که از میان هفت نماینده ی شورای شهر گنبد، چهار نفر آنها زن هستند. این اعتماد عمومی مردم در تفویض اختیار در حوزه ای که مستقیما با زندگی مردم در شهرها و روستاها ارتباط دارد، بسیار حایز اهمیت است.

در وضعیت کنونی می بایست به صراحت گفت، که زنان فعالیت سیاسی دارند، حتی اگر تعداد مجموع اعضای زن عضو شوراها، در برابر جامعه ی مردان باز هم اندک به نظر برسد. باید توجه داشته باشیم که در جامعه ای زندگی می کنیم که زنان غالبا از سیاست گریزان هستند و کنترل و استیلای مردان بر سازمان های سیاسی موجب شده است تا زنان در حاشیه بمانند. با توجه به شرایطی که این جامعه دارد، اتفاقی که در سومین دوره ی انتخابات گنبد رخ داد و خانم ها فرحناز مظفری، فرزانه جعفری، رویا کاوه و عایشه محمدی به عنوان اعضای شورا از سوی مردم انتخاب شدند، می بایست نوید روزهای روشن و بهتری برای زنان بدهد.

شاید گنبدی ها هم اکنون به این نتیجه دست یافته باشند که دیگر علایق و فعالیت های سیاسی زنان کم اهمیت و حاشیه ای نیست. چرا که بیش از 50 درصد از آرای خود را به سمت زنان سرازیر کردند. هر چند تاریخ همواره می خواهد زنان پنهان بمانند.

پانوشت:

1- سند نایروبی، سال 1985، پاراگراف 133

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.