زنان روستایی خدابنده با داس و چوب شکنجه می شوند

کانون زنان ایرانی-ترانه بنی یعقوب: نتایج یک پژوهش که در شهرستان خدابنده زنجان انجام شده نشان دهنده آن است که بیش از ۷۰درصد زنان کتک خورده این شهرستان توسط مشت و لگد، کمربند، شلنگ و چوب و داس مورد شکنجه و ضرب و شتم واقع شده اند.

پزوهش حاضر که توسط شهلا طاهری و در میان ۱۰۵زن که در خانواده تحت خشونت فیزیکی بوده اند و به پزشکی قانونی مراجعه کرده اند انجام شده حاکی از آن است که ۶درصد از این زنان نیز با چاقو مورد خشونت و ضرب و شتم قرار گرفته اند.

بر طبق این پژوهش تعدادی از الگوهای ضرب و شتم و عوامل همراه با نتایج تحقیقات دیگر درباره خشونت علیه زنان مطابقت دارد اما ویژگی هایی مثل استفاده از داس و چوب در ضرب و شتم زنان مشخصه خشونت علیه زنان در روستاها است.

در این پژوهش که با استفاده از تکنیک مصاحبه و معاینه بالینی زنان کتک خورده انجام شده، ضمن بررسی میزان صدمه های وارده به زنان کتک خورده جنبه های اجتماعی، فرهنگی روانشناختی این مساله نیز مورد بررسی قرار گرفته است.

بیشترین صدمه های وارده به زنان شامل خونمردگی، کبودی بدن، کنده شدن موی سر، خونریزی ملتحمه چشم، شکستگی استخوان بینی و ترقوه ارزیابی شده است.

در این تحقیق صدمه های وارده به زنان در ۵رده تقسیم بندی شده که بیش از ۷۰درصد زنان در سه رده آخر قرار گرفته اند که این موضوع نشان دهنده بالا بودن شدت صدمه های فیزیکی بوده است.

به گفته زنان جامعه آماری تحقیق آنها معمولاً با سیلی مشت و لگد و وسایلی چون چوب، کابل و کمربند و گاه چاقو مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند. که در این میان ۲۵درصد زنان روستایی روزی یک تا سه بار توسط شوهرانشان کتک خورده اند.

طبق برآوردهای این پژوهش بیشتر این زنان بی سواد و یا سطح تحصیلاتشان پنجم ابتدایی و پایین تر بوده، تعدادزیادی از این زنان قالیباف بوده، ۵۶درصد ساکن روستا و ۴۴درصد هم ساکن شهر خدابنده بوده اند.

بنابراین الگوی ضرب و شتم زنان این منطقه الگویی عمدتاً روستایی بوده به گونه ای که بیشتر شوهران این زنان منشأ روستایی داشته و سطح تحصیلاتشان پایین تر از سوم راهنمایی و در بخش کارگری و مشاغل و کسب و کارهای کوچک مشغول به کار بوده اند. ۹درصد از این افراد بیکار، ۲۵درصد دچار اختلالهای رفتاری- روانی همچون افکار پارانوئید، عصبانیت های شدید و ۲۶درصد نیز سابقه کیفری داشته، حدود ۲۳درصد هم معتاد بوده و یا به طور تفننی از مواد مخدر استفاده می کرده اند.

حدود ۲۰درصد از این مردان همسر دوم داشته همچنین تعداد زیادی از این زنان کتک خورده در خانواده های گسترده و مرکب ۱۱درصد نیز با همسر دوم شوهر خود در زیر یک سقف سکونت داشته, و تعدادی هم از فرزندان شوهر نگهداری می کرده اند.

نتایج این پژوهش حاکی از آن است که میزان صدمه های وارده و ضرب و شتم زنان با عواملی چون منشأ روستایی زوجین, سکونت زوجین در روستاها، بی سوادی یا سطح پایین سواد زوجین حالت معناداری یافته، همچنین شاغل نبودن زنان, بیکاری مردان یا اشتغال در کارهای سطح پایین و نبود ثبات شغلی، داشتن سابقه کیفری، پدیده دو همسری، سکونت دو همسر زیر یک سقف، سکونت در خانواده های گسترده و مرکب و همچنین نازایی زنان در ارتباط بوده است.

پژوهشگر تاکید می کند: که تعدادی از الگوهای ضرب و شتم و عوامل آن خاص منطقه خدابنده بوده و با دیگر نتایج تحقیقات خشونت علیه زنان مطابقت ندارد از جمله ویژگی هایی چون دوهمسری، سکونت در خانواده های مرکب و گسترده و استفاده از داس و چوب برای ضرب و شتم زنان که الگویی از خشونت علیه زنان در روستاها محسوب می شود.

سعی در افزایش سطح سواد زنان، ترغیب زنان به اشتغال و کسب درآمد، اختصاص بیمه های اجتماعی به زنان خانه دار، بسط مراکز مشاوره و اصلاح قوانین خانواده، ایجاد مراکز خاص زنان خشونت دیده از جمله پیشنهاداتی است که این پژوهشگر برای حل مشکلات زنان کتک خورده خدابنده ارائه می دهد و آنها را تا حدودی برای حل خشونت علیه زنان مفید قلمداد می کند.