بازجویی مردان،تهدیدی برای زنان

کانون زنان ایرانی :”چگونه است گفتاری که خود را ضد بی حجابی و بد حجابی می داند به خود اجازه می دهد که زنان را به طرز فجیع در خیابان کتک بزند،سوارمینی بوس شان کند و در زندان و هنگام بازجویی از آنان سوالات خصوصی بکند؟”

فاطمه صادقی استاد دانشگاه این سوال را خیلی صریح مطرح می کند و از گفتاری سخن می گوید که قصد تحقیر کردن جنبش زنان را دارد:” بسیاری از دوستان ما را وقتی به بازجویی می برند از روابط خصوصی شان سوال می کنند..”

او در مراسم بزرگداشت هشت مارس روز جهانی زن سخنانش را در قالب نقد گفتار کنونی حاکم بر دولت نسبت به مطالبات و جنبش زنان ایران مطرح می کند.

او با تاکید بر اینکه مطالبات زنان ایران در قالب یک جنبش می گنجد می گوید:« برخی از افراد نمی خواهند حرکت زنان ایران را به عنوان جنبش به رسمیت بشناسند.که به نظر من این تخفیف دادن مطالبات زنان ایرانی است.»

او از گفتاری سخن می گوید که در حال حاضر بر ضد مطابات و جنبش زنان شکل گرفته است و این که این گفتار از کجا نشات گرفته است؟:« یکی از موثرترین راهها برای بلوکه کردن و نادیده گرفتن مطالبات و جنبش زنان این است که این مطالبات را غربی جلوه دهد و آن را گفتاری ضد اخلاقی و مروج فساد اخلاقی جلوه دهد.

او می گوید:«جالب اینجاست که گفتاری که ادعا می کند ضد مطالبات زنان غربی است، خود گفتاری جاهل و تحریف شده است . این گفتار در ابتدا زن ایرانی را تحقیر می کند و دانایی او را زیر سوال می برد ،به ویژه آنکه علما نمی دانند که بسیاری از اسناد بین المللی زنان بر آمده از دل جوامع اسلامی است مثلاً کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان ابتکار زنان افغانی است.»

صادقی با بیان این مثال ،برغربی نبودن مطالبات زنان ایرانی تاکید می کند و می گوید:«این کنوانسیون به شکل فجیعی به مجلس برده و عنوان شد که غربی است ؛حتی یکی از علمای شورای نگهبان در آن زمان گفت که تلخ ترین روزهای زندگی اش روزهای بررسی کنوانسیون بوده است.بنابراین باید گفتاری را که قصد دارد مطالبات زنان را غربی جلوه دهد و ازاین طریق مطالبات زن ایرانی را تحقیر می کند؛نقد کرد.»

به گفته این استاد دانشگاه این گفتار می خواهد زنان را بی اخلاق جلوه دهد :«در این گفتار نوعی بی اخلاق کردن زنان موجود است؛در حالیکه نه تنها مطالبات زنان غیر اخلاقی نیست بلکه بسیار بسیار اخلاقی است .

این فضای یاس آلود نیز می گذرد

“روز پیروزی ما روزی است که حقوق زن و مرد مساوی باشد و حقوق بشر رعایت شود.”

بابک احمدی با بیان این مطلب می گوید:”هنگامی که بر خلاف اصول قانون اساسی حاکم برکشور، این چنین با تجمعات افرادی که سلاحی جز هدف و آرمانشان ندارند برخورد می شود،این آغاز زوال تاریخی ماست.”

به گفته او این فضای سخت یاس آلود نیست چرا که این سختیها و مرارتها و توهین ها خواهد گذشت و به دلیل ایستادگی و تحمل دردها و رنجها نهایتا پیروز خواهیم شد.

او می گوید:”امروز شاهدیم که چگونه یک تجمع آرام در اعتراض به نابرابری بدین شکل پراکنده می شود. امروز حاکمان بخشنامه می کنند که در هیچ دانشگاهی مراسم ۸ مارس برگزار نشود، امروز در میان ما زنانی هستند که از زندان می آیند و توهینها و آزارهایی را تحمل کرده اند. و سال گذشته بر سر این زنان زباله ریختند و سخنان پلیدی را که خود در درجه اول لایق آنند به زنان نثار کردند.”

او می افزاید:”من امروز در میان زنانی هستم که همه در زندان هستند، زندان یک جامعه مردسالار با قوانین عقب افتاده ای که ربطی به زندگی امروزی ندارد. این ظلم همه جانبه به زنان، انان را در خط اول مبارزه قرار داده است.”

بابک احمدی ادامه می دهد:” امروز ما از زبان زنان و دخترانی که در این یک هفته محبوس و تحقیر شدند خطاب به حاکمان خود این جمله را می گوییم هنگامی که شما بر خلاف اصل ۲۷ قانون اساسی این چنین با تجمعات افرادی که سلاحی جز هدف و آرمانشان ندارند برخورد می کنید این آغاز زوال تاریخی شماست. ما تا اخر سعی می کنیم که شمارا قانع کنیم که حقوق شهروندان را رعایت کنید اما هیولاهایی که امروز تجمع کنندگان را کتک می زدند نمی توان قانع کرد و لاجرم اینگونه تصادمهای اجتماعی ایجاد می شود این تصادمها ناگوار است اما نا امیدکننده نیست.”

مسئله زن ایرانی را در حوزه خصوصی باید جست

مسئله زنان در ایران چیست؟ شهلا اعزازی ،استاد دانشگاه این سوال را مطرح می کند و می گوید:”متاسفانه مسئله اصلی زنان در ایران بقدری پیش پا افتاده است که شاید برای نخبگان مهم نباشد . مسئله اصلی عامه زنان ایران وجود آسیبهای اجتماعی در خانواده و خشونت در خانواده است. مسئله عمده زنان ما در سطح خانواده و حوزه خصوصی است.”

به گفته او مسئله دیگر زنان چه در ایران و چه در جهان موقعیت نابرابر زنان و مردان در اجتماع است. در ایران دسترسی زنان به سلامت، اعتبار اجتماعی و قدرت کمتر از مردان است. در کل جهان سهم زنان از درآمد جهانی به ۱۰ درصد نمی رسد. سهم زنان در استان سیستان و بلوچستان از درآمد ۵درصد است و ۹۵ درصد درآمد به مردان تعلق دارد. در ایران ۳۸ درصد زنان تحصیلات ابتدایی دارند و تنها ۵ درصد زنان ایرانی تحصیلات عالیه دارند. بیکاری زنان همواره دوبرابر مردان بوده است زنان ایرانی با تحصیلات دبیرستانی ۴۴ درصد و با تحصیلات عالیه ۲۲ درصد بیکاری دارند تنها نرخ بیکاری در زنان روستایی ایرانی کم و نزدیک به ۱۰ درصد است اما ۶۰ درصد این زنان در قبال کارخود مزدی نمی گیرند و اعتبار و قدرت اجتماعی ندارند.

او می گوید:” زنان ما امروز تغییر کرده اند و تبعیض را قبول نداشته، می خواهند زندگی خود را تغییر دهند . عامه زنان ایرانی امروز واگذاری قدرت خانواده به مرد را رد می کنند در حالیکه قوانین ما هنوز مرد را در این مورد به رسمیت می شناسد. امروز زنان ما دیگر ازدواجهای سنتی را قبول نداشته و ازدواجهای معاشرتی را مورد توجه قرارمی دهند آنها می خواهند درس بخوانند و کار کنند. این در حالی است که قانون ما بر سنتها و فرهنگهایی تکیه دارد که متعلق به یک جامعه کشاورزی بوده است و به استناد آن نمی توان مسائل امروزی را حل کرد.”

بازجویی مردان،تهدیدی برای زنان

“بازجویان جهت ارعاب به زنان جوان بازداشتی گفته اند: اینجا محلی است که از زهرا کاظمی بازجویی صورت می گرفته است.”

نسرین ستوده، عضو کانون مدافعان حقوق بشر و وکیل مدافع زنان بازداشتی با اشاره به سابقه تضییع حقوق زنان از تجمع ۸ مارس سال گذشته تا کنون می گوید: “در تجمع دادگاه انقلاب که بنده از نزدیک شاهد بودم پلیس با ضرب و شتم که منجر به خونریزی دهان یکی از زنان شد افراد را بازداشت و به اوین منتقل کرد.”

ستوده با انتقاد شدید از عدم استفاده وزارت اطلاعات از بازجوی زن برای بازجویی از زنان می افزاید: “چرا دختران جوان توسط بازجوهای مرد در نیمه های شب و در اتاقهای دربسته بازجویی های طولانی تا صبح صورت می گیرد و چرا دختران جوان باید اینگونه تهدید شوند که این اتاقها همان جایی است که از مرحومه زهرا کاظمی بازجویی صورت می گرفته است.”

ستوده با اشاره به ازادی ۳۰ فعال زن می گوید: “متاسفانه در ۴۸ ساعت گذشته فشارها امنیتی از سر گرفته شده و با ۷ تن از فعالان زن تماس تلفنی تهدید آمیز صورت گرفته . ماموران شبانه وارد خانه دو فعال زن شده اند و حتی پدر یکی از فعالان جنبش زنان را تهدید به بازداشت کرده اند در حالیکه بستگان متهم از هرگونه تعرضی مصون هستند.. و ما این فشارها را مغایر با قانون اساسی و اعلامیه جهانی حقوق بشر می دانیم. ”

این مراسم را کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت و سازمان دانش آموختگان ایران در دفتر سازمان دانش آموختگان عصر پنج شنبه برگزار کردند .تعداد زیادی از فعالان از بند آزاد شده زنان از جمله آزاده فرقانی،نسرین افضلی، نیلوفر گلکار،پرستو دوکوهکی، زینب پیغمبرزاده،شهلا انتصاری، فریده انتصاری،مریم میرزا، ناهید کشاورز سمیه فرید در این مراسم حضور داشتند و زینب پیغمبر زاده نماینده آنها از دوران بازداشت گفت:”ما روز یکشنبه برابر دادگاه انقلاب رفتیم تا به مقامات قضایی بگوییم که اگر قصد برخورد با تعدادی از فعالان زن را دارید باید با همه برخورد کنید چرا که ما همه در جریان تصمیمات و اقدامات جنبش زنان هستیم و همه با هم باید پاسخگو باشیم. تجمع ما کاملا آرام بود بگونه ای که به در خواست پلیس ما از خیابان به پیاده رو رفتیم و حتی بعد از اینکه ماموران پلاکاردهای ما را ضبط کرده و پاره کردند شعاری ندادیم اما پلیس نهایتا به ما حمله کرد و به شکل وحشیانه ای حاضران را مورد ضرب و شتم قرار داد بگونه ای که نمونه این رفتار را در تجمع ۲۲ خرداد میدان هفت تیر هم ندیده بودیم.

پیغمبر زاده ادامه داد: “از ابتدای ورود ما به اوین توهینها و تحقیرها آغاز شد و شهلا انتصاری را به انفرادی بردند و بعد از دو شب ما تصمیم به اعتصاب غذا گرفتیم ولی ماموران به روی خودشان نمی آوردند که ما در اعتصاب غذا هستیم اما نکته مهم آنجا بود که ما جو سنگین ۲۰۹ را شکستیم چرا که ما ۳۳ نفر بودیم و بجای اینکه ما تحت فشار باشیم این آنها بودند که زیر فشار بودند چرا که اگر کوچکترین فشاری بر یکی از زنان وارد می کردند ۳۲ نفر بقیه شروع به اعتراض و سروصدا می کردند این درحالی بود که بازجوها تلاش موذیانه ای برای ایجاد تفرقه میان ما میکردند. آنها برای شکستن اتحاد ما، عده ای را به بند عمومی و گروهی را به سوئیتهای ۲۰۹ بردند. و ما در این سوئیتها که قوه قضاییه بدان افتخار می کند تا صبح بدون پتو از سرما لرزیدیم و ۳ نفر از زنان که بیماری داشتند موفق به معاینه توسط دکتر نشدند آنها بجای دکتر زنان را پیش بازجوها می بردند. “