اکثر کشورها در سال ۲۰۰۸ با بحران هویت و خودکشی جوانان و نوجوانان مواجه بوده‌اند
چرا یک فرد دست به خودکشی می‌زند و خود را از حیات ساقط می‌کند؟ سوالی است که تاکنون شاید در ذهن چندین صد نفر و یا شاید چندین هزار نفر سکنه این کره خاکی خطور کرده باشد. شاید آن‌هایی که خودکشی کرده‌اند تنها جواب این سوال را داشته باشند و آن را بدانند و شاید پیش از اقدام به خودکشی این سوالات را از خود پرسیده باشند که چرا دست به خودکشی می‌زنم. شاید هم افرادی باشند که برخلاف صدها و یا هزاران نفری که به این موضوع و راه‌های انجام خودکشی فکر می‌کنند تا به حال به این مساله وقعی نگذاشته‌اند و زندگی عادی خود را دارند.
به گزارش سرویس «اجتماعی» ایسنا، بر اساس گزارش انجمن جلوگیری از خودکشی آمریکا، خودکشی یا ساقط کردن و یا قطع شدن حیات از یک موجود جاندار به دوگونه انجام می‌شود که یکی استفاده از روش‌های فیزیکی است و دیگری با استفاده از داروست و در آن، فرد یا خودش را با دست خودش می‌کشد یا به او تلقین می‌شود که خودکشی کند.
براساس آمارهای رسمی منتشر شده از سوی سازمان ملل در سال ۲۰۰۸ میلادی، اکثر کشورهای جهان با بحران هویت و خودکشی جوانان و نوجوانان مواجه بودند.
به عقیده روانشناسان و روانپزشکان، افرادی که دست به خودکشی می‌زنند اکثرا دچار عذاب وجدان بوده و یا گرفتار مشکلات مالی و خانوادگی هستند. همچنین براساس یک آمار منتشر شده از سوی روانشناسان، علت خودکشی بیش از هر چیز، بیماری‌های روانی و به خصوص افسردگی شدید است و گروهی نیز بر این باورند که خودکشی، ریشه‌های ژنتیک دارد. اما به دلیل آن که نمی‌توانند از راه و روش درست، مشکلات خود را حل کنند و یا به شخصی دسترسی ندارند که بتواند به آن‌ها کمک کند، دست به خودکشی می‌زنند.
براین اساس، اگر به این افراد کمک روحی مناسب شود و محیط را برای آنان آرام و بدون تشنج نگه داشت، احتمال بازگشت به حالت روانی وخیم که منجر به خودکشی یا حتی در برخی موارد «دیگر‌کشی» می‌شود، بسیار کم است.
براساس گزارشات رسمی سازمان سازمان بهداشت جهانی، دختران و زنانی که در خانواده‌های مذهبی زندگی می‌کنند، در صورت هتک حرمت و تجاوز به عنف، اقدام به خودکشی می‌کنند که این عامل بستگی به شخصیت فردی نیز دارد؛ چرا‌که نمی‌خواهند «انگشت‌نمای» مردم شوند.
البته این نظریه اشتباه است و روانشناسان معتقدند که اگر این دسته از افراد که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند تحت مشاوره درمانی قرار بگیرند و خانواده‌های خود را از مشکلشان مطلع کنند، دست به خودکشی نمی‌زنند.
براساس آمارهای موجود در مورد ابزار خودکشی، استفاده از دارو نشانگر تصمیم قبلی در اقدام به خودکشی است.
از طرفی، آمارهای صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) نیز نشان از این مساله دارد که خودکشی میان نوجوانان به ویژه در ایالات متحده آمریکا و اخیرا در «فنلاند» به یک بحران در معضل داخلی و جهانی بدل شده و دانش‌آموزان در سنین مختلف به‌ویژه در راهنمایی و دبیرستان پس از اقدام به تیراندازی و کشتار همکلاسان و معمان خود، دست به خودکشی می‌زنند که این نوع از خودکشی را روانشناسان جوامع غربی، یک اعتراض به وضع حاضر در جامعه دانسته و به آن ربط داده‌اند.
براساس آمارهای منتشر شده از سوی «جامعه خودکشی آمریکا و انجمن حمایت از نجات یافتگان از خودکشی»، مشخص شد که از هر شش نفر یک نفر دچار تفکرات در مورد خودکشی و راه‌های خودکشی کردن شده و از ۱۰ نفر، یک یا دو نفر در طول عمر خود در مورد خودکشی فکر می‌کنند.
همچنین طبق آمارهای رسمی سازمان بهداشت جهانی، بریدن رگ دست، گردن، غرق کردن عمدی، خودسوزی، دار زدن و شوک مرگ به وسیله جریان برق از بیشترین و متداول‌ترین روش‌های به کار گرفته شده توسط افراد برای اقدام به خودکشی در جهان اعلام شده‌اند.
البته باید به این نکته اشاره کرد که خودسوزی بیشتر در جوامع آسیایی و چند کشور در آمریکای جنوبی رایج بوده و در میان زنان عمومیت دارد.
دار زدن نیز اکثر برای افرادی است که یا در زمینه تجارت با شکست مواجه شده‌اند و یا در زندان به حبس‌های طولانی مدت محکوم شدند و بهترین راه برای خاتمه دادن به زندگی خود را، دار زدن خودشان می‌دانند.
زدن رگ دست و یا گردن نیز برای افرادی است که برای اولین بار دچار شکست عاطفی در طول زندگیشان شده‌اند و به امید مردن از خونریزی مداوم و فراوان، اقدام به این کار می‌کنند؛ اما ۴۵ درصد این افراد از مرگ حتمی جان سالم به در می‌برند.
بنا به نظر کارشناسان مسایل مذهبی و دینی در ادیان مختلف، خودکشی جزو گناهان بزرگ محسوب شده و بهتر است که فرد به جای آن‌که اقدام به خودکشی کند، طرز و راه و روش زندگانی و حیات خود را تغییر دهند. همچنین روانپزشکان و روان‌درمانان اقدام به خودکشی در فرد را ضعف شخصیتی در آن شخص می‌دانند و بر این عقیده‌اند که افرادی که در هر زمینه‌ای دچار شکست و بحران می‌شوند، باید در پی چاره‌جویی و راه‌حل برای مشکل خود باشند، نه آن‌که خود را از زندگی خلاص کنند.
براساس نظریه روانپزشکان، بهترین درمان برای این گونه افراد دلایل مهم و قابل اهمیت برای ادامه حیات و زندگی است و باعث می‌شود تا ذهن فرد از افکار مخرب پاک شده و امید به زندگی در وی بیدار شود.
به همین منظور روانپزشکان توصیه اکید دارند که اگر به ذهن شما یا نزدیکانتان افکار مخربی در مورد دست زدن به خودکشی و یا راه‌هایی برای این کار خطور کرد، سریعا به مراکز مشاوره مراجعه کنید؛ همچنین اگر به شدت افسرده بوده و یا به مصرف مواد مخدر معتاد هستید و یا اضطراب و تشنج شدید دارید، باید خود را درمان کنید تا این مشکلات به خودکشی و یا دیگر‌کشی تبدیل نشوند.
علاوه براین، هیچ‌گاه به اشکال مختلف خودکشی فکر نکرده و از صحبت کردن در مورد آن جدا خود‌داری کنید؛ چرا‌که باعث می‌شود شما و یا افرادی که در کنار شما هستند، به انجام آن ترغیب و تشویق شوند. بهتر آن است که ذهنتان را به سمت مسایل و افکار خوب متمایل کنید.
بر اساس منابع آمارها و آزمون‌های شخصیتی، بحران خودکشی در افراد معمولا به صورت دوره‌ای و گهگاه باز می‌گردند. به همین دلیل، بهتر آن است افرادی که سابقه فکر کردن به خودکشی یا اقدام به خودکشی داشته‌اند، تحت درمان و نظر روان‌پزشکانی معتمد قرار بگیرند.
براساس آمارهای موجود که توسط بانک جهانی در سال ۲۰۰۷ میلادی منتشر شده است، مشخص شد که میزان خودکشی در کشورهای توسعه‌یافته و صنعتی بیشتر از کشورهای در حال توسعه و فقیر است. به طوری که سالانه هزاران نفر در کشورهای توسعه‌یافته، اقدام به خودکشی می‌کنند که از این میزان، تنها چهار تا شش نفر جان سالم به در می‌برند، اما تا آ‌خر عمر خود افسرده و دل‌مرده می‌مانند و اکثرا در بیمارستان‌های روانی زندگی می‌کنند.
آمارهای منتشر شده از سوی سازمان ملل در سال ۲۰۰۸ میلادی نیز نشان از این موضوع دارد که در کشورهای مختلف از هر صد هزار نفر چه تعداد خودکشی موفق داشته‌اند. براین اساس، اتریش با ۳۲ درصد، فنلاند با ۴۲ درصد، فرانسه با ۳۶ درصد، گویان با ۴۵ درصد، ژاپن با ۵۰ درصد، قزاقستان با ۵۳ درصد، کره با ۵۰ درصد، سیبری با ۳۲ درصد، اسلوونی با ۵۴ درصد، سریلانکا با ۶۰ درصد، سوئیس با ۳۴ درصد، اوکراین با ۴۷ درصد و آمریکا با ۴۵ درصد، در صدر جدول قرار دارند و کشورهایی نظیر «آنتیگوآ»، جزایر «آمیگوآ» و «بار بودا» در اقیانوس آرام، «باربادوس»، «هندوراس»، «هائیتی»، «جامائیکا» و «اردن» در مجموع زن و مرد اصلا آماری از خودکشی ندارند.
در نهایت باید به این نکته توجه داشت که میزان اعتقاد و روش زندگی هر فرد و شرایط حیات وی باعث می‌شود که وی در مسیر خودکشی گام بردارد.