دشواریهای زنان دور از مرکز

عکس :مونا اولیایی

كانون زنان ايراني : فعالان زن در شهرستان‌ها ديروز در مراسمي كه به مناسبت روز جهاني زن در تهران برگزار شد،از موانع و چشم اندازهاي فعاليت خود گفتند . به بيان مشكلاتي كه در حوزه جغرافيایي زندگي زنان دور از مرکز جاری است پرداختند و از دشواری ها و مخاطرات فعالیت هایشان در کمپین یک میلیون امضا بر ضد قوانین تبعیض آمیز سخن گفتند .

برنامه روز جهاني هشت مارس با همكاري وب سايت های “مدرسه فمینيستي ” و “كانون زنان ايراني ” در فضاي كوچك زيرزميني در خانه يكي از فعالان زن برگزار شد. فضايي كه جمعي از زنان و فعالان مدني را با تمام دلهره ها و هراس برگزاري يك روز جهاني در خود جاي داده بود.

“مطالبات حقوقی زنان و کمپین از زاویه کنشگران کمپین در شهرهای مختلف ایران “عنوان دو پنل جداگانه بود كه در هركدام زناني از شهرهاي ايران به بيان تجربه خود درباره فعاليت در عرصه آگاه سازي زنان پرداختند.

تصویر

در پنل اول زارا امجدیان میزگردان است وزينب بايزيدي از فعالان زن كرد صحبت اش را با متني انتقادي نسبت به فضاي مردسالار جامعه اش و اندك فضاي موجود براي فعاليت زنان کرد آغاز مي كند.

او به مشكلات ويژه زنان كرد اشاره مي كند و در اين ميان از ختنه زودهنگام دختران كرد و قتل هاي ناموسي نام مي‌برد.

بايزيدي مشكلات قومي زنان كرد و منتسب كردن آنان به فعاليت هاي غير رسمي را از ديگر تهديدهايي مي داند كه تك تك زنان كرد در دوره فعاليت هاي سياسي و اجتماعي شان با آن مواجه اند.

دوستان هم زبان بازيدي، هانا و روناك چند ماه پيش بازداشت شدند و هنوز هم به واسطه جرم‌هاي امنيتي در بازداشت به سر مي برند.

هنگامه حياتي ، دیگر فعال کمپین یک میلیون امضا روايت‌گر دشواري‌هايي است كه زنان در استان سيستان و بلوچستان با آن مواجه اند.

ازدواج هاي زودهنگام و اعتياد از مشكلاتي است كه او به توضيحش مي پردازد. در زاهدان و روستاهاي اطراف آن دختران در سنين پايين به عقد مرداني در مي آيند كه به لحاظ سن وسال از آنها خيلي بزرگتر اند و غالبا در اين استان ازدواج به تجارتي براي درآمد زايي از دختران در آمده است.

اما استيلاي فرهنگ پوشش پاكستان بر پوشش زنان سيستان و بلوچستان روايت تازه‌اي است كه حياتي آن را بازگو مي‌كند.

زنان در اين استان بايد برقع بزنند، پوششي كه در سيستان چندان متداول نبوده اما در اين چند سال زنان اين استان با نوعي اجبار پنهاني براي اتكا به اين نوع پوشش رنج مي‌برند.

اقتصاد پاكستان در استان سيستان و بلوچستان تاثيرگذار است و به گفته حياتي اين تاثر در حوزه فرهنگ بيش از ديگر حوزه ها وارد شده است.

مهسا امرآبادي در غياب فعالان زن اراك به خواندن ارايه گزارشي مي‌پردازد كه آنان در اختيارش قرار داده اند.

گزارش فعاليت زنان در اراك آنچنان که امر ابادي به آن مي پردازد دشوار و سخت است.
فعاليت در شهري كه به دليل ويژگي صنعتي بودن، سنتي بودن و كارگري بودن فعاليت مدني در آن دشوار است.

بازتوليد فرهنگ مردسالار از سوي زنان

تصویر

دیگر پنل این برنامه نیز ادامه بیان همان مطالبات حقوقی زنان است اما این بار در شهرهایی دیگر و مناطقی متفاوت.

پشت ميز مستطيلي قهوه‌اي رنگ، جلوه جواهري از فعالان كمپين يك ميليون امضا ميزگردان برنامه اي است كه زناني از يزد، تبريز و اصفهان در آن به طرح مشكلات و تجربه فعاليت مدني خود مي پردازند.

هواي زير زمين گرم شده و تعدادي از حاضران هم انتهاي سالن ايستاده اند.

تصویر

ياسمن دادور ،از فعالان سازمان هاي مردن نهاد يزد است و در بيان تجربه هاي خود از اين شهر سنت حاكم بر اين شهر تاريخي، نبود آگاهي در ميان زنان و نوعي سنت سكوت زنانه را در بروز مشكلات موثر مي داند.

او معتقد است كه زنان در يزد خود به نوعي به بازتوليد فرهنگ مردسالار كمك مي‌كنند و دليلش هم فقدان آگاهي در ميان زنان است.

او سنت سكوت و آبروداري در يزد و ديگر شهر هاي ايران را از ديگر دلايل پايدار ماندن غالب عادات و سنت‌هاي مردسالارانه و نبود هيچگونه تغيير در آن سنت ها مي داند.

مينو كيامان ، از اصفهان نيز سنت را از عناصر موثر و بازدارنده در ارتقاي موقعيت زنان اين شهر مي داند.

به اعتقاد او اين سنت ريشه تاريخي دارد و براي تغيير آن ناگزير از آموزش زنان در طبقات و گروه هاي مختلف سني هستيم.

كيانمان همچنين در ادامه مي‌گويد:«هر زن به تنهايي چه در چارچوب خانه و چه در محيط اجتماعي پيرامون با مشكل مواجه است و به نوعي هزينه شخصي مي‌پردازد، چه بهتر كه بشود به جريان برابر خواهي حقوق زنان و كمپين يك ميليون امضا پيوست. چرا كه اگر در اين مسير هزينه‌اي هم باشد نتايج مثبت در پس اين هزنيه دادن به همه زنان ايران خواهد رسيد.»

فرانك فريد فعال حقوق زنان در تبريز ابتدا به گزارشي از عملكرد كمپين در تبريز مي پردازد. اينكه اين اقدام نخست به خوبي پيش مي رفت اما مدتي است كه به سكون دچار شده‌است: “آنهايي كه در كارگاه‌هاي آموزشي كمپين حضور داشتند نتوانستند آنچنانچه انتظار مي‌رفت براي جمع آوري امضا اقدام كنند اما در همين حال برخي نيروها كه آموزش كارگاهي هم نديده بودند بهتر از گروه آموزش ديده اقدام كردند.”

او در ادامه صحبت هايش به مشكل همسر كشي و خودكشي در ميان زنان تبريزي اشاره مي‌كند و بر اين باور است كه هر گونه اقدام در اين زمينه نخست به پژوهش و دستيابي به علل بروز اين بحران‌ها نيازمند است.

بخش دوم این گزارش را اینجا بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *