قتل زهرای سوم

نوروز_ شیرزاد عبداللهی: به جای دو زهرا باید برای سه زهرا اشک ریخت. اگر قتل دو زهرای اول (کاظمی وبنی یعقوب) مشکوک است، قتل زهرای سوم (براتی) در 6 آبان86 قطعی است. ما هم با سکوتمان در این قتل سهیم هستیم.

روزنامه‌ها خبر مرگ آن دو را نوشتند ومجامع حقوق بشری با جدیت دنبال خبر را گرفتند. خوانندگان با علاقه وچشمان اشکبار اخبار مرگ آن دو را پیگیری کردند. اما کسی برای زهرای سوم اشکی نریخت. محافل حقوق بشری اطلاعیه ندادند. دادگاهی برگزار نشد وخوانندگان جراید به‌راحتی از کنار این خبر گذشتند.

«زهرا براتی» دانش‌آموز مدرسه ابتدایی روستای رود معجن بخش بایگ تربت حیدریه هنگام خروج از مدرسه، همراه با شش دانش‌آموز دیگر زیر آوارسنگین دیوار مدرسه گرفتار شد. زهرا براثر ضربه مغزی جان باخت وآن شش نفر با جراحت شدید روانه بیمارستان شدند.

«جواد انصاری» رئیس آموزش وپرورش تربت حیدریه، بازیگوشی دانش‌آموزان را عامل اصلی این سانحه دانست واطمینان داد که در ودیوار از استقامت کافی برخوردار بوده و تخریب دیوار و سقوط در براثر فشار مضاعف کودکان بوده است. انصاری اهمال مسئولان را تکذیب کرد وگفت که هیچ تقصیری متوجه مسئولان اداری، مدیر مدرسه ومعلمان نیست.

اما به گفته رئیس سازمان نوسازی مدارس، مدرسه روستای رودمعجن از جمله مدرسه‌هایی بوده که در طرح تخریب ونوسازی مدارس قرار داشته، بناباین ادعای رئیس آموزش وپرورش تربت حیدریه در مورد استحکام در ودیوار مدرسه کذب است. علاوه براین رئیس آموزش وپرورش تربت حیدریه با الفبای تربیت هم بیگانه است وگرنه می‌دانست که بازیگوشی جزء طبع کودکان است وکودک را به خاطر بازیگوشی نمی‌توان مقصر دانست.

کودکان ما زیر سقف‌ها ودیوارهای لرزان مدارسی درس می‌خوانند که حدود 60 درصد آنها به کلی مخروبه ویا فاقد استحکامند. دوسال پیش مجلس با تصویب لایحه‌ای که دولت پیشین تقدیم کرده بود، 4 میلیارد دلار به تخریب ونوسازی ومقاوم‌سازی مدارس اختصاص داد وتاکنون یک میلیارد و700 میلیون دلار ‌آن به سازمان نوسازی پرداخت شده. اما کار در پیچ وخم اداری معطل مانده.

از یکسو، یک سازمان اداری توان انجام این حجم عظیم کار را ندارد واز سوی دیگر، شجاعت اعتراف به ناتوانی وواگذاری کار به بخش های دیگر را هم ندارند. تازگی‌ها به کشف جدیدی نایل شده‌اند و آن اینکه در کشور ظرفیت علمی ومهندسی برای مقاوم‌سازی وجود ندارد.

به این ترتیب، مشکل وزارت آموزش وپرورش نه کمبود اعتبار در بخش نوسازی بلکه ضعف مدیریت و ناکارآمدی است. مرگ زهرا براتی هشداردهنده است. ما بر روی کمربند زلزله قرار گرفته‌ایم. اگر زمین‌لرزه‌ای در ساعت کار مدارس اتفاق بیفتد …حتی تصور فاجعه هم سخت است. آنگاه چه کسی جواب قتل عام کودکان ما را خواهد داد؟ آن هم در شرایطی که برای اولین بار مشکل بودجه در میان نیست.

آموزش در محیط امن بخشی از حقوق کودکان وحقوق بشر است. دفاع از این حق وظیفه ماست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.