فياض بخش: عادي شدن روابط زنان و مردان يك آسيب اجتماعي است

خبرگزاري فارس: استاد فلسفه دانشگاه تهران با اشاره به اينكه بيشتر پرونده‌هاي طلاق ناشي از ارتباط مردان و زنان در محيط‌ كاري خود با جنس مخالف است، گفت: اگر در اجتماع، ارتباط زنان با مردان يك امر عادي به شمار آيد، اين امر خود يك آسيب‌ اجتماعي است.

نفيسه فياض‌بخش در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعي باشگاه خبري فارس «توانا»، يكي از آسيب‌هاي اجتماعي متوجه زنان را حضور آنان در اجتماع دانست و گفت: زنان بايد در روابط اجتماعي، شئونات اسلامي و شرعي را به طور كامل رعايت كنند.

وي اظهار داشت: چنانچه زنان در چگونگي ارتباط با مردان، مراقب رفتارها و برخوردهاي اجتماعي خود نباشند، كانون خانوادگي آنان لطمه خواهد ديد.

فياض‌بخش با اشاره به اينكه بيشتر پرونده‌هاي طلاق ناشي از ارتباط مردان و زنان در محيط‌ كاري خود با جنس مخالف است، بيان داشت: متأسفانه اين گونه ارتباطات و رعايت نكردن شئولات اسلامي موجب شده كه روابط در كانون خانوادگي سرد شود و در نتيجه تأثيرات نامطلوبي را بر فرزندان نيز به جاي گذارد؛ فرزنداني كه آينده اجتماع توسط آنان ساخته مي‌شود.

وي در ادامه افزود: اگرچه حضور زن در اجتماع مفيد است، اما اگر اين حضور به گناه و مفسده بيانجامد؛ طبق حكم خدا حرام است.

استاد فلسفه دانشگاه تهران با تأكيد بر اينكه ارتباط با جنس مخالف بايد در حوزه شرعي و فقهي باشد، گفت: اگر در اجتماع، ارتباط زنان با مردان يك امر عادي به شمار آيد، اين امر خود يك آسيب‌ اجتماعي است.

وي يكي ديگر از آسيب‌هاي اجتماعي را كوتاهي افراد در توجه ويژه به فريضه امر به معروف و نهي از منكر دانست و بيان داشت: چنانچه در اجتماع با رفتار خلاف شرع مواجه شديم، بايد به وسيله امر به معروف و نهي از منكر به اصلاح امور بپردازيم.

فياض‌بخش اضافه كرد: امر به معروف يك بحث اساسي در اسلام است و امام خميني (ره) در تحريرالوسيله در يك باب جدا به آن پرداخته است؛ بر اين اساس اگر حضور اجتماعي زنان با اشكالاتي مواجه شود، بايد با امر به معروف و نهي از منكر از بروز آسيب‌ها پيشگيري كرد.

وي يكي ديگر از آسيب‌هاي اجتماعي را عادي شدن گناه دانست و گفت: گناه صغيره‌اي كه عادي شود، خود گناه كبيره است و اين امر نه تنها روح انسان را كدر مي‌كند، بلكه بر روي سلامت جسمي انسان نيز تأثير مي‌گذارد؛ بر اين اساس اگر حضور اجتماعي افراد با حفظ شئونات اخلاقي و شرعي همراه نباشد، هم فرد و هم اجتماع آسيب خواهد ديد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *