فرشته طائرپور: نمیخواهم «آیینههای روبرو» را چون فیلمی مازاد بر نیاز نمایش اکران کنم
شبکه ایران زنان – طائرپور با گلایه از وضعیت اکران:
«”آینههای روبرو” اولین فیلم بلند نگار آذربایجانی که از جشنوارههای فجر، منتقدین، شهر و خانه سینما جوایزی را در بخشهای بهترین فیلم ، فیلمنامه و بازیگری دریافت کرده است، در ادامه حضور موفق خود در جشنوارههای مونترال (کانادا) ، نشنال جئوگرافی (واشنگتن) و سیراکیوس (نیویورک)، از سوی فستیوالهای “سائوپولو” در برزیل و “مولودیست” در اوکراین نیز برای شرکت در بخش مسابقه دعوت شده است.»
فرشته طائرپور تهیهکننده فیلم «آینههای روبرو» که با تایید اداره کل نظارت و ارزشیابی پخش آنرا هم خود برعهده گرفته است، پس از اعلام خبر فوق در گفتوگویی با خبرنگار سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) درباره اکران این فیلم در ایران توضیح داد: از اردیبهشت ماه سال جاری اقدام به مذاکره با گروهی که آنرا برای فیلم «آینههای روبرو» مناسب میدانستم کردم تا فیلم در اواخر پاییز یا اوایل آبان ماه اکران شود، اما گروه مذکور به من اطلاع داد که تا پایان سال برنامهاش را برای فیلمهای دیگر بسته است؛ تغییرات بعدی در همان گروه نشان داد که به واقع چنین چیزی نبوده است و فقط در این صف آشفته و نامتعادلی که برای اکران فیلمها در تهران ـ بخصوص فیلمهای غیر کمدی ـ وجود دارد، آقایان نوبتهای احتمالی را هم برای دوستان پر کار خود در عرصه پخش رزرو کرده بودند. البته از اوضاع کنونی اکران در سینماها توقعی غیر از این هم نمیرود.
وی یادآور شد: پس از نا امیدی از داشتن گروه، فکر کردم که برای هفته اول آبان ماه فیلم را در چند سینمای آزاد اکران کنم. به همین منظور مذاکراتم را با سینما «فرهنگ» و «پردیس ملت» بعنوان سینماهایی که داشتن آنها برایم پیش شرط رفتن به سراغ سینماهای دیگر بود آغاز کردم.
طائرپور در عین حال خاطرنشان کرد:مسئولان فارابی با توجه به اعلام حمایتشان از فیلم «آینههای روبرو» قول مساعد دادند و من پیش از امضای قرارداد با آنها شرط کردم که در صورت داشتن یک سالن تمام وقت(حداقل چهار سئانس ثابت و متوالی در بعداز ظهر) این موقعیت را جایگزین نداشتن گروه فرض کرده و با گرفتن پنج ـ شش سالن تمام وقت دیگر، اقدام به اکران فیلم خواهم کرد. موافقت شفاهی با این مطلب حاصل شد و تنها چیزی که به من گفته شد این بود که ممکن است سینما «فرهنگ» در آن تاریخ جهت بازسازی در دست تخریب قرار گرفته باشد.
وی ادامه داد:پس از امضای قرارداد با سینما «فرهنگ» برای اکران از چهارم آبان ماه (که البته در آن هیچ اشارهای به تعداد سانس نشده است)، قرارداد اکران فیلم را به صورت تمام وقت در یکی از سالنهای پردیس «ملت» نیز به امضا رساندم. در همین فاصله مطلع شدم که سینما «فرهنگ» دوباره دارد به اغلب فیلمهای سینمایی در حال اکران، سهمیههای سه سانسی (متغیر) میدهد. یعنی شکل دیگری از وضعیت آشفته تک سئانس سینماها در سال گذشته. ظاهرا و با توجه به تعداد فیلمهای مشمول این سهمیه، سینما فرهنگ برای «آینه های روبرو» نیز بیش از سه سانس نخواهد داشت که این از نظر من به معنای منتفی شدن اکران است و همانطور که قبلا گفتم بهتر است که این نیم لقمه را هم از “نخورده”ها بگیرند و بدهند به “خورده”ها.
فرشته طائرپور در ادامه ابراز عقیده کرد:مدتهاست که سینما «فرهنگ» هویت خود را در اکران فیلمهای خاص از دست داده است و شاهدیم که به خاطر راضی نگه داشتن صاحبان همه فیلمها ،اعم از تهیهکننده و پخشکننده(بخصوص آنهایی که خودشان شخصا به نوعی مورد حمایت هستند حتی اگر فیلمشان در تعاریف شناسنامهای سینما فرهنگ نمیگنجد) دیگر همه نوع فیلمی در این سینما به نمایش گذاشته میشود.
وی در عین حال گفت:از سوی دیگر چند سالیست که علیرغم عدم تناسب میان تعداد فیلمها و سینماها، هیچ محدودیتی در سقف تعداد نمایش برای هر فیلم، جهت برقراری توازن نسبی، رعایت نمیشود و دیگر مانند سالهایی که حداکثر سالنهای یک فیلم میبایست از هجده یا بیست سالن تجاوز نکند تا فرصت نفس کشیدن برای فیلمهای دیگر هم باقی بماند وجود ندارد و میبینیم که برخی فیلمها میتوانند به تنهایی به اندازه چندین فیلم از ظرفیت محدود سالنهای نمایش ،در رقابتی نابرابر، استفاده کنند.
طائرپور ادامه داد:در پاسخ به پرسشها و اعتراضات نسبت به این وضعیت سیاستگزاران صنفی و دولتی فقط ما را به شرایط سال بعد که این وضعیت تغییر خواهد کرد و محدودیتهایی برای دفاتر پخش یا سالنهای سینما در نظر گرفته خواهد شد، احاله میدهند؛ که آنهم هیچ ضمانتی برای اجرا در آینده نداشته و هیچکس نمیتواند تضمین دهد که مسئولین بعدی ما را از سیلی نقد سیر خواهند کرد یا از حلوای نسیه.
این تهیهکننده سینما در عین حال به ایسنا گفت:من نیاز سالنهای سینما به فیلمهایی که بدون معطلی و زحمت ،از همان روز اول، از گیشه جواب میگیرند را میفهمم؛ بحث تداوم همکاری سالنداران با پخشکنندگان پرکار را هم درک میکنم؛ فاقد نقش بودن شورای صنفی نمایش کنونی را هم در مدیریت وضعیت اکران کلیه فیلمها و فیلمسازان باور کردهام؛ اما همچنان دلم میخواهد که بپرسم کجاست مسئولی (اعم از صنفی یا دولتی) که بجا بیاورد این شرایط آشفته، با هیچ واقعیتی جز اثبات عزم جدی برای حذف گونهای از فیلمها و فیلمسازان، مطابقت ندارد.
فرشته طائرپور یادآور شد:قبلا هم گفته بودم که به اکرانی توهین آمیز برای «آینههای روبرو» تن نخواهم داد و با توجه به ارزشهای فیلم و همچنین قابلیتهایش در جذب مخاطب، حاضر نخواهم شد که آنرا چون فیلمی مازاد بر نیاز نمایش، در سالنهای نصفه و نیمه و بیرغبت به نمایش اینگونه فیلمها اکران کنم. به خاطر همین حساسیت بود که تصمیم گرفتم پخش این فیلم را به دفتر دیگری واگذار نکنم تا از تن دادنش به چنین شرایطی گله مند شوم.
این تهیهکننده تصریح کرد:«آینههای روبرو» حتی اگر فقط در یک سالن سینما اکران شود، آن سالن باید رفتاری در شان خود فیلم با آن داشته باشد و آنرا لابلای فیلمهای دیگری که از سه تا سی و سه سالن برای نمایش در اختیار دارند (و از سینما «فرهنگ» هم کوپن سه سئانسی دریافت کردهاند) ، گم و گور نکند.
طائرپور ادامه داد:با توجه به این شرایط، شاید اصلا «آینههای روبرو» را علیرغم داشتن قرارداد با سینماهای فرهنگ و ملت و انجام مذاکره با سه سینمای دیگر و همچنین دریافت نظر مساعد صدا و سیما برای پخش تیزرهای آن، اکران نکنم و آنرا در کنار فیلم توقیفی “نیلوفر” در دفتر خود بایگانی کرده و دعا کنم که ایرانیان مشتاق تماشای این فیلم ، روزی فرصت تماشای آنرا در یکی از جشنواره های خارجی یا داخلی پیدا کنند.
وی معتقد است: همانطور که برای ساخت “آینههای روبرو” با توجه به خطیر بودن موضوع آن (تغییر جنسیت) داشتن جسارت لازم بود، ظاهرا امروز هم برای کوتاه نیامدن از شرایط اکرانی شایسته این فیلم، تحمل خسارت لازم است… که خوشبختانه طی سال های اخیر تبدیل به یکی از تخصصهای تهیه کنندگان اینگونه آثار شده است.
************************
فرشته طائرپور در گفتوگو با ایسنا:
برای نمایش «آینههای روبرو» به یک اکران توهینآمیز تن نخواهم داد
فیلم سینمایی «آینههای روبرو» به کارگردانی نگار آذربایجانی و تهیهکنندگی فرشته طائرپور با نمایش درجشنوارههای «مونترال»،«نشنال جئوگرافی» و «سیراکیوس» حضور بین المللیاش را آغاز میکند.
فرشته طائرپور که اخیرا در آمریکا مراحل ثبت کپیرایت این فیلم و چهار فیلم دیگر از تولیدات جدید سینمای ایران را انجام داده است در مورد اکران «آینههای روبرو» در ایران به خبرنگار بخش سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گفت: در اردیبهشت ماه با سر گروه سینمایی مورد نظرم برای اکران این فیلم در مهرماه صحبت کردم. به من گفته شد که برنامههای نمایش برای ده ماه باقیمانده تا پایان سال بسته شده است و تنها میتوانند به صورت آزاد آنرا اکران کنند.
وی در ادامه یادآور شد:با توجه به تجربه اکران «نخودی» و بسیاری از فیلمهای دیگر در سال گذشته از یکسو و بی سر و سامانی نظام نمایش در شرایط کنونی به نظر میرسد که بهتر است فعلا اکران این فیلم را مسکوت گذارم. تنها نکته روشن و قطعی اینست که به یک اکران توهین آمیز تن نخواهم داد و اگر ببینم شرایط اکران به هیچ وجه حرمت و حقوق فیلم و مخاطبان آنرا بجا نمیآورد، فیلم را تا فرا رسیدن روزهای بهتر برای سینمای ایران، بایگانی خواهم کرد.
فرشته طائرپور گفت:شاید خیلیها شاد شوند از اینکه «آینههای روبرو» هم کنار فیلم «نیلوفر» که بیدلیل و غیر منصفانه مهلت پروانه نمایشاش تمام شد و اجازه اکران یا ورود به شبکه ویدیویی را نیافت، خاک بخورد. یک مثال قدیمی میگوید “از نخورده بگیر و بده به خورده” ، من هم اگر قرارباشد فقط در چند سالن آزاد و لابد به اتفاق یکی دو فیلم دیگر «آینه های روبرو» را اکران کنم، ترجیح میدهم همین سهمِ نداشته را هم ببخشم به همکارانی که در عرصه پخش و اکران، سیری ناپذیر همه چیز را به انحصار خود درآوردهاند.
این تهیهکننده در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به مضمون «آینههای روبرو» تصریح کرد:با توجه به موضوع بکر و ساخت موفقی که در روایت موضوع دارد، این فیلم یک اتفاق در سینمای اجتماعی ایران است و یقین دارم در شرایط برخورداری از یک اکران مناسب و بموقع، میتواند اقشار وسیعی از جوانان و خانوادهها را به سینما بکشاند.
طائرپور گفت:پدیده تغییر جنسیت در حال حاضر آماری قابل اعتنا در جامعه پیدا کرده که بیتردید جوانان و خانوادههای بسیاری را به خود متوجه و مبتلا ساخته است. «آینههای روبرو» برای اولین بار در سینمای ایران در قالبی داستانی به این موضوع پرداخته و یکی از شخصیتهای اصلی آن دختری است که در پی تغییر جنسیت خود است. گروه مولف و سازنده به این مضمون اجتماعی توجه کرده و سهم خود را ادا کردهاند اما آیا گروه نمایش دهندهای هم هست که با دغدغه اجتماعی و سینمایی قدم پیش گذارد و با مشارکت در طراحی یک اکران سنجیده و مناسب ثابت کند که سالنداران ما تنها فروشندگان بلیط در گیشه نیستند؟
این تهیهکننده سینما اذعان داشت:متاسفانه از اغلب صاحبان فعلی سینماها توقع نمیرود که اشتیاق و حوصلهای برای مشارکت و ممارست در نمایش فیلمهایی غیر از کمدیهای بساز- بفروش داشته باشند. شرایط بیمارگونه دو-سه سال اخیر در حوزه اکران، باعث شده که دیگر کمتر سالنی با هویت خاص داشته باشیم تا مخاطبان، آنها را بعنوان نشانی ثابت گونه سینمایی مورد نظرشان بشناسند و برای مراجعه به آن برنامهریزیهای منظم داشته باشند.
وی یادآور شد:تا همین چند سال پیش سینماهایی بودند مانند عصرجدید، فرهنگ، کانون، بلوار و… که علاقمندان با اطمینان خاطر برای تماشای فیلمهای فرهنگی،اجتماعی یا کودک به آنها مراجعه میکردند. این طبقهبندی یکی از فرمولهای جواب داده به اکران در همه کشورهاست.
پیش از انقلاب نیز سینماهای شهرفرنگ، شهر قصه، تخت جمشید، رادیوسیتی، سینه موند، پارامونت، سیلورسیتی، ریولی و چند سینمای دیگر دون شان خود میدانستند که هر نوع فیلمی را اکران کنند ولو آنکه به طرزی انفجاری پرفروش باشد. حتی سینماهایی مانند «کاپری» بودند که با توجه به نزدیکی به دانشگاه تهران، فیلمهایی را نمایش میداد که قشر دانشجو را به خود جلب میکرد. این سینماها به مشتریان ثابت خود تکیه میکردند و همه چیزشان از فیلم تا فضای سینما و حتی خوراکیهای بوفه شان براساس سلیقه آن مخاطبان ثابت معلوم میشد، چیزی که امروز حتی در یک سالن سینما در سراسر ایران دیده نمیشود.
طائرپور ادامه داد: سینماداران کنونی خستهتر، گرفتارتر و بیحوصلهتر از آن شدهاند که اساسا به داشتن هویتی خاص فکر کنند، حتی اگر در کنج ذهنشان هم چنین تمایلی باشد، ریسک بالای چنین انتخابی، آنهم در شرایطی که سینما فاقد هرگونه حمایت نظری و اقتصادی است آنها را منصرف میکند.
وی ابراز عقیده کرد:نهایت کاری که امروز سینماداران در حوزه اکران میکنند تن سپردن منفعلانه به خروجیهای شورای مغشوش صنفی نمایشی است که صرفا به کانالی برای اجرا و اعلام منویات مسئولان و رقابت مضحک تنها دو دفتر پخش که بیش از نود درصد فیلمها از سر اجباربه آنها سپرده شدهاند، مبدل گشته است.
به گزارش ایسنا، «آینههای روبرو» که در جشنوارههای داخلی همچون پلیس و فجر جوایزیی دریافت کرده است، طبق اعلام تهیهکنندهاش از سوی چند فستیوال امریکایی ، اروپایی و آسیایی هم دعوت شده است.

