هاله سحابی به دست ماموران امنیتی در مراسم خاک‌سپاری پیکر پدرش کشته شد / گزارشگران بدون مرز
گزارشگران بدون مرز با تاثر و تاسف از مرگ هاله سحابی فعال مدافع حقوق زنان و همکار نشریه چشم‌آنداز مطلع شد. در تاریخ ١١ خرداد ماموران امنیتی رِژیم جمهوری اسلامی برای پیشگیری از حضور مردمی در مراسم خاک‌سپاری پدرش عزت‌الله سحابی چهره برجسته‌ی اپوزیسیون ایران و مدیر مجله ایران فردا که دو روز پیش درگذشته بود، با ضرب و شتم هاله سحابی را به قتل رساندند.
گزارشگران بدون مرز مراتب تسلیت و همدردی خود را با خانواده سحابی و شامخی اعلام می‌کند. ایران با مرگ عزت‌اله سحابی یکی از بزرگترین حامیان آزادی بیان را از دست داد و رژیم دخترش مدافع پرتلاش حقوق خانواده‌های زندانیان سیاسی و ستم‌دیدگان، هاله سحابی را به قتل رساند. ما همچون مردم ایران این جنایات را فراموش نمی‌کنیم. سید علی خامنه‌ای و محمود احمدی نژاد دو دشمن آزادی بیان و مطبوعات که حکومت ایران را در دست دارند، عاملان قتل این زن شجاع هستند. ما خواهان روشن شدن همه‌ی حقایق و بازداشت و محاکمه آمران و عاملان این قتل هستیم. سرکوبگری پرخشونت نظام جمهوری اسلامی علیه مخالفان نامی جز هولناک ندارد. این رژیم تنها به ممنوع کردن هر فعالیتی رضایت نمی‌دهد که می‌خواهد با ممنوعیت هر مراسم حافظه‌ی جمعی را پاک کند.
هاله سحابی، ۵۶ ساله، همکار نشریه چشم‌انداز و یکی از زنان مقاوم و مدافع حقوق زنان در ایران بود. وی از کودکی با دستگیری پدر و نزدیکانش در رژیم شاه دردآشنای خانواده‌های زندانیان سیاسی بود. هم از این رو همیاریش با خانواده‌های زندانیان سیاسی و همبستگی‌اش با خانواده‌های اعدام شدگان دهه شصت از او چهره‌ای معتمد و مردمی ساخته بود.
از اغاز سرکوب مطبوعات اصلاح‌طلب ایران در سال ١٣٧٩ و در پی بازداشت گسترده روزنامه‌نگاران، هاله سحابی نقش غیر قابل انکاری در سازماندهی اعتراضات خانواده‌های روزنامه نگاران زندانی و دفاع بدون قید و شرط از حقوق زندانیان سیاسی داشت.
رژیم این چهره و شخصیت را نمی‌توانست تحمل کند. چندین بار احضار و زندانی شد، برای همراهی با جنبش اعتراضی پس از انتخابات مجدد محمود احمدی نژاد به ریاست جمهوری ایران، و به دوسال حبس محکوم شده بود. وی برای آخرین دیدار با پدرش به مرخصی آمده بود.
عزت‌اله سحابی چهره برجسته ملی و مدیر مسئول مجله‌ی ایران فردا در سن هشتاد یک سالگی در تاریخ ٨ خرداد ماه بر اثر بیماری درگذشت. وی در نظام جمهوری سلامی بارها احضار و زندانی شده بود.
این روزنامه نگار به دستور دادگاه انقلاب اسلامی مرکز به اتهام شرکت در کنفرانس برلین در پی ورودش به کشور در ١٠ اردیبهشت ١٣٧٩، توسط قوه قضائیه احضار و در ۵ تیرماه دستگیر و شدیدا تحت شکنجه قرار گرفت. وی در ٣١ مرداد ماه به قید وثیقه بطور موقت آزاد شد، ولی در ٢۶ آذر ماه به اتهام “تبلیغ بر علیه نظام” برای ایراد یک سخنرانی در دانشگاه امیرکبیر دوباره دستگیر شد. در ٢٣ دی ماه به چهار سال و نیم زندان محکوم گردید. در آذر ماه حکم وی به شش ماه تقلیل یافت. با سپردن وثیقه‌ای سنگین در ١١ اسفند از زندان آزاد شد.