نوشابه ي زرد، نوشابه ي سياه

سیما حامد

کانون زنان ایرانی

بسياري از آناني كه حرفي براي گفتن در عرصه ي علم سياست دارند معتقدند دموكراسي بيش و پيش از اينكه يك مقوله ي سياسي باشد يك مقوله ي فرهنگي، اجتماعي و اخلاقي است. به اين اعتبار كه مهمترين مولفه ي يك جامعه ي دموكرات در درجه ي اول پذيرفتن تكثر و حتي نقص هاي ديگران و درك آن ها و تلاش براي داشتن رابطه اي انساني،اخلاقي و معقول در پرتو همين تفاوت ها و يا شايد نقايص به تعبير ما است.

حتي يكي از معروفترين شان كه در ايران هم چندان نا آشنا نيست و هابر ماس بحثي به اين مضمون دارد، پذيرفتن افراد بر اساس آن چه كه هستند و نه آن چه كه ما مي خواهيم، شايد سخت ترين مرحله ي حيات هر انسان باشد پيچ سختي كه فرد را از فرديت خودش خارج مي سازد نماها و جلو ه هاي جديد و متفاوت از حيات و هستي را به رويش مي گشايد و از او مي خواهد كه تمامي اين تكثرها را هم بپذيرد و هم با آن ها زندگي كند.و به خود اجازه ندهد كه با شاقول ها و معيارهاي خود افراد را بسنجد و در باره ي آن ها قضاوت كند.

اين طرز تفكر در حوزه ي سياسي منجر به ارتكاب بشريت به بزرگترين جنايت ها شده و در حوزه ي اجتماعي باعث آسيب هاي شديد اجتماعي شده است.”

اين مطلب را همين جا داشته باشيد. از آن طرف هم جمعي ديگر از همان علماي علم سياست معتقدند: قدرت از حوزه هاي پايين اجتماعي است كه شكل مي گيرد و در حوزه هاي بالاتر تنها باز توليد مي شود. يعني براي تحليل يك جامعه ي مستبد بيش و پيش از سنجيدن رفتارهاي حاكمان بايد به نوع روابط افراد در حوزه هاي خردتر مانند خانواده و مدرسه پرداخت و پرده از مولفه هاي ضد دموكراتيك آن برداشت.

پس در مجموع رفتارهاي ساده، كوچك و به ظاهر بي اهميت ما از سطوح پايين زندگي اگر آميزه اي از رفتار هاي غير دموكراتيك در جهت خلاف به قول معروف تساهل و تسامح باشد مي تواند به برخوردهاي وسيع تر ضد دموكراتيك در سطوح گسترده تر بيانجامد.

به اعتقاد همان علماي فوق الذكر اگر نتوان اين آفت را از حوزه هاي خرد مثل خانواده، مدرسه يا روابط بين زن و شوهر و والدين با فرزندان يا روابط فرد يا ساير گروه ها شناسايي و در جهت اصلاح آن ها در همان سطوح خرد تلاش كرد، نمي توان با آن در سطوح گسترده تري مثل جامعه و يا پهنه ي حوزه ي سياسي به مبارزه برخاست.

به همين دليل فكرمی کنم به عنوان يك شهروند، يك زن و يك مادر يك پدر يك رئيس يك كارمند يك معلم يك دوست يك … در حوزه ي خرد و يك طرفدار دموكراسي در حوزه ي كلان اجتماعي و سياسي اول به بررسي آفت هاي دموكراسي در رفتارهاي زندگي روزمره ي خود با سايران بپردازيم. و سپس در حوزه هاي كلان به دنبال گمشده هاي خود بگرديم.

اين كار هم كم ضررتر است هم به ما كمك مي كند تا ناسازه هاي رفتاري و گفتاري خود را شناخته و به نقد آن ها بپردازيم هم شايد اگر خدا بخواهد براي اولين بار در زندگي مان قبل از شعار عمل كنيم.

نامش را هم مي گذاريم دموكراسي خانگي يا دموكراسي خودماني، خودماني از اين نظر كه خوانندگان هم دم در نمي ايستند، داخل مي شوند و از تجارب خود در خصوص ناسازه هاي رفتاري خود و ديگران در تقابل با منش هاي آزاد منشانه سخن مي گويند. برای بر آوردن این منظور از این پس در این ستون کانون زنان ایرانی با نوشتن مطالبی از رفتارهای روزمره مان دمکراسی را در رفتارهای خود کاوش خواهیم کرد.

نوشابه ي زرد، نوشابه ي سياه

پدر،عمو و پسرك 10 – 12 ساله اي وارد مغازه شدند، پدر از عمو پرسيد نوشابه ي چه رنگي ميل دارد،عمو گفت نوشابه ي زرد و پدر سفارش 3 عدد نوشابه ي زرد تگري را داد. پسرك يك بار اعلام كرد كه نوشابه ي سياه را ترجيح مي دهد، اما پدر با بي اعتنائي از پسرك خواست به همان نوشابه ي زرد رضايت دهد و از خير نوشابه ي سياه درگذر. پسرك هيچ نگفت و نوشابه را گرفت و با تاني و بدون هيچ شتابي آن را مزه مزه كرد. پدر و عمو نوشابه شان را تمام كردند به پسرك سفارش كردند تا هر چه سريعتر نوشابه اش را خورده و از پي آنان روان شود.

پسرك اما بلافاصله بعد از رفتن پدرو عمو تقريبا تقريبا تمامي نوشابه ي زرد را در جوي آب خالي كرد به سرعت داخل مغازه شد يك نوشابه ي سياه تگري سفارش داد و آن را تا ته سر كشيد دور دهانش را پاك كرد و از پي پدر و عمو روان شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *