کتاب شهر زنان
برخی از زبان‌شناسان معتقدند که «history» در واقع واژه‌ای است مرکب از his و story تاریخ‌نگاران طرفدار حقوق زنان، بر این مبنا نشان می‌دهند که تاریخ را مردان و درباره مردان نوشته‌اند و موفقیت‌ها و توانمندی‌های زنان در آن نادیده گرفته شده است. آنان معتقدند که زنان باید history را بر مبنای تجربیات خودشان بنویسند و تاریخ زنان را ارزیابی کنند.
کتاب شهر زنان، در واقع بازنویسی زنانه تاریخ غرب است. کریستین دوپیزان در این کتاب که نامش از کتاب شهر خدای آگوستین الهام گرفته شده است، آرمان‌شهر زنان را به تصویر می‌کشد.
دوپیزان که در قرن ۱۴ میلادی در ونیز متولد شده بود، به علت کاری که پدرش در دربار فرانسه یافته بود، در پاریس پرورش یافت. پدر کریستین باوجود مخالفت‌های مادرش، به آموزش او علاقه‌مند بود؛ موقعیتی که برای زنان هم‌عصرش کم‌تر پیش می‌آمد. او همواره از این عدم دسترسی زنان به امکانات آموزشی خشمگین بود.
کریستین در ۱۵ سالگی ازدواج موفقی با یکی از دفترداران روشنفکر دربار داشت، اما این زندگی مشترک ۱۰ سال بیشتر ادامه نیافت. او مدت کوتاهی پس از مرگ همسرش، پدرش را نیز از دست داد و به عنوان غزلسرایی موفق و شرح‌حال‌نویس دربار، اداره زندگی فرزندان و مادرش را عهده‌دار شد.
اهمیت دوپیزان از آن روست که یکی از اولین نویسندگان اومانیست عصر رنسانس بود که به زبان مادری نوشت و نویسندگان ایتالیایی به ویژه دانته را به فرانسویان معرفی کرد.
او با استفاده از سنت قرون وسطایی تمثیل، در گفت‌وگو با سه الهه خرد، صداقت و عدالت، اتهامات ناروایی را که در طول تاریخ علیه زنان مطرح شده است، رد می‌کند و در پی بازشناختن سهم زنان در تمام عرصه‌های فرهنگی و اجتماعی است. در این گفت‌وگوی شهودی، بانوی خرد ناکامی در عشق را دلیل زن‌ستیزی مردان می‌داند و با نام بردن از زنان مشهور در حوزه‌های سیاسی، علمی، هنری و فلسفی بنیان شهر را پی می‌ریزد.
بانوی صداقت نیز با تاکید بر سجایای اخلاقی زنان، چون پاکدامنی، وفاداری و سخاوت، دیوارهای شهر را می‌سازد. در آخر بانوی عدالت با سخن گفتن از قدیسه‌ها و زنانی که در راه ایمانشان شهید شدند، شهر را پر از جمعیت می‌کند و با ساختن بامخانه‌ها، اتمام بنای شهر را اعلام می‌دارد.
نام اصلی این کتاب، «شهر بانوان» (dame/laidy) است. شهری که در آن تمامی زنان با یافتن زمینه رشد توانمندی زنانه‌شان، امکان تبدیل شدن به بانوانی محترم را می‌یابند.
کتاب دوپیزان در واقع پاسخی است به کتاب «زنان مشهور» بوکاجینو که داستان زنان خوشنام و بدنام در با تکیه بر منابع تاریخ موجود روایت می‌کند. بوکاجینو، زنان را کندذهن می‌داند و تنها زمانی آن‌ها را ستایش می‌کند که در خدمت مردان باشند.
تمامی آثار دوپیزان حاوی موضع‌گیری‌های جنسیت آگاهانه در برابر مسایل اجتماعی و سیاسی قرن چهاردهم است. او پیش از این نیز به ماجرای عاشقانه رز-داستان عاشقانه معروف قرون وسطی-به دلیل غیراخلاقی بودن و بدنام کردن زنان اعتراض کرده بود و آخرین اثرش «قطعه‌ای برای ژاندارک»- که در زمان حیات ژاندارک انتشار یافته بود-نیز به ستایش او به عنوان نجات‌بخش فرانسه اختصاص دارد.
زمانه از پذیرش کریستین به عنوان یک نویسنده زن سرباز می‌زد تا جایی که ویراستار کتاب «فتوحات ارتش و سلحشوری» او برای آن که خوانندگان کتاب را از دست ندهد، متن کتاب را به گونه‌ای تغییر داد که به نظر می‌آید، کریستین مرد است، اما کریستین ۶۰۰ سال پیش شهر زنان را به عنوان اولین کتاب فمینیستی-در اصطلاح امروزی آن-از زبان یک زن و در دفاع و ستایش از زنان نوشت.
کتاب شهر زنان را نوشین شاهنده ترجمه کرده است و انتشارات قصیده‌سرا با همکاری انتشارات روشنگران و مطالعات زنان آن را در ۴۸۸ صفحه و با قیمت ۸۰۰ر۴ تومان روانه بازار کرده است.
منبع:روزنامه سرمایه،زینب پیغمبرزاده