بیانیه زنان آسیا درباره تغییرات جوی
شهرزادنیوز: ما زنان بومی، دهقان، ماهیگیر، کارگر و زنان شهر و روستا هستیم که در معرض تأثیرات منفی تغییرات آب و هوایی و راهکارهای اشتباه قرار داریم. این ماییم که مواد غذایی را تولید و تهیه می‌کنیم؛ که داخل و خارج از خانه کار می‌کنیم تا کسری درآمد خانواده را تأمین کنیم و اغلب تنها منبع تأمین درآمد خانواده هستیم؛ و این نیروی تولید و بازتولید ماست که رفاه خانواده‌ها و اجتماعات را تضمین می‌کند.
با وجود این، هنوز دولت‌ها، نهادهای ملی و بین‌المللی نقش ما را در استمرار بقای خانواده‌ها، اجتماعات و جوامع به رسمیت نمی‌شناسند؛ و بنابراین به طور سیستماتیک از حق دخالت در تصمیم‌گیری درباره زندگی خود، محیط زیست و منابع طبیعی محروم می‌شویم. به ویژه در این بحران جوی، ما فقط قربانی هستیم، و نه تصمیم‌گیرانی درباره چگونگی برخورد با تغییرات آب و هوایی و یافتن راه حلی بر اساس خرد و دانش‌مان.
ما، بیش از ۷۰ زن از کشورهای گوناگون آسیایی و از اقشار مختلف – بومی، دهقان، ماهیگیر، کارگر – و از شبکه‌ها و جنبش‌های عدالت‌خواهانه اجتماعی مختلف ۲۸ و ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۹ در بانکوک گرد می‌آییم. ما با خواهران‌مان تبادل تجربه می‌کنیم و درباره اثرات تغییرات جوی بر اجتماعات و زندگی‌مان، یعنی زنان متعلق به این اجتماعات، بحث خواهیم کرد. ما درصدد یافتن استراتژی‌ها و راهکارهایی برخواهیم آمد که صدا و افکارمان درباره تغییرات جوی را به گوش دیگران برسانند و راه‌کارهایمان درباره بحران جوی را طرح نمایند. ما هم‌چنین مصمم هستیم تا به آموزش خود درباره مسایل جوی ادامه دهیم و زنان و سیاست‌سازان را آموزش دهیم و اتحادها و ائتلاف‌هایی به وجود آوریم تا در راستای برقراری عدالت واقعی آب و هوایی و اصول عدالت جنسیتی کار کنیم.
ما دریافته‌ایم که بحران جوی امریست پیچیده و مستلزم تحقیق، و لازم است مکانیسم‌هایی به وجود آوریم که بتوانند در دراز مدت و به شیوه‌ای دیرپا پاسخ‌گوی بحران جوی باشند. برای آن به راهکارهای واقعی‌ای نیاز داریم که به ریشه‌های بحران جوی بپردازد و نه مکانیسم‌هایی برای کسب سود بیشتر شرکت‌ها و کمپانی‌ها و مصرف و غارت منابع و آلودگی جوی از سوی ثروتمندان.
ما می‌خواهیم کودکان‌مان و نسل آینده به جهانی عادلانه، سالم و قابل زندگی پا بگذارند. بنابراین، موضع خود درباره موضوعات مربوط به زندگی‌مان را چنین بیان می‌کنیم:
زنان بومی
۱ – احترام و رعایت حق تعیین سرنوشت زندگی خود، به عنوان زن و به عنوان اعضای اجتماعات بومی.
۲ – جلب توافق واقعا آزادانه، قبلی و آگاهانه اجتماعات بومی درباره پروژه‌های توسعه در داخل قلمروهای سنتی بومیان باید بخش جدایی‌ناپذیری از این روند باشند.
کشاورزی
۱ – تشویق و تقویت سرمایه‌گذاری در زمینه‌های کشاورزی و مزرعه‌داری ارگانیک / اکولوژیک دیرپا.
۲ – عدم حمایت و اختصاص یارانه به شرکت‌های کشت و صنعت تجاری.
۳ – به رسمیت شناختن حقوق زنان کشاورز و حیات آن‌ها در کشاورزی.
۴ – مخالفت با داد و ستد با کشورهای دارای سطح بالایی از دی‌اکسید کربن‌زایی و مکانیسم‌های پیشرفته تصفیه در کشاورزی.
۵ – ممنوعیت کاربرد تکنیک‌های ژنتیکی
۶ – ممنوعیت توافق‌نامه‌های آزاد تجاری و کشاورزی‌ی صادرات‌محور.
۷ – دفاع از حق مالکیت زمین‌دارهای کوچک، و برابری زن و مرد.
۸ – اختصاص منابع اکولوژیکی محلی به ساکنین منطقه، همراه با تساوی حقوق زن و مرد.
ماهیگیری
۱ –تقویت و حمایت از حقوق ماهیگیران از سوی دولت‌ها
۲ – حمایت، تشویق و سرمایه‌گذاری در مناطق حفاظت شده صید و جنگل‌ها بر مبنای حقوق اجتماعات (حقوق اجتماعات ماهیگیری)، که ثابت شده است تولید دی اکسید کربن آن‌ها پایین است، از سوی مقامات محلی و توافق‌نامه‌های بین‌المللی.
۳ – مخالفت با راهکارهای تجاری دی‌اکسید کربن‌زا در دریاها در رابطه با تغییرات جوی.
۴ – ماهیگیران باید در پیشبرد طرح‌های انعطاف‌پذیر مربوط به تغییرات جوی دخالت داده شوند و این امر باید بر اساس دانش و ظرفیت باشد.
۵ – تنظیم قراردادهای صید و تقویت بازارهای داخلی در زمینه امنیت غذایی و ایجاد انعطاف‌پذیری اجتماعات.
جنگلداری
۱ – عدم استفاده از منابع جنگلی برای سوخت‌های زغالی در بازار و به عنوان منبع تجارت.
۲ – به رسمیت شناختن حقوق بومیان و حق تملک آن‌ها، به ویژه حقوق زنان بومی.
۳ – رعایت نقش، منافع و حقوق زنان.
۴ – ممنوعیت معدن‌کاوی در جنگل‌ها و مناطقع حساس از نظر محیط زیستی، از جمله مناطق ساحلی و وضع قوانین نیرومند و قانونی محیط زیستی و اجتماعی در مورد فعالیت‌های معدن‌کاوی.
۵ – ممنوعیت برنامه “رِد” (برنامه کاهش تصاعدات گاز دی اکسید کربن ناشی از جنگل‌زادیی و انحطاط جنگل‌ها در کشورهای در حال توسعه)
بهداشت
۱ – به رسمیت شناختن حق زنان بر محیط زیستی ایمن و سالم؛ دولت باید با اتخاذ اقداماتی به نفع زنان، کودکان و اجتماعات، ارائه خدمات بهداشتی اساسی را تضمین کند و به مورد اجرا گذارد.
انرژی
۱ – عدم ایجاد تأسیسات انرژی هسته‌ای، تأسیسات دی اکسید کربن‌زا، تأسیسات بزرگ تولید برق از انرژی آبی و کوره‌ها.
۲ – ممنوعیت استفاده از سوخت‌های گیاهی، مهندسی ژنتیکی و مقابله با تمام پیشنهادات اشتباه مؤسسات مالی بین‌المللی، دولت‌ها، شرکت‌های چند ملیتی و فراملیتی، چارچوب پیمان‌نامه چهارچوب تغییرات آب و هوایی سازمان ملل.
آب و سیستم فاضلاب
۱ – ممنوعیت خصوصی‌سازی
۲ – حفاظت از آب به عنوان سرمایه‌ای عمومی.
۳ – ایجاد سیستم‌های فاضلاب مناسب.
به علاوه تأمین هزینه برای انطباق و تخفیف تغییرات آب و هوایی باید به قرار زیر باشد:
۱ – تعهد نسبت به تعمیر و احیا
۲ – در نظر گرفتن بدهی تاریخی و اکولوژیکی شمال به جنوب.
۳ – سرمایه‌گذاری به شکلی که بدهی‌های جدیدی برای کشورهای در حال توسعه به وجود نیاورد.
۴ – سرمایه‌گذاری فارغ از شرط و شروط های سیاسی.
۵ – عدم مدیریت طرح‌ها از سوی سازمان‌های مالی بین‌المللی
۶ – بخشودگی بدهی‌های کنونی.
۷ – طرح‌های مالی با توجه به منافع زنان بر اساس نیازهای اقتصادی منحصر به فرد و اولویت‌های آنان.