نتايج يك پژوهش نشان داد: نبود پشتوانه اقتصادی واجتماعی، سلامت روان زنان سرپرست خانوار را تهديد می‌كند

ایونا: براساس نتيجه يك پژوهش در ايران، نبود پشتوانه اقتصادي و اجتماعي منجر به تضعيف روحيه مشاركت در زنان سرپرست خانوار شده و سلامت رواني آن‌ها را مورد تهديد قرار مي‌دهد.

به گزارش سرويس اجتماعي خبرگزاري زنان ايران ، پژوهش ياد شده كه توسط اصغر ميرفردي ـ عضو هيات علمي دانشگاه ياسوج ـ و الهه عطايي ـ كارشناس ارشد جامعه‌شناسي ـ صورت گرفته، نشان مي‌دهد: زنان سرپرست خانوار در سه سطح خرد و فردي، سطح ميانه و كلان دچار آسيب مي‌شوند كه مهم‌ترين آسيب پيشروي زنان سرپرست خانوار در سطح خرد شامل احساس نبود پشتوانه اقتصادي و اجتماعي براي زنان است كه منجر به تضعيف روحيه مشاركت در برخي از امور اجتماعي مي‌شود و بنا به نظر مديران و كارشناسان ذي‌ربط اين دسته از زنان از نظر سلامت رواني در وضعيت بدتري نسبت به ديگر زنان قرار دارند.

اين در حاليست كه تعداد اندكي از زنان سرپرست خانوار براي تامين هزينه زندگي به مشاغل غيرقانوني رو آورده يا با گروه‌هاي انحرافي مانند شبكه منحرفان اخلاقي و شبكه قاچاق توزيع مواد مخدر همكاري مي‌كنند.

اين مطالعه حاكيست، مرور آسيب رفتاري كشور نشان مي‌دهد كه برخي از زنان سرپرست خانوار به دليل تامين معيشت زندگي خواسته يا ناخواسته به سمت فعاليت غيرقانوني يا رفتار انحرافي تمايل پيدا مي‌كنند.

بر پايه اين گزارش، مهمترين آسيب‌هايي كه زنان سرپرست خانوار درسطح ميانه با آن روبرو هستند نگرش‌ بدبينانه و نوع برخورد اجتماعي در محيط همسايگي و محلي است كه غالبا نسبت به چنين خانوار‌ها و سرپرست‌هايي وجود دارد.

در عين حال در نقطه مقابل اين امر، برخي از افراد سودجو ممكن است از شرايط زندگي زنان سرپرست (به ويژه زنان بيوه و مطلقه)سوءاستفاده كرده و در صدد بهره‌كشي اقتصادي يا سوءاستفاده اخلاقي از آن‌ها برآيند.

بر اساس نتايج اين مطالعه، زنان سرپرست خانواري كه همسرانشان معتاد هستند از يك سو با مشكلات و آسيب‌هاي زنان سرپرست خانوار به معناي عام مواجه بوده و از سويي ديگر با سوءرفتار همسران خود روبرو هستند.

همچنين وجود باورهاي سنتي در مورد نقش و كاركرد زنان در جامعه نيز از موانع پيش‌روي زنان سرپرست خانوار در سطح كلان به شمار مي‌رود.

از ديگر موانع پيش‌روي زنان سرپرست خانوار در سطح كلان، پايين بودن ميزان اعتماد به ويژه در جنبه‌هاي اخلاقي و رفتاري براي مشاركت زنان سرپرست خانوار در محيط بيرون از خانه، كمبود يا نبود برنامه‌هاي ترويجي و آموزشي به منظور توانمند‌سازي زنان سرپرست خانوار است كه به ويژه در مناطق روستايي به عنوان يك مانع مهم در مقابل زنان سرپرست خانوار است.

اين مطالعه مي‌افزايد: از ديگر موانع پيش روي اين زنان، وجود زمينه‌هاي پدرسالارانه به ويژه در جنبه‌هاي نظارتي و كنترلي در محيط خانواده و تاثير آن بر كيفيت نظارت زنان سرپرست خانوار و مديريت آن‌ها بر جنبه‌هاي ارتباطي و فراغتي فرزندانشان است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *