به خاطر حقوق برابر

.

اگر تجمع ۲۲ خرداد ۸۴ مقابل دانشگاه تهران از شیرین ترین روزهای جنبش زنان محسوب می شود اما این شیرینی در ۲۲ خرداد ۸۵ به نلخی گرایید.در آن روز پلیس در میدان هفت تیر با تجمع کنندگانی که از قبل خواسته هایشان را گفته بودند برخورد کرد و بیش از ۷۰ نفر دستگیر شدند.

این تجمع در حالی به خشونت کشیده شد که خواسته هایش کاملا مشخص بود به همین خاطر تعدادی از فعالان جنبش زنان این تاریخ را زمان “خواسته محور”شدن جنبش زنان ایران نامیدند.

منع چند همسری ؛ لغو حق طلاق یک طرفه ی مرد، حق ولایت و حضانت بر فرزند توسط پدر و مادر به طور مشترک؛ تصویب حقوق برابر در ازدواج (مانند حق بدون قید و شرط اشتغال و حق تابعیت مستقل زنان متاهل)؛ تغییر سن کیفری دختران به ۱۸ سال؛ حق شهادت برابر و .. از خواسته های جنبش زنان ایران بود که تلاش برای دستیابی به این خواسته ها با گذشت چند سال ادامه دارد .این تلاش ها تا حدی هم توانسته ثمر بخش باشد.اینکه “دیه زن و مرد” در تصادفات را برابر کند، شرایط ضمن عقد را عمومی و همه گیر سازد،سبب ساز ورود لایحه ارث برابر زن و شوهر به مجلس شود و از بسیاری از اعدام های کودکان زیر ۱۸ سال جلوگیری کند،برخی احکام سنگسار را متوقف سازد و از اجرای احکام قصاص برای برخی زنان جلوگیری به عمل آورد.

این دستاوردها هنوز با خواسته فعالان جنبش زنان یعنی رسیدن به برابری حقوقی میان زن و مرد فاصله دارد اما این بخشی از همان خواسته هایی است که عصر آن دوشنبه(۲۲ خرداد ۸۵)مطرح شد. در آن روز زنانی که قصد داشتند در تجمعی مسالمت آمیز به قوانین نابرابر اعتراض کنند پس از چند دقیقه ای با حضور نیروهای امنیتی پلیس متوقف شد.

بعد از تجمع میدان هفت تیر گروههای گوناگون زنان فعالیت هایشان را ادامه دادند.پنجم شهریور ماه سال ۸۵ ، کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین نابرابر از دل این تجمع حضور رسمی خود را اعلام کرد.اما سومین سالگرد این حادثه به مکانهای سربسته کشیده شد.

برنامه پاسداشت این روز در خانه خدیجه مقدم یکی از فعالان جنبش زنان ایران برگزار شد.۲۲خرداد همچنین حلقه اتصال جنبشهای اجتماعی از جمله جنبش دانشجوئی ؛کارگری و جنبش زنان تلقی می شود.پیش از این تجمع همکاری سازمان یافته ای بین جنبش های اجتماعی و جود نداشت همچنین در تجمع ۲۲خرداد ۸۵ از ۷۰۰ نفر بازداشت شده تجمع را ۱۵ نفر فعالان دانشجوئی و تعدادی از فعالان جنبش کار گری تشکیل می دادند.

حدود ۳۰ سال حبس برای فعالان جنبش زنان

از ۲۲خرداد سال ۸۵ تاکنون و با گسترده شدن فعالیت زنان برای دستیابی به مطالباتشان از سوی حاکمیت نیز فشار بر این دسته از فعالان رو به افزایش بوده است.

فعالان جنبش زنان د ر بیانیه امسال خود به مناسبت سالگرد این روز به افزایش فشارها و هزینه ها اشاره کرده اند “:از ۲۲خردادسال ۸۵ تاکنون فعالان جنبش زنان نزدیک به ۱۵۶ بار بازداشت و زندانی شده اند ونزدیک به یک میلیارد و ۶۰ میلیون تومان وثیقه و کفالت ودر مجموع ۳۰ سال (۲۰سال حبس تعلیقی و ۹ سال حبس قطعی ) برای آنها صادر شده است.