زن گناهکار جان نمی دهد

اکرم خیرخواه

برای تحلیل دیدگاه دولت اصول گرا نسبت به زنان شاید نیازی به مقاله و تحلیل نباشد اما آنچه می خوانید حاصل دو برخورد نزدیک با دولت مردان دولت مهرورز در تبریز در رابطه با زنان است که مشخص می کند رویکرد هیات حاکمه فعلی نسبت به زن چگونه است و چه آینده ای برای او در نظر گرفته است:

برخورد اول :آقای …… در هفدهمین سفر استانی خود و کابینه اش به آذربایجان شرقی آمده بود و به اصطلاح با برگزیدگان و نخبگان استان دیدار داشت . در این دیدار صمیمانه زنانی که اجازه صحبت داشتند از حضور کمرنگ زنان در مدیریت کلان کشور انتقاد کردند . آقای …… در جواب گفت : « برترین جایگاه مدیریت زنان مدیریت خانواده است … یکسری کارهاست که اختصاصی مردان یا زنان است که هیچ یک نمی تواند کار دیگری را انجام دهد مثل به دنیا آوردن بچه … مگر مردها می توانند بچه به دنیا بیاورند این کار مختص زنان است … »

برخورد دوم : « معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان ملّی جوانان سفری به آذربایجان شرقی داشت و طی دستورالعملی که به نمایندگی آن سازمان در تبریز ارسال شده بود و طبق آن باید از رئیس سازمان استقبال می کردند آمده بود : « … جلسه دیدار با جوانان نخبه استان به طور مجزا بین خواهران و برادران برگزار می شود در صورت برگزاری جلسه مختلط سالن از عرض به دو قسمت تقسیم می شود ] برخلاف عرف رایج که سالن طولی تقسیم می شد[ و برادران در قسمت اول ، خواهران در قسمت دوم می نشینند صحبت در جلسه شامل مجری ، سخنران یا غیره توسط برادران انجام می پذیرد به غیر از پرسش و پاسخ … پرسش و پاسخ به صورت کتبی خواهد بود … »

در برخورد اول که مربوط به جواب آقای ….. است نیازی به توضیح نیست می توانید با کنار هم قرار دادن آن سوال و این جواب به دیدگاه ایشان در مورد زنان پی ببرید . همانطور که در آغازین روزهای کار دولت نام مرکز مشارکت زنان به مرکز مشارکت بانوان و خانواده تغییر یافت حالا هم مدیریت زنان در کشور به دلایل اینکه زنان بچه به دنیا می آورند محدود به مدیریت خانواده است . بقیه مدیریت ( اعم از خرد ، کلان و میانی ) مختص مردان است چون نمی توانند بچه به دنیا بیاورند . لذا باید جور زنان را نیز کشیده و همه جا همه کس را به تنهایی مدیریت کنند . زنان پرده نشین مستوره ضعیفه مطلوب مردان نیز با اطمینان خاطر می توانند تنها وظیفه اختصاصی خود را به نحو احسن انجام دهند و چون مدیریت خانواده آخرین و برترین رده مدیریت کشوری است لذا در همان سطح باقی می مانند و این عرصه را برای مردان خالی نمی کنند.

در برخورد دوم دیدگاه جنس دومی دولتمردان نسبت به زنان خود نمایی می کند . اینک در دستورالعملی مدیری را مکلف به حاشیه راندن زنان کنند شاید در نوع خود جالب توجه باشد . معلوم نیست در صورتیکه در جلسه ای مختلط زنان در ردیفهای اول بنشینند یا کنار مردان ، صحبت کنند ، مجری برنامه باشند و … چه اتفاقی رخ می دهد که آقایان را مجبور کرده برای عدم بروز آن دستورالعمل تهیه کنند. جالب تر اینکه دولت عدالت طلب مهرورز به طور معمول چنین جلساتی را با حضور افراد همفکر و همسو با عنوان نخبه یا برگزیده استانی برگزار می کند لذا نباید هراسی از انتقاد داشته باشد . اما آنطور که می نماید از نظر دولتمردان اصول گرا زن زن است چه اصول گرایی همفکر باشد چه نباشد و زن است و جنس دوم . و چون همیشه پشت سر هر مرد موفقی زنی هست لذا در جلسه های مذکور نیز زنان باید پشت سر مردان بنشینند تا مردان با طیب خاطر از اینکه پشت سرشان خالی نیست به نخبگی خود ببالند و در حضور دولتمردان سخنرانی کنند … داعیان عدالت و مهر حتی تحمل شنیدن صدای زنان همفکر خود را ندارند .

اعدام زنانه

چندی قبل زنی در تبریز به جرم قتل همسرش همراه با دو مرد همدستش در ملاء عام اعدام شد که نوع اعدام او موجب این نوشتار است.

دو مرد و یک زن به جرم قتل یک مرد همزمان پای چوبه دار آورده می شوند ، طناب دور گردن هر سه انداخته می شود ، جرثقیل بالا می رود . هر سه آخرین تکان های بودنشان را می خورند و سپس آرام می گیرند روح از بدنشان خارج شده . اما زن همچنان دست و پا می زند . زنجیرهای پایش از شدت تکان ها در حال باز شدن است ، جان می دهد و نمی دهد . مردهای قاتل مرده اند زن تقلا می کند . مردم صحنه را می نگرند و با خود می گویند : « زن گناهکار جان نمی دهد از بس گناهش سنگین است » . تقلای زن طول می کشد دست های بسته شده اش نیز در حال باز شدن است مامورین اعدام نگاه می کنند تماشا می کنند این تکان های آخر حیات را و شاید لذت می برند از جان ندادن زن قاتل و جان دادن آنیِ مردان قاتل !

بالاخره زن را پایین می آورند طناب را دور گردنش می چرخانند و باز جرثقیل بالا می رود زن تکانی می خورد و می میرد . صدای صلوات و الله اکبر بلند می شود … و حالا می فهمی چرا زن قاتل این همه دست و پا میزد و نمی مرد . طناب دار بر عکس بسته شده بود .

ماموران اجرای حکم اعدام چنان در کار طناب انداختن بر گردن مجرمان ماهرند که اعدامی ها لحظه ای نگذشته می میرند اما همین ماموران ماهر در تبریز جلو ، پشت و طرفین گردن زن اعدامی را تشخیص نمی دهند!

به راستی این سه اعدامی چه تفاوتی با هم داشتند که ماموران عامدانه چنین اشتباه فاحشی مرتکب می شوند ؟ تفاوت آنها چیزی نیست جز زن بودن این و مرد بودن آنها . و حال می فهمم اعدام هم زنانه مردانه دارد . اگر چه جرمشان یکی باشد محکومیتشان یکی باشد . اما این مجرم تر ، محکوم تر و لذا مردنش هم باید سخت تر باشد چون زن است .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *