خواب دیدم که کسی می آید

با خواندن شعرهایی نظیر عصیان فروغ و فرخزاد؛به خوبی روشن می شود که وی زنی خردگرا و روشنفکر بوده است.نویسنده ای در سایت گویا ،از شعر کسی که مثل هیچ کس نیست، اینگونه برداشت کرده است که او زنی سوسیالیست بوده است و با دیکتاتوری شاه مخالف بوده است.اینکه با شاه مخالف بوده یا نبوده است، موضوع این مقاله نیست.اما اینکه نویسنده این مقاله دکتر علی میرفطروس را متهم به بدفهمی شعر فروغ کرده اند، جای تأمل دارد.

هر کسی بنا بر اندوخته های ذهنی خود می تواند برداشتهایی از یک شعر داشته باشد. هرگز نمی توان گفت که برداشت یک شخص درست است، و برداشت شخص دیگر نادرست است.زیرا همه ما قادر به درک همه حقیقت نیستیم و هر کدام از ما قادریم فقط مقداری از حقیقت را درک کنیم.

من هم در اینجا تصمیم دارم برداشتهای خودم را از شعر کسی که مثل هیچ کس نیست بنویسم. شاید دریافت من از شعر فروغ آنچنان ناقص باشد که اگر خود فروغ می توانست پاسخم را بگوید؛ به من می گفت تو بیجا کرده ای که شعر مرا اینگونه تفسیر کرده ای.

در شعر کسی که مثل هیچ کس نیست، فروغ از زبان یک کودک خردسال سخن می گوید. از تقسیم نان و پپسی و سینمای فردین.مرتب هم تأئید می کند که من خواب دیده ام.

همه ما می دانیم که آنچه فروغ در این شعر به تصویر کشیده است ، مدینه فاضله کمونیستهاست.جایی که همه چیز بین همه مشترک است. اما فروغ می گوید از همه چیزهای خوب خوشش می آید. وقتی که بیدار است خواب این چیزها را می بیند.او می خواهد بگوید که آنچه که کمونیستها یا سوسیالها می گویند زیباست، اما فقط جنبه ایده آلیستی دارند.از واقعیت و رئالیسم بسیار دور هستند.اینجور مدینه فاضله به تخیل بچه ها تعقل دارد.

او دروغ نمی گوید. کودکان در دنیای خود قهرمانی را پرورش می دهند که به قول فروغ قدش از درختهای خانه معمار هم بزرگتر است.آیا فروغ نمی خواهد بگوید همه این تخیلات شیرین به بچه هایی تعلق دارد که به بلوغ فکری نرسیده اند و هنوز غول را باور دارند. هنوز به کسی نیاز دارند که قهرمان آنها باشد؛ از سید جواد نترسد.وقتی فروغ دلش می خواهد موهای دختر سید جواد را بکشد،آیا نمی خواهد بگوید من که به دنبال جامعه کمونیستی هستم مثل یک کودک خیال باف هستم.چرا از این زاویه به شعر فروغ نگاه نمی کنید؟