حضانت فزرندم را به من بدهید

پویه مددی

کانون زنان ایرانی

فرزندش را همان بدو تولد واگذار کرد. به او گفته بودند تنها تا 7 سالگی می تواند از فرزندگی مراقبت کند بعد از آن باید به پدرش می سپردش .حال که حق داشتن همیشگی فرزندش را نداشت گفت که نمی خواهد ببینمش حتی برای یک بار ! مدت ازدواج چندان طولانی نبود ؛ به دوسال هم نکشید که بیشتر این مدت را به قهر گذرانده بود .

روز خواستگاری به اصرار همه مهریه را بالا زده بود به تاریخ تولدش و سه دنگ از خانه همسرش که به گفته پدرش حق او بود خودش مایل بود به ازای مهریه در ضمن عقد ؛ حق طلاق و حضانت فرزندان را به عنوان شروط ضمن عقد مطرح کند که این پیشنهاد توسط پدر و مادرش رد شد زیرا صحبت از طلاق در همان آغاز زندگی خوبیت نداشت و بنا بر گفته پدر ، همین مهریه بالا می توانست ضامن خوبی برای بقا باشد تا مرد هرگز به فکر طلاق دادن اون نیفتد .

طول خوشی زندگی زناشویی اش یک هفته هم دوام نیاورد بعد از آن دعوا بود جنگ و قهر. بر سر مسائل پیش افتاده دعوا های بزرگ انجام می شد. خودش نمی دانست که چرا به این مرحله رسیده .روز به روز وضع زندگی بدتر می شد و غیر قابل تحمل تا اینکه تصمیم به طلاق گرفت و در همان دوران بود که فهمید باردار است حتی بودن فرزند هم تاثیری در زندگیش نداشت .

صحبت از حضانت بچه شد که شوهرش به هیچ عنوان راضی به بخشیدن آن نبود ،حتی در ازای مهریه ؛ التماس کرد ، واسطه فرستاد از هر حربه ایی استفاده کرد ولی هیچ فایده ایی نداشت شوهرش بچه را می خواست دادگاه گفته بود تنها میتواند 7 سال حضانت بچه را به عهده بگیرد بعد از آن بچه به پدر بازمی گشت مگر پدر راضی به ماندن فرزند شود که می دانست محال است .

طبق قانون مدنی حضانت فرزندان تا 7 ساگی چه دختر و چه پسر با مادر می باشد و بعد از آن فرزندان تحت سرپرستی پدر قرار می گیرند هر چند این قانون تا چند سال پیش حضانت پسران تنها تا دو سالگی در اختیار مادر قرار داده بود و درست در سنی که کودک نیازمند به مادر و عطوفت اوست از مادر جدا شده به محیطی تازه منتقل می شود که در بسیار از موارد برای کودک اختلالات شخصیتی جبران ناپذیری در پی دارد .

مطابق قانون مدنی که مبنای آن بر اساس شرع مقدس اسلام بوده ؛ حضانت پدر امری غیر قابل اسقاط است یعنی در هیچ صورتی مرد نمی تواند حق پدری را از خود سلب کرده و یا به دیگری منتقل کند اما در مواردی دیده شده که مرد در ازای بخشیدن مهریه ، فرزندان را برای همیشه به مادر می بخشد و از آنجایی که حق پدر قابل اسقاط نیست بعد از سپردن فرزندان می تواند آن را از مادر پس بگیرد اما با بخشیدن از مهریه نمی توان بعد از مدتی خواستار دریافت مهریه شد پس بهتر آن است که انتقال سرپرستی از مرد به زن به صورت ثبتی و رسمی صورت بگیرد نه ریش سفیدی و واسطه های فامیلی .

در واقع بهترین و آسان ترین راه حل موجود برای جلوگیری از دست دادن حضانت فرزندان قید این موضوع در عقدنامه به عنوان شروط ضمن عقد است زیرا با توجه به شربع و قوانین جاری زن هیچ گاه نمی تواند برخلاف میل همسرش حضانت فرزندان را بر عهده گیرد حتی پس از دریافت حضانت اگر ازدواج کند بنا بر تمایل همسر و سابق و حکم دادگاه حضانت از وی سلب خواهد شد و سرپرستی فرزندان توسط زن تنها در موارد نادری است که دادگاه تشخیص دهد بودن با پدر می تواند اثرات سوء و مخربی داشته باشد .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *