آزادی دانشجویان در ساعت های پایانی چهارشنبه

کانون زنان ایرانی : در واپسین ساعت های روز چهارشنبه دانشجویان دربند و اعضای دستگیرشده کمپین یک میلیون امضا از زندان اوین آزاد شدند.

عبداله مومنی،محمد هاشمی،بهاره هدایت،بهرام فیاضی،علی نیکو نسبتی،مجتبی بیات،علی وفقی،مسعود حبیبی،مرتضی اصلاح چی ازدستگیر شدگان روز ۱۸ تیر و امیر یعقوب علی، عضو کمپین یک میلیون امضا باز هم با شیوه غیر معمول و به طور پراکنده در خیابان های اطراف زندان و گاه دورتر از اطراف پیاده شدند.

این دانشجویان از جمله تحصن کنندگان مقابل دانشگاه پلی تکنیک بودند که خواستار آزادی همکلاسی هایشان بودند و امیر یعب علی نیز هنگام جمع آوری امضا در پارک اندشه دستگیر و ۲۹ روز را در زندان سپری کرد.

قرار آزادی ساعت چهار بعداز ظهر بود. پل نیمه تمام و جاده های خاکی مقابل زندان اوین پر از جمعیتی است که به شوق آزادی دوستان و همفکران شان تاب تحمل خاک و فضای سنگین مقابل زندان را آورده اند.

بیشتر جمعیت زیر پل بزرگ منتظرند اما خانواده ها در سراشیبی نزدیک میله ها چشم به در کوچک زندان دوخته اند.مادر محمد هاشمی،دانشجویی که مقابل دانشگاه پلی تکنیک دستگیر شده بود ،نگرانی اش را پنهان نمی کند و سعی دارد مقابل زندان را خالی از جمعیت کند:”به ما گفته اند که هر چه اینجا شلوغ تر باشد احتمال لغو آزادی وجود دارد.”اما باتجربه ها می دانند که این گفته قدیمی شده است:”مطئن باشید که آزاد می شوند همیشه همین حرف ها گفته می شود.”

در همین لحظه خوردروی هایس مشکی رنگ به سرعت از زندان بیرون می آید و گروهی به دنبال آن می دوند.دقایقی بعد خبر می رسد که عبداله مومنی را سر “دشت بهشت” پیاده کرده اند.دو نفر را در میدان کاج،دو نفر را در میدان صنعت و به همین ترتیب در نقاط مختلف دانشجویان را پیاده می کردند.

مسعود حبیبی یکی از دانشجویانی که نزدیکی های اوین آزاد شده بود می گوید:”به هر کدام مان پنج هزار تومان برای کرایه تاکسی و یا خرید کارت تلفن داده اند.”

محمد هاشمی هم تماس گرفته که در میدان صنعت کنار یک توالت عمومی منتظر است.اما هنوز مادرش باور نمی کند:”تا به چشم خودم نبینم باور نمی کنم.”و بعد نگرانی اش را به دانشجویان دیگر تعمیم می دهد:”همه این ۱۵ دستگیر شده مانند فرزندان من هستند و من تا آزادی آنها را نبینم باور نخواهم کرد.”

بهاره هدایت را نیز در همین میدان رها کرده اند و امیر یعقوب علی را در میدان کاج.

جمعیت استقبال کننده هم چند دسته می شوند و به صورت گروهی به خانه های دانشجویان می روند تا فوری از آنچه بر آنها گذشته مطلع شوند.جمعیت مشتاق بودند بدانند در انفرادی و بازجویی ها چه می گذرد و .این روزهای سخت بر آنها چه گذشته است.

چهار شنبه برای فعالان جنبش دانشجویی و زنان پایان خوشی داشت اما در این پایان خوش دو دانشجو نتوانستند سهیم شوند.مهدی عربشاهی و حنیف یزدانی و البته سه دانشجوی پلی تکنیک.