افزایش گفتمان خشونت جنسی در بحبوبه ی حمله به غزه

نوشته الکس شمس/ برگردان آیدا نیکو

صفحه فیس بوک نگاه سوم

طی چهار هفته ی گذشته و همزمان با بمباران غزه ، جنگ دیگری در قلب و ذهن جهانیان در جریان بوده است.

اگر چه نه به آن مرگباری، اما این جنگ لفظی بستری برای بررسی تغییرات فکری موجود در جریان اصلی اسرائیل و صهیونیست فراهم می آورد، که گواهی است براین استدلال کارشناسان که جهان بینی صهیونیستی به طور فزاینده ای نژادپرستانه و سکسیست (ضد زن) است.

دیانا بوتو، وکیل فلسطینی و عضو سابق تیم مذاکره کننده ی (PLO، ساف)، در مصاحبه ای با خبرگزاری معان گفت که در هفته های پس از آغاز حملات اسرائیل به غزه، او سیلی از صدها ایمیل تهدید آمیز و خشونت بار دریافت کرده است. اگر چه دریافت چنین پیام های تهدید آمیزی برای بوتو تازگی ندارد، اما بنا به گفته ی خود او لحن و تعداد این پیام ها “بی سابقه” بوده است.

“پیام هایی که در گذشته دریافت می کردم من را دیوانه و بی عقل خطاب می کردند، اما در حال حاضر به طور مرتب پیام های دشنام و ناسزایی از گروه های سازمان یافته اسرائیلی دریافت می کنم که حاوی جملاتی مانند ” تمام مسلمان های منفور را باید کشت ” هستند.”

بنا به گفته ی خانم بوتو، از صدها ایمیلی که طی چند روز گذشته به دست او رسیده همگی حاوی لحنی نژادپرستانه یا سکسیستی بوده است – از جمله تهدید به تجاوزجنسی – و در مجموع هیچ کدام حاوی استدلالی منطقی و اساسی در مخالفت با دیدگاه های او نبوده اند.

طی مصاحبه ای که بوتو از طریق اسکایپ با معان داشت، گفت که او براین باور است که این تغییرلحن زبانی و افزایش خشونت جنسی به عنوان ایماژی از جنگ، نشانگر گرایشات کلی ترجامعه اسرائیل است.

“وقتی که شما نخست وزیری دارید که افرادی که آن سه شهرک نشین اسرائیلی را کشته اند، ‘حیوان’ خطاب می کند، و یا وقتی که آیلد شکد (عضو کنست)، فلسطینی ها را “مار” می نامد و خواستار” نابودی” آنهاست… همه ی اینها در نظرات و پیام های تهدید آمیزی که ما دریافت می کنیم بازنمود پیدا می کند.

استدلال بوتو این است، مادامیکه پروپاگاندای دولت اسرائیل به طور فزاینده مبارزه ی مردم فلسطین را به عنوان “شاخه ای” از بوکو حرم، داعش، اخوان المسلمین، و “اساسا هر چیز بدی که در سراسر جهان اتفاق می افتد” ترسیم میکند، این حقیقت که جدال فلسطینی ها جدالی ملی گرایانه و در جهت آزادی است به طور کامل از بین می رود.

الگوی دومی که بوتو در خصوص پیام های تهدید آمیز به آن اشاره می کند، تبعیض جنسی خشونت آمیز است که به زعم او به جریان غالب در گفتمان صهیونیستی تبدیل شده است.

بوتو نشان می دهد که اصلی ترین تناقض این گفتمان (صهیونیستی) در ادبیات سکسیستی ( تبعیض جنسیتی) آشکاری است که بر علیه چهره های مدافع فلسطین استفاده می شود. درحالیکه طبق ادعای صهیونیست ها اسرائیل قرار است تا “بهشتی” برای حقوق زنان باشد.

وی به اظهارات اخیر مردخای قیدار، محقق اسرائیلی ادبیات عربی و مدرس دانشگاه مذهبی ایلان، اشاره کرد که “تنها راه” بازداشتن “تروریست های” فلسطینی را تهدید تجاوز به مادران و خواهران آنها دانسته است.

این اظهارات او بخشی از مقایسه کلی تری میان اسرائیل و “جوامع عرب” بوده است ، که در آن تنها زبان قابل درک برای عرب ها را خشونت جنسی می داند و به این ترتیب سربازان یهودی را ملزم به استفاده از آن می کند.

بوتو می گوید: “این باور که اسرائیل از حقوق زنان دفاع کرده و آن را به رسمیت می شناسد، این اجازه را به آنان(اسرائیلی ها) می دهد تا از این نوع ادبیات خشونت بار جنسی علیه زنان استفاده کنند.”
” اهمیت بررسی این بخش از گفتمان آنجاست که، به باور برخی (اسرائیل) دولتی بسیار لیبرال و خارق العاده است و زنان باید بیاموزند که چگونه این گفتمان را بپذیرند.”

این نگاه خصمانه کاملا متفاوت با قبل است… پروپاگاندای اسرائیل طی شش سال گذشته، به طور سیستماتیکی بر روی “انسانیت زدایی فلسطینیان تمرکز کرده است.”

“تنفری که به ما اعمال می شود، بازتاب گسترده ای است از آنچه که در اسرائیل می گذرد.”

“شئ انگاری بدن فلسطینی ها، ایماژی از خشونت “

سیمونا شارونی، مدیر بخش مطالعات زنان و جنسیت دانشگاه ( سانی پلتسبورگ SUNNY Plattsburge ) و متخصص مطالعات جنسیت و میلیتاریزه شدن اسرائیل / فلسطین، در گفتگویی که از طریق ایمیل با معان داشت، اینگونه گفت که تصاویری از خشونت جنسیتی که طی حملات جاری (به غزه) مورد استفاده قرار گرفته است، در مقایسه با قبل، “شدید تر و عریان تر است و شباهت بسیار زیادی به پورنوگرافی دارد.”

او اینگونه ادامه می دهد که: “در بستر حمله اسرائیل به غزه، زنان فلسطینی ،هم به عنوان فلسطینی و هم به عنوان زن، قربانی اشغال و خشونت شده اند. روشن است که شئ انگاری بدن زنان فلسطینی، استعاره ای است از خشونت این عملیات، آسیب پذیری قربانیان و عدم مسئولیت و پاسخگویی عاملان.”
اگر چه این (سطح از خشونت) تازگی ندارد، اما “این حمله ی وحشتناک بستری را فراهم کرده است که به استفاده از ادبیات نژادپرستانه، ضد همجنسگرایانه و سکسیستی (ضد زن)، علیه هرکسی که با جنگ مخالفت است ،مشروعیت داده”، شارونی این طور اضافه می کند، که اصولاً چنینی حملاتی در زمان جنگ مشروعیت بیشتری پیدا می کنند، حتی علیه اسرائیلی های یهودی که با جنگ مخالف هستند.

او همچنین تاکید می کند که خشونت جنسی “در تار و پود فرهنگ قویاً میلیتاریزه اسرائیل تنیده شده است” و تنها دعوت از سربازان به استفاده از خشونت تحت عنوان “امنیت ملی” و همچنین مرگ و میر آنها در این پروسه است که این پدیده را نمایان تر می کند.

شارونی می گوید، از زمانی که تعدادی از سربازان اسرائیلی در این حملات کشته شده اند، گروه هایی در فیس بوک ایجاد شده که در آن زنان یهودی اسرائیلی، تحت عنوان “حمایت از نیروهای نظامی” بدن خود را در معرض رسانه های اجتماعی قرار می دهند. این پدیده ای تازه است که زنان عکس هایی از بخش های بدن خود را همراه با پیام هایی در حمایت از ارتش به گروه هایی مانند “حمایت از ارتش اسرائیل” می فرستند.

“اینکه سربازان اسرائیلی ، به ویژه در زمان جنگ، بدن زنان را حق بی چون چرای خود می دانند، پدیده جدیدی نیست … اما چیزی که دراین میان تازگی دارد این است که این حق به طور عمومی مورد استقبال زنان قرار گرفته است.”

اگر چه این روند (خشونت جنسی)، بخش جدایی ناپذیراز ایدئولوژی صهیونیستی از حتی قبل از سال ۱۹۴۸ بوده است، اما فضای فکری پس از حملات ۱۱ سپتامبر، و تاکید بر جنگ بین غرب و اسلام، این چارچوب را به طور قابل توجهی تغییر داد. به باور برخی این تغییردر چارچوب ایدئولوژیک، درعین حال که داعیه ی دفاع از لیبرالیسم دارد، به طور هم زمان نوع جدیدی از نفرت ایجاد کرده که به یک جهان بینی تماماً (گستاخانه ی) نژادپرستانه و سکسیستی ترغیب می کند.

‘بی بی قبل از انزال بیرون نکش’

یوسف منیر، مدیر اجرایی مرکز فلسطین در واشنگتن دی.سی (آمریکا)، درمصاحبه ای تلفنی به معان گفت که به باور او در طی ده سال گذشته که او مشغول کار بر روی مسائل مربوط به خاورمیانه بوده، گرایش به سوی خشونت جنسی بسیار صریح و روشن تر شده است.

منیر اشاره به کارتونی می کند که در طی یک ماه گذشته به طور گسترده ای در رسانه های اجتماعی اسرائیل منتشر شده بود، تصویرزنی که نقاب برچهره دارد و بر روی تختی دراز کشیده و کلمه “غزه” بر رویش نوشته شده است، با این عنوان که “بی بی اینبار قبل از انزال بیرون نکش! امضا، شهروندان حامی حملات زمینی.”

به تعبیر معیر” تغییر واضح و روشنی اتفاق افتاده است که نه تنها مشابه وضعیت تجاوز است، بلکه با پذیرفتن دینامیک قدرت آن را تشویق هم می کند. سطحی از شرارت که تاکنون دیده نشده است.”

“این پدیده در حال حاضر در سطح است اما ریشه های بسیارعمیقی دارد، و از این لحاظ به نوعی متفاوت با قبل است اما واقعا نگران کننده است.”

“درحالی که اسرائیل مدعی دفاع ازحقوق زنان است، از ادبیاتی خطاب به زنان فلسطینی و به طور کلی مردم فلسطین استفاده می کند، که کوچکترین بویی از دلواپسی برای زنان نبرده است.”

به زعم منیر، تغییر در افزاینش خشونت جنسی به روند گسترده تر نژاد پرستی در جامعه اسرائیل پیوسته است که با تکیه بر سیاست های رو به افزایش “بومی سازی”، نه تنها فلسطینی ها بلکه مهاجران آفریقایی را نیز مورد هدف قرار می دهد و از آن ها انسان زدایی می کند.

معیر می گویید شواهد این تغییرات در جامعه ی اسرائیلی را می توان در کمپین های “حمایت از زنان یهودی در برابرمردان عرب” مشاهده کرد.

به عنوان مثال گروه مشهور لواها که مخالف پیوند نژادی است و به منظور منع اختلاط نژادی در مکان های عمومی پرسه می زند.

هدف این سیاست ها صرفاً حفاظت از زنان یهودی نیست، بلکه محافظت از قبیله و نیز نبردی دائم بر سر مسائل جمعیتی و میزان زاد و ولد فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها است که بنیان های دولت اسرائیل را تشکیل می دهد.

انسانیت زدایی کردن از انسان ها وتصور آنها به عنوان تهدیدی ذاتی، بستری فراهم می آورد که در آن نژادپرستی، خشونت جنسی، و غیره مشروعیت خواهد یافت.

منبع اصلی: http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=717908