فعالان اجتماعی -سیاسی با خانواده بهاره هدایت دیدار کردند

کانون زنان ایرانی-فریده غائب:”بهاره هدایت با مقاومت در زندان زنده تر از ماست و بهینه تر زندگی می کند.”

مرضیه مرتاضی لنگرودی ،فعال امور زنان این حرفها را خطاب به پدر و ومادر بهاره هدایت می گوید.عصر دیروز گروههای مختلف فکری از ملی مذهبی ها گرفته تا اعضای جوان کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین نابرابر به دیدار خانواده بهاره هدایت رفتند.

بهاره هدایت ۲۶ ساله ،عضو سازمان ادوار تحکیم وحدت از ۱۸ تیر ماه زندانی است.او و پنج تن از دوستانش برای آزادی همکلاسی هایشان صبح ۱۸ تیر مقابل دانشگاه پلی تکنیک تحصن کردند و خواستار آزادی دانشجویان دربند شدند اما آن روز خود نیز در بند گرفتار شدند.

مادر بهاره هدایت مثل همیشه آرام گوشه ای را اختیار کرده و بیشتر شنونده است تا گوینده.او این جمله خبری را می گوید:”دیروز بهاره تماس گرفت و من خودم با او حرف زدم.به او گفتم در انفرادی هستی و او هم تایید کرد.” و باز هم سکوت می کند تا تجربه های دیگرانی را بشنود که سلول انفرادی و بند ۲۰۹ زندان اوین را تجربه کرده اند و قصد دارند با بیان این تجربه ها پدر و مادرنگران را آرام کنند.

بیش از ۲۰ نفر سالن خانه بهاره را پر کرده اند.مرتاضی،از نمایندگان طیف ملی مذهبی ها جایش را تغییر می دهد.کنار مادر بهاره می نشیند:”زندگی یعنی تغییر و این تغییر هم در زندگی بهاره اتفاقی مبارک است.شما باید افتخار کنید که دختری با حساسیت های ویژه بهاره را تربیت کرده اید و این نوع تربیت شماست که اینگونه بهاره را تاثیر گذار کرده است.” و پدر سرش را تکان می دهد و مدام از دلجویی ها تشکر می کند.

محبوبه عباسقلی زاده ،فعال امور زنان نیز از خوابش می گوید:”خواب دیدم که بهاره ما را به خانه شان دعوت کرده و حالا که اینجا هستم حس می کنم بهاره نیز اینجاست.”

اما پدر نمی تواند نگرانی اش را پنهان کند:”بهاره را در انفرادی نگه داشته اند.انفرادی چه شکلی است؟آیا ماندن در آن سخت است؟و…”

عباسقلی زاده فوری می گوید:”زمانی که من در انفرادی بودم تخیلم را آزاد می کردم و می رفتم به کنار دوستان و خانواده.انفرادی آنقدرها هم که فکر می کنید سخت نیست.”و صدایی از دور می گوید:”حالا به این انفرادی ها سوییت می گویند و در کل ۸ متر است.”

و بحث درباره بند معروف ۲۰۹ و انفرادی های زندان اوین فضای خانه را پرمی کند. چشمم به عکس بزرگی از بهاره هدایت و امیر یعقوب علی می افتد که زیر عکس ها با خطی درشت نوشته شده: “دو فعال جنبش زنان را آزاد کنید!”

و درباره امیر ۲۰ ساله می پرسم .او که بیش از ۶۰۰ ساعت است که زندانی است آن هم به جرم جمع آوری امضا برای تغییر قوانین نابرابر.

علی عبدی،دانشجوی جوانی که عضو سازمان تحکیم وحدت است می گوید:”قرار وثیقه پذیرفته شده اما هنوز از آزادی خبری نیست.مادر امیر باز هم امروزش را در دادگاه گذراند.”

او امیدوار است که تا فردا شب(چهارشنبه)امیر جوان آزاد شود و می گوید:”فردا مقابل اوین جمع خواهیم شد.”

زمان می گذرد.نوشین احمدی خراسانی،پروین اردلان و اعضای کمپین خداحافظی می کنند .شادی صدر،حقوق دان هم به اتفاق همراهانش خانه را ترک می کنند و به جایشان علیجانی،فعال حقوق بشر به دیدار می اید.اعضای دفتر تحکیم وحدت هم مانده اند تا کمک حال دو خواهر بهاره باشند که با لبخند های گرم شان پذیرای میهمانان بودند.