بانک جهانی: اشتغال زنان در ایران کمتر از ۱۵ درصد است

رادیوفردا: بانک جهانی در گزارش جدید خود ایران را در ایجاد فرصت برابر برای تحصیل دختران در مقطع ابتدایی «موفق» و در امر اشتغال زنان «ناموفق» دانسته است.

اعلامیه اهداف توسعه هزاره در سپتامبر سال ۲۰۰۰ به تصویب ۱۸۹ کشور از جمله ایران رسید. این اعلامیه هشت هدف کلی را مد نظر قرار داده که کشورها متعهد شده اند تا سال ۲۰۱۵ به آنها دست پیدا کنند.

اهداف هشت گانه این اعلامیه عبارتند از ۱. از بین بردن گرسنگی و فقر شدید ۲. تحصیل ابتدایی برای همگان ۳. افزایش برابری جنسیتی و توانمندی زنان ۴. کاهش مرگ و میر کودکان ۵. بهبود سلامت مادران ۶. مبارزه با اچ آی وی/ ایدز ۷. حصول اطمینان از پایداری محیط زیست و ۸. مشارکت جهانی برای توسعه.

اکنون بانک جهانی گزارشی منتشر کرده و در آن موفقیت کشورها در راه رسیدن به هدف سوم برنامه توسعه هزاره، یعنی افزایش برابری جنسیتی و توانمندی زنان را ارزیابی کرده است.

این گزارش به نتایج حاصل از آمار کشورها اشاره و برخی از آنان مانند پیشرفت برابری جنسیتی در قابلیت ها، به طور مثال برابری در آموزش و پرورش، را امیدوارکننده می داند.

در آمارهای این قسمت به ایران هم اشاره شده که پیشرفت خوبی در زمینه ایجاد فرصت برابر برای تحصیل دختران در مقطع ابتدایی داشته است.

طبق این گزارش از هر ۱۰۰ دختر ثبت نام کرده در دوره ابتدایی، ۹۳ نفر دوره ابتدایی را تکمیل کرده است. این رقم در سال ۲۰۰۳، ۹۰ نفر بوده است.

این یعنی دختران فرصت بیشتری یافته اند تا بدون مانع، اعم از فرهنگی ـ ا جتماعی یا اقتصادی در این مقطع تحصیل کنند. اما همه نتایج این گزارش امیدوارکننده نیست.

یکی از شاخص های برنامه توسعه هزاره سهم زنان، اشتغال در بخش های غیر کشاورزی است.

این گزارش نشان می دهد که این سهم در دوره زمانی ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ و ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶در تمام مناطق به جز خاورمیانه و شمال آفریقا افزایش یافته است.

ایران در این بخش همراه با بحرین، بورکینافاسو، چاد، مالاوی، نیجر، پاکستان، عربستان سعودی و امارات متحده عربی در زمره کشورهایی است که با کمتر از ۱۵ درصد، کمترین درصد این شاخص را به خود اختصاص داده است، این در حالی است که زنان در اروپا و آسیای میانه با ۴۵ درصد بالاترین سهم را در اشتغال درآمدزا در بخش های غیر کشاورزی دارند.

در این گزارش نتیجه گیری شده است که کشورهایی که از کمترین درصد این شاخص برخوردارند بیشتر در منطقه خاورمیانه، مرکز و شمال آفریقا قرار دارند و هنجار انزوای زنان، الگوی غالب فرهنگی است.

در این کشورها هنجارهای فرهنگی، تحرَک زنان را محدود می کند و درآمد داشتن زن خلاف شأن خانواده تعبیر می شود.

این گزارش با این نتیجه گیری و توصیه پایان می یابد که مشارکت نیروی کار زنان در اقتصاد و توسعه کشور بسیار اهمیت دارد زیرا این مشارکت منجر به کاهشِ فقر می شود. فعالیت اقتصادی زنان افزایش آزادی و قدرت تصمیم گیری آنها در خانوار را به همراه دارد.

علاوه بر این افزایش مشارکت نیروی کار زنان می تواند بر آزادی و موفقیت آنها در دیگر حوزه ها مانند بهداشت و آموزش و پرورش نیز تأثیر داشته، اثر مثبتی بر زندگی خود و فرزندانشان دارد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.