فاطمه راکعی: اگرمی توانستند زنان را خانه نشین می کردند

جمهوریت- بابک مهدی زاده: فاطمه راکعی عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت و نماینده مردم تهران در مجلس ششم معتقد است که سیاست های دولت نهم در حوزه زنان نهاد خانواده را با خطر مواجه ساخته است به طوری که اگر می توانستند زنان را خانه نشین می کردند.
نارضایتی زنان از سیاست های و برمنامه های ارائه شده از سوی کابینه احمدی نژاد در کنار شکل گیری برخی مطالبات ساختاری زنان ایرانی که خواستار تغییر قوانین تبعیض امیز علیه زنان است بر حساسایت و اهمیت مسئله افزوده است و به نظر می رسد نامزدهای انتخابات آتی باید برای زنان برنامه ای جداگانه و مستقلی داشته باشند. از سوی دیگر بعضی کار ها از جمله ارائه لایحه حمایت ازخانوده و سایر رفتار های دولتمردان کابینه نهم موجب اعتراض زنان اصولگرا هم شدند و اگر زنان در انتخابات آتی آگاهانه رای دهند دولت نهم ار نصف آرای جامعه محروم خواهد ماند.

عملکرد دولت نهم را در حوزه زنان چگونه می بینید؟ آیا به راستی این مشکلات تنها به این دولت معطوف است؟ پاسخ شما که به برخی ها که ایرادات را ناشی از مشکلات ساختاری می دانند چیست؟

نگاه حاکم بر دولت نهم در مورد زنان متاسفانه نگاهی مغایر با دولت و مجلس اصلاحات است. نگاه دولت نهم متجلی شد در لایحه حمایت خانواده و طرح هایی مثل تقلیل ساعات کار زنان ، منشور حقوق و مسئولیت های زنان و … این نگاه می خواهد فرهنگی واپس گرایانه ترویج کند. فرهنگی که از دل طرح هایی مثل آماده باش جنسی زنان یا تغییر نام مرکز امور مشارکت زنان به امور زنان و خانواده برمی آید. این فرهنگ با زبان خیلی بدی به نهاد مقدس خانواده که همه باید مراقبش باشیم و کیانش را حفظ کنیم توهین کرده و با برداشت هایی که زن مسلمان امروز دیگر نمی تواند آن را بپزیرد کیان خانواده را به خطر انداخته است. طرح هایی مثل تعدد زوجات ، ازدواج موقت و … از این دست هستند. طرح هایی که خلاف نظر جامعه زنان ایران است. به گونه ای شده که حتی زنان اصولگرا همراه با زنان اصلاح طلب عمیقا در مقابل این رفتارها و طرز نگاه موضع گرفتند و خوشبختانه موفق شدند که لااقل لایحه حمایت خانواده را مسکوت بگذارند. این همان نگاه بازگشتی و واپس گرا نسبت به مسایل فرهنگی و خصوصا درمورد زنان است که خودش را در قالب سخنرانی، مقاله و طرح ها ولوایح نشان می دهد؛ طرح هایی که نمونه هایش را در بالا آوردم و همینطور طرحی مثل تبعیض های جنسیتی در ورود به دانشگاه و منطقه ای کردن تحصیلات عالیه و مهریه منطقه ای که از لحاظ فرهنگی بسیار برای جامعه زنان آزاردهنده بود.

چطور می شود دولتی که قبل از انتخابش شعار می داد و رئیس جمهور می گفت« مشکل جامعه ما تار موی بیرون آمده خانم ها نیست» بعد از به قدرت رسیدن گشت های ارشاد را راه می اندازد و چنین سیاست های محدود کننده ای برای زنان طرح ریزی می کند؟

خب به زبان ممکن است چیزهایی را عنوان کنند تا نشان دهند که بله، ما هم با بعضی رفتارها مخالفیم. اما این نوع حرف هایشان به این خاطر است که به رای مردم نیاز دارند چون عملا عملکردشان نشان داده که این ها اگر بتوانند حتی زنان را خانه نشین هم می کنند. حتی بعضی از متفکرانشان تازه دارند بررسی می کنند که آیا همه مشکلات جامعه به تحصیل و حضور زنان در جامعه مربوط می شود؟ یعنی می خواهند حضور زنان در جامعه را زیرسوال ببرند درحالیکه هیچ کدام جرات نمی کنند بگویند ما مخالف امام هستیم که نهضت زنان را در دل انقلاب ایجاد کرد. امام در صحیفه نور بارها زنان را به مشارکت سیاسی ، علمی ، فرهنگی ، اقتصادی و کلیه حوزه ها تشویق کردند و اینکه زنان نیمی از این مملکت هستند. اما ایشان نزدیک ترین یاران امام ( ره) را با بدترین برچسب ها از صحنه سیاسی حذف می کنند و بعد خودشان دقیقا به نام پاسداری ازامام و انقلاب شعارهایی ضد افکار امام می دهند.

فکر می کنید با این اوصاف آرای زنان نصیب کدام یک از کاندیداهای انتخابات می شود؟

آن هایی که در این مدت طرح های ضد زنان را به اجرا درآوردند بدانند که اگر آرای زنان ما آگاهانه باشد آن وقت آن ها در این انتخابات آرای نصف جامعه را نخواهند داشت.

آیا تا به حال سابقه داشته است که دولتی سرکار بیاید و بعد از چهار سال این چنین حتی همفکرانش نیز جزو مخالفینش شوند یک نمونه آن همین زنان اصولگرا هستند؟
متاسفانه این نگاه ضد زن را هیچ فطرت سالم و اندیشه آگاهی برنمی تابد. حال چه مرد باشد و چه زن. به همین دلیل است که سیاست های این دولت هیچگاه از سوی اصولگرایان معقول و زنان مدافع حقوق زنان تایید نشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *