ای کاش روزی به نام من نبود

هشتم مارس روزجهانی زن است . اختصاص یک روز از ۳۶۵ روز سال به زن بیش از هر چیز شاید نشان از بی عدالتی دارد که زنان تحمل می کنند و حقوق آنان را به مسئله ای تبدیل کرده است که درهر بار چرخش زمین به دور خورشید ، در یک روز توجه کسانی در جهان به آن معطوف شود.

گاهی با خودم فکر می کنم راستی این بی عدالتی از سوی مردها به ما روا شده؟ مگر نه اینکه این مردها از دامان ما به مسند قدرت و تصیم گیری رسیده اند ؟ مگر مهر مادریمان را ندیده اند که چنین ظلمی را به ما روا می دارند. نمی دانم اشکال کجا بوده که باعث شده مردان قانونگذار ما ارزش زنان (یعنی مادرانشان و مادران فرزندانشان) را در حد دارائی ها خود پائین بیاورند .تا جائیکه مادر شاغل حتی شایستگی باز کردن یک حساب پس انداز از حقوق خودش را برای فرزندش نداشته باشد!

جالبتر اینکه چه در سطح جامعه و چه در سطح خانوادگی رعایت حقوق و جایگاه زن را نشانه تمدن ورشد فرهنگی می دانند.در جوامع پیشرفته میزان متمدن بودن و رشد فرهنگی شان را با میزان رعایت حقوق و جایگاه زنان ، امکان تحصیل ،اشتغال و حقوق مربوط به زایمان ، وآزادی در پوشش و تصمیم گیری در مورد مسائل شخصی مثل مسافرت رفتن و… یا مسائل اجتماعی مثل پست ها ی حکومتی و از این دست ….. مقیاس می کنند.

حتی در واحد کوچکترمثل خانواده هم ، امتیازات ، احترام و حقوقی را که برای زن قائل می شوند نشانه کلاس و فرهنگ و اصالت خانوادگی خود می دانند.

من مشغول اندازه گیری تمدن سرزمینم ، از سالیان دور تا کنون ، صدای راهنمای تخت جمشید در گوشم می پیچد که می گفت براساس سنگ نبشته ها زنان ایران باستان همپای مردان حقوق می گرفتند و از بیمه تامین اجتماعی و حقوق مربوط به مرخصی زایمان و ….. برخوردار بودند.در مرور خاطراتم صدای دوست حقوقدانم را می شنوم که با خنده راجع به ماجرای تعدد زوجات حاج آقا و آفتابه اسید ی که جهت طهارت از همسران اول و دوم دریافت کرده بودند صحبت می کرد و می گفت طبق ماده ۴۳۵ قانون جزاء چنانچه به حاج آقا صدمه کامل وارد شده بوده خانمها باید دیه کامل یک مرد را پرداخت می کردند.

از خنده منفجر شده بودیم که دوستی گفت :”اه چه جالب بچه ها . دیه زن مسلمان نصف دیه مرد مسلمان است با توجه به اینکه تفسیر قانونی می تواند مرد مسلمان را به یک عضو بدل کند جالبه که بدونید ارزش شما ها نصف یک عضو آقایان است . نمی دونستم بخندم یا از درد فریاد بکشم . ”

هشتم مارس می آید و من آرزو می کنم که ای کاش این روز هم به من تعلق نداشت . مثل مردها که هیچ روزی به آنها تعلق ندارد.چون همه روزها مال انهاست ! دوستی که از سوئد آمده بود تعریف می کرد که یکی از آقایان نماینده ایران داشت با یک سوئدی صحبت می کرد و با کلی افتخار می گفت که در مجلس ما همیشه راجع به مسائل مهم مثل دموکراسی ، عدالت اجتماعی و مضامینی از این دست صحبت می شود در حالیکه در مجلس سوئد ، گاهی اوقات ساعتها نمایندگان بر سر قیمت عرضه سیب زمینی وقت صرف می کنند.طرف سوئدی با لبخند پاسخ داده بود آخه در کشور ما واژه هایی مثل آزادی ، دموکراسی ، حقوق بشر و این جور چیزها دیگه مسئله نیست که ما برای حل آن وقت صرف کنیم و اهم تلاش ما در خصوص ایجاد رفاه بیشتر برای مردم سوئد است . ای کاش روزی بیاید که حقوق زن دیگر “مسئله ” ما نباشد.