حمایت از مردان نوکیسه

خدیجه مقدم

تصویب لایحه ای غیر انسانی تحت عنوان ” حمایت از خانواده” در مجلس شورای اسلامی که باید خانه و پناهگاه ملت باشد ، از چه روست ؟ آیا نمایندگان مجلس ، نمایندگی کدام گروه اجتماعی را بر عهده گرفته اند؟ آیا تصویب لایحه به ظاهر” حمایت از خانواده ” حمایت از مردان نوکیسه ای که فقط درپی اضافه کردن دارایی خود هستند و زن را هم کالایی مصرفی تصور می کنند ، نیست ؟

نگاهی واقع بینانه به مشکلات کنونی جامعه ایران و طرح و تصویب کلیات این لایحه هر انسان ذاتا خوشبینی را هم از مجلس و مجلسیان نا امید می کند وبه زبان عامیانه دست همه ی آنهایی را رو می کند که قدرت شان را فقط با استفاده ابزاری از دین می خواهند حفظ کنند .

خوشبختانه بسیاری از زنان برابری خواه و تعدادی از مردان نیز لایحه مذکور را از نظر فقهی ، روانشناسی ، حقوقی و جامعه شناختی مورد بررسی قرار داده اند و مخالفت خود را با این لایحه اعلام کرده اند و ائتلافی بزرگ علیه لایحه ضد خانواده تشکیل شده که نشان از رشد جنبش زنان در ایران دارد .

ولی در باره این لایحه ضد خانواده هرچه بگوییم و بنویسیم کم است چون ابعاد مساله خیلی وسیع تر از خود لایحه است .
پرسشی دارم از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی ، که ما در کجای تاریخ قرار داریم ؟

ما در قرن بیست و یکم و در هزاره سوم هستیم یا در هزار و چهارصد سال پیش ؟ و مسائل و مشکلات جامعه مان چیست ؟ نمی توان در جهان امروز، اعلامیه های حقوق بشر و حقوق کودک و توسعه پایدار را امضا کرد و به شاخص های آنها بی توجه بود .

وقتی صحبت از توسعه پایدار و اهداف توسعه هزاره سوم پیش می آید ، سخنرانی های دنیا پسندی از طرف مسولان ، به گوش می رسد که انسان را امیدوار به توسعه و پیشرفت کشور می کند ولی بلافاصله اعمالی صورت می گیرد که مردم می بینند از حرف تا عمل فرسنگ ها فاصله است . حرف از خانواده پایدار و کیان خانواده زده می شود و در عمل لایحه فروپاشی خانواده را به مجلس می رود و حیرتا که کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس هم آن را تصویب می کند .
اگر وارد میدان توسعه شده اید ، قواعد آن را باید بیاموزید و رعایت کنید ، نمی توانید ، قوانین پوسیده سه هزار سال پیش چون سنگسار را اجرا کنید ، حرمسراها را قانونی کنید و به فن آوری های نوین هم بیاندیشید و سرمایه ی ملت را یدون نظر آنان مصرف کنید.

نمی توان بی عدالتی ها و تبعیض های جنسیتی را گسترش داد و کنوانسیون های بین المللی را امضا کرد .درباره توسعه هزاره سوم داد سخن گفت و قهقرایی عمل کرد . بد نیست یک بار دیگر مرور کنیم ،
اعلامیه توسعه هزاره سوم هشت هدف عمده دارد که ریشه کنی فقر و توانمندسازی زنان از اهداف آن است . اجرایی کردن این اهداف باید در دستور کار دولت و مجلس قرار گیرد نه تصویب لوایحی که زنان را فقیر تر می کند .
فقز یک پدیده چند بعدی است ، بعد فیزیکی آن به سهولت قابل تشخیص است ولی ابعاد فکری ، فرهنگی آن که منجر به بی قدرتی ، اخساس فرودستی ، انفعال ، عدم امنیت ، محرومیت و تبعیض هستند به سادگی قابل تشخیص نیستندو لایحه ضد خانواده زنان را دچار فقر به تمام معنی می کند .

و جالب اینکه ، لوایحی هم که برای رعایت نسبی حقوق زنان و کودکان تقدیم مجلس می شود ، از کمیسیون ها خارج نمی شود و یا دو فوریت آنها تصویب نمی گردد و به روز قیامت موکول می شود . به طور مثال لایحه ای که برای لغو احکام اعدام کودکانی که قبل از هیجده سالگی مرتکب جرم شده اند و بنا به گفته مسوالان قوه قضائیه
چهار سال پیش تقدیم مجلس شده و یکسال است در کمیسیون حقوقی و قضایی راکد مانده است .

وقتی ما به عنوان مادران طرفدار صلح و حقوق بشر برای در خواست جلوگیری از اعدام کودکان زیر 18 سال ، به مراجع قضایی مراجعه می کنیم به کرات این موضوع به ما گوشزد می شود که بخش توسعه قضایی قوه قضائیه لایحه لغو اعدام کودکان را چهار سال پیش به مجلس ارسال کرده است و شما از مجلس پیگیری کنید و ما به رغم پیگیری ها ، نتیجه ای عایدمان نمی شود جز اینکه دست به دامان خانواده مقتول شویم تا شاید با رضایت ولی دم معجزه ای رخ دهد.
گویا مجلس هیچ عجله ای برای تصویب قانونی ندارد که دولت در سال 1374 کنوانسیون مربوط به آن را (حقوق کودک ) امضا کرده است . در واقع می توان گفت : اعدام های کودکانی که تا کنون صورت گرفته و احکام صادره برای بیش از 100 کودک در انتظار تولد 18 سالگی و اعدام ، غیر قانونی و خلاف کنوانسیون حقوق کودک است و تعهدات دولت است .
چرا کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس این لایحه راکه بیش از یکسال است در اختیار دارد ، در دستور کار خود قرار نمی دهد تا زندگی را به کودکان بیگناهی که در حین بازی و دعواهای حیابانی مرتکب جرم شده اند ، باز گرداند ؟ و لایحه ای را تصویب می کند که در آن با اجازه چند همسری به مرد ، کودکان بیشتر مورد ظلم قرار بگیرند و در خانواده های ناپایدار عاری از عشق و محبت آینده ی نا معلومی داشته باشند .

چرا در مجلس ، دو فوریت طرح ارث زنان از زمین، رای نمی آورد در حالی که با تصویب این چنین قوانینی نیم بزرگی از جمعیت کشور به ویزه زنان روستایی یا به طور مثال زنان بم که شوهرانشان در اثر زلزله از دست رفته و خانه و کاشانه شان ویران شده و هیچ ارثی هم از زمین نمی برند را به زندگی امیدوار می کند .
مجلس شورا ی اسلامی خانواده را برابر با مرد می داند چرا که در لایحه حمایت از خانواده هیچ حمایتی از زن و کودک نمی شود.
شاید نمایندگان مجلس می خواهند مبانی فقر و زنانه شدن فقر را با چند همسری مردان ثروتمند ، از بین ببرند. و طرحی استثنایی به جهان صادر کند .

نمایندگانی که به توسعه پایدار می اندیشند و می خواهند با تصویب قوانینی نوین جامعه ای سالم را به مردم نوید دهند ، باید مبانی توسعه پایدار را رعایت کنند و قوانین تبعیض آمیز را در جهت رفع تبعییض تغییر دهند نه تشدید تبعیض . جامعه ای سالم که در آن فقر وجود نداشته باشد ، میلیون ها کودک بی شناسنامه وجود نداشته باشد، جوانان بیکارش به اعتیاد وافسردگی دچار نشوند ، آزادی قلم و بیان وجود داشته باشد ، اعدام بهر دلیلی حتی برای قربانیان جامعه که با نام اوباش و اراذل به دار آویخته می شوند لغو گردد و به طور خلاصه خشونت در جامعه کم تر شود .
ما می خواهیم بعد از سی سال ، با فرزندان مان در صلح و آرامش زندگی کنیم ولی دریغ از روزی که خطری ما را تهدید نکند .

ما که در آرزوی صلح جهانی ، روز ها و شب ها تلاش می کنیم تا در سایه ی صلح و حقوق بشر لختی بیارامیم نمی خواهیم جنگ را به خانه های ما بکشانید.

آیا در شرایطی که همه جهان چشم بر ما دوخته اند و از هر طرف تهدید می شویم تصویب چنین لوایحی در مجلس امنیت ملی ما را به خطر نمی اندازد . این اقدام علیه امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی در کدام دادگاه محاکمه خواهد شد.

* خدیجه مقدم عضو گروه مادران صلح است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.