حجاب به زور نمی شه، نوشته ای از فواد شمس

این چند روز جو رعب و وحشت و نا امیدی بر سر جریان #اسیدپاشی در #اصفهان و کل ایران حکم فرما بود. در کنارش انواع و اقسام نوشته ها در نکوهش مردان، سرزنش و تحقیر کل مردم ایران، حمله به دولت منتخب مردم و کلا انواع و اقسام نوشته های نا امید کننده رواج داشت.

اما همین تجمع بزرگ مردم اصفهان و همین تجمع شهروندان تهرانی در مقابل مجلس شورای اسلامی نشان داد که افراطیون نمی توانند جامعه ی ایران را به سمت عراقیزه و سوریزه شدن ببرند.

خوشبختانه با تمام کمبود ها و کاستی ها جامعه ایران هنوز زنده است. با وجود این که هنوز از پس سال های پسا ۸۸ کاملا کمر راست نکرده است، اما می تواند در مقابل افراطیون بایستد.

خوشبختانه هنوز هم مردانی هستند که در کنار زنان بایستند و از حق و حقوق برابر شهروندای زنان دفاع کنند. همه مردان خشونت طلب و اسید پاش نیستند. این تصویر امروز با حضور مردان در کنار زنان در اصفهان و جلوی مجلس تصیح شد.

در این بین قطعا باید همراهی دولت را هم با خود جلب کنیم. قطعا نقد و انتقاد به دولت و حسن روحانی حق طبیعی هر شهروندی است که به او رای داده یا رای نداده. وی رئیس جمهوری تمام مردم ایران است و مسئول برقراری امنیت. خوشبختانه در سخنان امروزش در زنجان هم نشان داد که می داند با افراطیون و برخی دلواپسان مجلس نشین چگونه برخورد کند. وقتی به آنان می گوید منکر واقعی بورسیه های غیر قانونی است دروغ و تهمت و دزدی است. بی کاری فقر منکر است نه گیر دادن به حجاب زنان! بگذارید روحانی کار خودش را بکند جامعه مدنی هم کار خودش را بکند. این کار ها در یک راستا هستند.

به هر صورت در شرایط فعلی من امیدواریم به جامعه ایران. با وجود تمام نق و نوق هایی که این چند روز برخی به جان ملت ایران زدند. من به این ملت را زنده و پویا تر از آن دیدم که اجازه بدهند عده ای افراطی ایران را عراق و سوریه بکنند. در این راه به نظرم اندکی هم باید سیاست ورزی کرد. تلاش کرد همراهی دولت روحانی و هر بخشی از حاکمیت که به خواست مردم احترام می گذارد و جلوی افراطیون می ایستد را جلب کرد. انتقاد بکنید اما مردم را نا امید نکنید. انتقاد بکنید اما مردم ایران را تحقیر نکنیدو انتقاد بکنید اما تمام مردان ایرانی را دشمن زنان جلوه ندهید. انتقاد بکنید اما تمام مردمی که اعتقادات مذهبی دارند را افراطی ننامید. انتقاد بکنید اما ایران را عراق و سوریه ندانید. انتقاد بکنید اما دسته بندی های واقعا موجود در حکومت را هم در نظر بگیرید.
من که امروز امیدوار شدم. شما را نمی دانم؟ امیدوار تر از دیروز هستید؟ دیروز همه ترسیده بودیم. رعب و وحشت زنان جامعه ما را فرا گرفته بود اما فکر کنم امروز بر ترس خود غلبه کردیم و امیدوار شدیم.