استيضاح وزیر آموزش و پرورش از نوع شوخي جدي ، علي پورسليمان

علي احمدي ،وزیر آموزش و پرورش : البته فشارهاي مختلفي از سوي مجلس هشتم وجود دارد كه آنها خواهان هماهنگي مديران استاني و شهرستاني با نمايندگان مجلس هستند كه البته اين هم چالشي بين آموزش و پرورش و مجلس است كه اميدواريم با حسن تعامل مديران اين موضوع نيز حل شود.

وزير آموزش و پرورش خاطر نشان كرد : تغييرات در آموزش و پرورش بر حسب مورد است و ما برنامه اي براي تغيير اشخاص نداريم. ” (ايسكانيوز 19/5/87 )

استيضاح يكي از ابزارهاي قوي نظارتي مجلس براي بهبود و تصحيح امور و فرآيندهاست.

استيضاح مي تواند به شفاف شدن برنامه ها بينجامد.

استيضاح مي تواند مانعي جدي براي اعمال غير قانوني و يا شبه قانوني مديران كشور باشد.

استيضاح مي تواندابزاري براي كارآمد كردن و نيز پاسخگونمودن مديران در قبال وعده هاي خود باشد.

اكثر وزراي آموزش و پرورش در دوره تصدي وزارت خود طعم استيضاح را چشيده اند !

علت چيست؟

يكي از مسائل مهم قابل طرح در اين مورد همان است كه علي احمدي به آن اشاره كرده است:

فشارهاي مختلف ازسوي نمايندگان براي هماهنگي مديران استاني و شهرستاني با نمايندگان مجلس .

در واقع جنس استيضاح حداقل در اين مورد ، مطالبات منطقه اي است.

به نظر مي رسد نمايندگان مجلس بعضا براي تكميل كردن حيطه امپراطوري خويش ، درصدد يكپارچه كردن محيط كاري خود هستند تا مشكلي براي اقدامات آينده نداشته باشند ! و البته اين نمايندگان براي اينكه متهم به پيگيري منافع و مسايل شخصي و سليقه اي در اين مورد نشوند سعي كرده و مي كنند تا برخي از مسايل كلان و مورد چالش در وزارت آموزش و پرورش را چاشني اين مساله نموده و از اين طريق خود را حامي حقوق و منافع جامعه معلمان نشان دهند!
به گفته يوسف نژاد كه خود نيز از امضا كنندگان طرح استيضاح بوده است ، در اين طرح “موضوعاتي كلي از قبيل مسائل و مشكلات آموزش و پرورش ، مسايل مربوط به سياست گذاري و برنامه ريزي و ضعف مديريت در آموزش و پرورش مطرح شده است. ” ( فارس )

نگاه كمي واقع بينانه تر از سوي فاطمه آجرلو نماينده كرج مطرح شده است:

“حضور نيافتن وزير آموزش و پرورش در مجلس براي پاسخگويي به مشكلات و حل معضلات موجود ، سبب شد تا نماينده ها تصميم بر استيضاح وي بگيرند.

دلايلي چند ازجمله: معوقه ها، چالش هاي حوزه معاونت پژوهشي و طرح ساماندهي نيروهاي انساني سبب اخذ تصميمي تازه از سوي نمايندگان مجلس نسبت به كاركرد علي احمدي ، وزير آموزش و پرورش شد. “(ايلنا)

مهم ترين مساله قابل اشاره در جهت گيري اين نماينده همان طرح موسوم به ساماندهي نيروي انساني است.

حميد سعادت نماينده مجلس :

“مسايل جاري اين وزارت خانه و همچنين مشكلات به وجود آمده در خصوص جذب نيروهاي جديد ،از جمله محورهاي استيضاح علي احمدي است “. ( مهر )

همان گونه كه از اظهارات نمايندگان مشخص است مسايل مطروحه آن قدر كلي هستند كه اگر قرار بر استيضاح باشد بايد تاريخچه آموزش و پرورش و نيز حتي برخي مسايل و افراد كلان نيز در اين مورد استيضاح و پرسش قرار گيرند !
اگر دليل و يا دلايلي بر استيضاح وزير آموزش و پرورش مترتب باشد دلايلي كه از سوي نمايندگان مطرح شده و مي شود نمي تواند دليلي محكم و قاطع براي حذف يك وزير باشد!

به نظر مي رسد نمايندگان از” استيضاح ” به عنوان ابزاري جهت پيگيري منافع گروهي و يا شخصي خود سود مي جويند كه البته اين مختص نمايندگان نيست!

در اين جامعه ، فرهنگ عمومي ، توجه به منافع فردي و شخصي بدون توجه به مصالح جمعي است. به قول معروف ، هر كسي مي خواهد گليمش را از آب بيرون بكشد !

فرديت محض ، بدون توجه به” روح جمعي “جنگلي را به وجود آورده كه هر كس براي بقا و استمرار خويش به فكر حذف ديگري و رساندن خود بر ساحل سلامت است!

در اين كشتي بي نام و نشان ، هر كسي به فكر تعميق وتعريض حدود قلمرو خويش است غافل از آن كه اين كشتي در حال غرق شدن است و ناخداي آن خود را به دست امواج و بادها سپرده است!

معلمان و تشكل ها چه بايد كنند؟

علي احمدي در اين مدت نشان داده است كه برنامه خاصي براي اداره اين وزارت خانه ندارد . تغييرات انجام شده در اين مدت تفاوتي با زمان آقاي فرشيدي نداشته و ندارد!

مهمترين چالش در آموزش و پرورش فقدان يك تئوري منسجم و توسعه گر است.

چاشني طراحي اين تئوري بايد نهادينه كردن امر مشاركت باشد.

به نظر مي رسد وزير آموزش و پرورش ميانه اي براي برقراري ارتباط ” منطقي و ضابطه مند ” با بدنه معلمان و تشكل ها ندارد.

البته وقتي كه وزير تمايلي براي برقراري ارتباط با مجلس ندارد وضعيت و تكليف ديگران نيزمشخص است!

تشكل ها بايد وعده هاي داده شده رئيس جمهوري در موعد انتخابات در زمينه آموزش و پرورش را به نقد بكشند.
تشكل هاي معلمان در هر نقطه اي از كشور بايد ضمن برقراري ارتباط و تعامل موثر با نمايندگان و پيگيري مسايل عمومي ؛ آنها را به وعده هاي داده شده و حرف هاي زده شده حساس و پيگير كنند . به قول معروف “مستمع صاحب سخن را بر سر ذوق آورد “.

زماني كه در اوج اعتراضات اسفند 85 جامعه معلمان ايران يكپارچه خواهان استيضاح فرشيدي از سوي مجلس هفتم بود، ان مجلس زير بار نرفت و افكار عمومي را به هيچ انگاشت ، چه مي شود اكنون كه اراده اي قوي از سوي فعالان تشكل ها و نيز جامعه معلمان در اين مورد مشاهده نمي شود مجلس هشتم كه به نظر من در روش ها و ايده هاي كلي تفاوتي با مجلس هفتم ندارد خواهان استيضاح علي احمدي شده است ؟!

به نظر مي رسد جنس اين استيضاح از نوع شوخي جدي باشد!

و پيامي مشخص دارد:

بايد كه با ما هماهنگ باشي!

وگرنه …..

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.