نامه فعالان حقوق زن در ایران و حامیان بین المللی آنها به شورای اقتصادی اجتماعی سازمان ملل متحد درباره عضویت ایران در کمیسیون مقام زن
کانون زنان ایرانی: جمعی از فعالان حقوق زن در ایران و حامیان بین المللی آنها ، نامه ای به شورای اقتصادی اجتماعی سازمان ملل متحد درباره عضویت ایران در کمیسیون مقام زن نوشته اند و مراتب اعتراض و هشدار خود را نسبت به حضور ایران در این مجمع بین المللی به اطلاع می رسانند. متن نامه به این شرح است:
اعضای محترم شورای اقتصادی اجتماعی سازمان ملل متحد
خبر شوک برانگیز تائید نامزدی ایران برای کسب کرسی گروه منطقه ای آسیا در کمیسیون مقام زن، همه فعالان حقوق زن و برابری جنسیتی را به بحت و حیرت فرو برده است. شواهد حاکی از آن است که ایران در جریان نشست روز ۲۸ و ۲۹ آوریل کرسی منطقه آسیا و اقیانوسیه را به دلیل بی رقیب بودن کسب خواهد کرد.
ما جمعی از فعالان حقوق برابر جنسیتی بر این باوریم که جایگاه خالی گروه آسیایی کمیسیون به مراتب بیش از قرار گرفتن ایران بر این جایگاه به نفع رشد و توسعه زنان در جهان خواهد بود .
امضا کنندگان این نامه در فرصت کوتاهی که تا روز انتخابات باقی مانده است مراتب اعتراض و هشدار خود را نسبت به حضور ایران در این مجمع بین المللی به اطلاع شما می رسانند.
در سالهای اخیر حکومت ایران نه تنها به کنوانسیون رفع تبعیض از زنان (سی داو) نپیوسته ، بلکه عملا با آن مخالفت ورزیده و به عنوان یکی از ناقضان حقوق زنان بارها و بارها در تیتر اخبار جهان قرار گرفته است. دولت ایران با نقض حقوق زنان در قانون ، ساختارهای اجرایی کشور و نهادهای فرهنگ سازی که هنجار های اجتماعی را ترویج می کنند ، همواره کوشیده است تا نابرابری جنسیتی را در تار وپود جامعه از خانواده گرفته تا عالی ترین نهادهای کشوری تثبیت کند.
آیا قوانین تبعیض آمیزی مثل نداشتن حق انتخاب همسر برای دختران، نداشتن حق انتخاب تحصیل بعد از ازدواج، نداشتن حق طلاق، نداشتن حق سرپرستی فرزند، تلاش برای تسهیل چند همسری مردان، تصویب طرحی به نام عفاف که به ماموران دولتی اجازه می دهد در خیابانها با زنان و دختران رفتارهای پر خشونت داشته باشند، سهمیه بندی جنسیتی دانشگاه ها و دستگیر و زندانی کردن فعالان مسالمت جوی حقوق زن و ده ها مثال دیگر کافی نیست تا نشان دهد دولت جمهوری اسلامی اعتقادی به برابری جنسیتی ندارد و برای این تثبیت این تبعیض از همه امکانات موجود بهره می گیرد؟
در ده سال گذشته بسیار ی از فعالان زن در ایران کمپینهای متعددی برای رفع تبعیض های قانونی و اجتماعی و سیاسی به راه انداخته اند که جنبش جهانی زنان را نیز متاثر کردده است.
با این وجود متاسفانه تنها عامل پذیرش اعضا در نهادی بین المللی همچون کمیسیون مقام زن، سهمیه بندی منطقه ای است نه عملکرد دولتهای منطقه در قبال مسائل زنان.. پرسش اینجاست که آیا دولتی که به گزارش شواهد و مدارک، اساسا باوری به برابری جنسیتی ندارد، چه اهدافی را در کمیسیون مقام زن که اهدافش را بر مبنای رفع تبعیض جنسیتی و توسعه مقام و جایگاه زن بنا نهاده دنبال می کند؟ دولت ایران نه تنها باوری به برنامه عمل کنفرانس پکن که در دستور کار این کمیسیون قرار دارد ندارد که عملا جلوی اجرای آن را در کشور متبوع خود گرفته است و پس از گذشت پانزده سال و پیشبرد بسیاری از اهداف این برنامه در بسیاری از کشورهای جهان، آن را شکست خورده می نامد!
در سالهای اخیر دولت ایران همواره سعی داشته است که نظام پدرسالار دولتی و ساختارهای نابرابرجنسیتی در ایران را با فریبهایی همچون دفاع از فرهنگهای بومی و ارزشهای سنتی توجیه کند و فراهم بودن فرصتهای بین المللی این توجیهات را به یک تهدید جدی تبدیل خواهد کرد که نه تنها زنان ایران که زنان سایر کشورهای جهان را نیز در برمی گیرد.
ما جمعی از مدافعان حقوق برابر جنسیتی با این هشدار اعلام می کنیم که حضور ایران در این کمیسیون یک تهدید جدی برای اهداف و ایده آلهای کمیسیون و در تناقض با ماهیت آن و همچنین تهدیدی برای صلح، برابری و امنیت جهانی است. زیرا به یقین دولت ایران تلاش خواهد کرد با استفاده از این فرصت جهانیا به هدف خود در انقطاع فرایند رشد و توسعه زنان ادامه دهد.
ما این نامه را با این امید می نویسیم که شما با این عضویت مخالفت کرده و در صورتی که اصراری بر پرکردن جایگاه خالی گروه آسیا دارید تنها بصورت مشروط و با گرفتن تعهد از ایران به پایبندی به پیمان های بین المللی حقوق برابر، بویژه به برنامه عمل کنفرانس پکن و پیوستن به پیمان رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان این امکان را به ایران بدهید.
سازمان ها و شبکه های بین المللی حامی این نامه:
Women Living Under Muslim Law
BAOBAB for Women’s Human Rights (African Network)
GREFELS (Groupe de Recherche sur les Femmes et les Lois au Sénégal)
Droits Humanins Sans Frontiers
International Campaign for Human Rights in Iran
International Coalition Against Violence in Iran (ICAVI)
Khoie Foundation
امضای فعالان حقوق زن:
۱. آرش نصیری اقبالی
۲. آزاده خسروشاهی
۳. آزاده فرامرزیها
۴. آزاده مرادیان
۵. آزاده ثبوت
۶. آسو صالح
۷. آسیه امینی
۸. آسیه نریمان
۹. آیدین دهقانی
۱۰. آیدا سعادت
۱۱. آینده آزاد
۱۲. احمد باطبی
۱۳. احمد صابری
۱۴. احمد علوی
۱۵. احمد رافت
۱۶. اختر قاسمی
۱۷. اکبر عطری
۱۸. اکرم خیر خواه
۱۹. اسماعیل خویی
۲۰. الهه امانی
۲۱. الهام قیطانچی
۲۲. الهه قهرمان
۲۳. امید کوهی
۲۴. امیر حسین گنج بخش
۲۵. امیر رشیدی
۲۶. آحمد بیگلو
۲۷. بلال مرادویسی
۲۸. بهاره علوی
۲۹. بهاره راوند
۳۰. بهنام براهویی نوخط
۳۱. بهمن محسنی سلطانی
۳۲. بیتا یاری
۳۳. پردیس درخشنده
۳۴. پرستو الله یاری
۳۵. پروین اردلان
۳۶. پروین اشرفی
۳۷. پریسا کاکایی
۳۸. پویان فخرایی
۳۹. پیمان مردوخی
۴۰. تارا احمدی
۴۱. ثریا فلاح
۴۲. جواد صفوی
۴۳. حامد صادقی صفت
۴۴. حجت نارنجی
۴۵. حسام میثاقی
۴۶. حسن شریعتمداری
۴۷. حسن نایب هاشمی
۴۸. حسین خسروی
۴۹. حسین علوی
۵۰. حسین لاجوردی
۵۱. حمید پرنیان
۵۲. حمید حمیدی
۵۳. خدیجه مقدم
۵۴. خسرو بندری
۵۵. خسرو علی اکبری
۵۶. داریوش سلطانی
۵۷. درنا بندری
۵۸. دکتر محمدعلی توفیقی
۵۹. دکتر هوشنگ سبحانی
۶۰. دلارام علی
۶۱. دلبر توکلی
۶۲. راحله بکتاش
۶۳. رحمان جوانمردی
۶۴. رضا پیرزاده
۶۵. رضا پرتوی
۶۶. رضا سیاوشی
۶۷. رضا گوهرزاد
۶۸. رضوان مقدم
۶۹. رکسانا شتایش
۷۰. روجا بندری
۷۱. روحی شفیعی
۷۲. رودابه پرورش
۷۳. روژین محمدی
۷۴. روشنک آسترکی
۷۵. رویا کاشفی
۷۶. زانیار احمدی
۷۷. زویا اسکندریان
۷۸. زهرا توفیق
۷۹. زهره اسد پور
۸۰. زینب پیغمبرزاده
۸۱. ساچلی افلاکی
۸۲. ساسان قهرمان
۸۳. ساشا سیامی
۸۴. ساقی قهرمان
۸۵. سامان رسول پور
۸۶. ستاره هاشمی
۸۷. سپهر عاطفی
۸۸. سحر سجادی
۸۹. سحر مفخم
۹۰. سعید حبیبی
۹۱. سلماز مقدم
۹۲. سمانه عابدینی
۹۳. سمانه موسوی
۹۴. سهیلا نیکپور
۹۵. سودابه فرح نیا
۹۶. سوران مردوخی
۹۷. سوفیا صدیق پور
۹۸. سولماز آیکدر
۹۹. سیاوش اصغری
۱۰۰. سیمین شریفی
۱۰۱. سیمین کریمی
۱۰۲. شادی صدر
۱۰۳. شکوفه شادابی
۱۰۴. شهاب الدین شیخی
۱۰۵. شهرام تهرانی
۱۰۶. شهلا اصغری
۱۰۷. شهلا بهاردوست
۱۰۸. شورانگیز داداشی
۱۰۹. شیرین فامیلی
۱۱۰. شیرین مهرگان
۱۱۱. شیوا نوجو
۱۱۲. صادق شجایی
۱۱۳. صبا واصفی
۱۱۴. صبا واجدی
۱۱۵. صبا خویی
۱۱۶. صبا صراف
۱۱۷. صبری نجفی
۱۱۸. صدیقه مقدم
۱۱۹. طاهره دانش
۱۲۰. طیبه مونسان
۱۲۱. عارفه الیاسی
۱۲۲. عشا مومنی
۱۲۳. عفت ماهباز
۱۲۴. علی افشاری
۱۲۵. علی کلایی
۱۲۶. علی طایفی
۱۲۷. علی اکبر خسروشاهی
۱۲۸. علی اکبر مهدی
۱۲۹. علی راکعی
۱۳۰. علی عبدی
۱۳۱. علی کانطوری
۱۳۲. علی ماهباز
۱۳۳. علی واعظی پور
۱۳۴. علیرضا رهبری
۱۳۵. عنایت کاتولی
۱۳۶. فائزه مدرس گرجی
۱۳۷. فاطمه شمس
۱۳۸. فاطمه غلامرضایی
۱۳۹. فاطمه فنائیان
۱۴۰. فاطمه مسجدی
۱۴۱. فرزاد طلوعی
۱۴۲. فرشاد اخگری
۱۴۳. فرشته قاضی
۱۴۴. فرناز کمالی
۱۴۵. فرزاد کمالی
۱۴۶. فرنوش کمالی
۱۴۷. فرهادخسروخاور
۱۴۸. فرهمند علی پور
۱۴۹. فروغ سمیع نیا
۱۵۰. فریبا داوودی مهاجر
۱۵۱. فریده پور عبدالله
۱۵۲. فریده مقدم
۱۵۳. فهیمه خضر حیدری
۱۵۴. فیروزه مهاجر
۱۵۵. فیلیپ گرنت
۱۵۶. قدسی سرمست
۱۵۷. کاوه رضایی
۱۵۸. کلارا مرادیان
۱۵۹. کوروش صحتی
۱۶۰. کیانوش سنجری
۱۶۱. گلناز بهگو
۱۶۲. گیتی خیرخواه
۱۶۳. گیتی سلامی
۱۶۴. لعبت والا
۱۶۵. لیلا صحت
۱۶۶. لیلا کرمی
۱۶۷. ماهرخ غلامحسینی
۱۶۸. رویا طلوعی
۱۶۹. مجید محمدی
۱۷۰. محبوبه عباسقلی زاده
۱۷۱. محبوبه محبی
۱۷۲. محمد برجنجی
۱۷۳. محمد شیرزاد
۱۷۴. محمد رضا عینی
۱۷۵. محمد فلاح نیا
۱۷۶. مرجان قهرمانی
۱۷۷. مریم افضلی
۱۷۸. مریم امی
۱۷۹. مریم اهری
۱۸۰. مریم عامری
۱۸۱. مریم کاویانی
۱۸۲. مریم بهشتی
۱۸۳. مریم بیدگلی
۱۸۴. مژگان ارشادی
۱۸۵. مسعود بُربُر
۱۸۶. مسیح علی نژاد
۱۸۷. میترا جوانمردی
۱۸۸. منصور تیفوری
۱۸۹. منصور فتحی
۱۹۰. منصوره شجاعی
۱۹۱. منیره حاجی
۱۹۲. مهران براتی
۱۹۳. مهرداد مشایخی
۱۹۴. مهرنوش اعتمادی
۱۹۵. مهشید راستی
۱۹۶. مهوش مهاجر
۱۹۷. ناهید توسلی
۱۹۸. نرگس کرمانشاهی
۱۹۹. نریمان رحیمی
۲۰۰. نسترن خسروی
۲۰۱. نسرین افضلی
۲۰۲. نسیم خسروی
۲۰۳. نسیم سرابندی
۲۰۴. نگار سماک نژاد
۲۰۵. نازلی صادقی
۲۰۶. نازی عظیما
۲۰۷. نازنین انصاری
۲۰۸. نفیسه آزاد
۲۰۹. نگار اصلانی
۲۱۰. نگار روبانی
۲۱۱. نگار انسان
۲۱۲. نگین شیخ الاسلامی وطنی
۲۱۳. نوشابه امیری
۲۱۴. نوشین خاکی
۲۱۵. نیکزاد زنگنه
۲۱۶. نیما راشدان
۲۱۷. لیدا حسینی نژاد
۲۱۸. لئوناردو رافت
۲۱۹. هاجر کبیری
۲۲۰. هدیه نامی
۲۲۱. هایده روشن
۲۲۲. هژیر پلاسچی
۲۲۳. هومن بیگی
۲۲۴. وجیهه مقدم
۲۲۵. وحیده محمودی
۲۲۶. یاور خسروشاهی