کودکان کار و خیابان جمع آوری نخواهند شد
ایلنا:روزبه کردونی، مدیرکل دفتر امور اسیبهای اجتماعی وزارت رفاه گفت:کودکان کار و خیابان از شمول مصوبه جمعآوری فوریتهای خدمات اجتماعی
ادامهایلنا:روزبه کردونی، مدیرکل دفتر امور اسیبهای اجتماعی وزارت رفاه گفت:کودکان کار و خیابان از شمول مصوبه جمعآوری فوریتهای خدمات اجتماعی
ادامهزیبا فرحزاد:هر آشنا و غریبهای به خودش اجازه میداد که در مورد سن و سال من نظر بدهد و نگاه ترحم آمیزی به من انداخته و آرزوی پیدا شدن شوهر برایم بکند. من اما این گوشه و کنایهها را میشنیدم و سعی میکردم بی اعتنا باشم. سعی میکردم که باورم این نباشد که ترشیده و پیردختر شدهام و با این باور اشتباه تن به ازدواج با کسانی ندهم که مناسب من نباشند.
ادامهرز ارجمند: خانم ذاکری، همسایه کوچه بالایی ما، میگه مرد مگس باشه به دیوار باشه. درست هم هست. همین قدر که اسم شوهر هست، زنده هست، مردم بهم توجه میکنند، راضیام. اگر همین شوهر هم بمیرد این مردم فقط برای یک هفته دست من را میگیرند. بعدش علی میماند و حوضش.»
آگاهی زنان از حقوقشان از ملزومات اولیه جلوگیری از سواستفاده شوهران از زنان است. این آموزشها از آموزش حقوقی تا آموزش فرهنگی را در بر میگیرد.
جملهام را که تمام میکنم، انگار شب به یکباره تمام میشود. مرد سکوت میکند. حالا نوبت اوست که رنگ به رنگ شود. معلوم است که آب دهانش را به سختی قورت میدهد. شبیه بادکنک بزرگی شده است که سوراخ ریزی با قدرت ابهتش را میبلعد.
ادامهپویه مددی:۳۵ ساله است شوهرش جلو جمع سعی میکند با ایراد گرفتن اعتماد به نفس او را کم کند. مدعیست رفتار نادرست شوهرش باعث شده که از رفتن به جمعهای دوستانه همراه شوهرش پرهیز کند: «از مهمانی که برمیگردم مشکلاتم شروع میشه، شروع میکنه به ایراد گرفتن و مقایسه من با بقیه زنها. مدام تکرار میکنه چرا اون حرف رو زدی، چرا اون حرکت رو انجام دادی تو همیشه آبروی من رو میبری. تمام این ایراد گرفتن رو با این الفاظ شروع میکنه بیعرضه، بیشعور و…»
ادامهساناز حمزه علی:زنان خشونت را تحمل می کنند چرا که در فرهنگ پدرسالارانه و تربیت جنسیتی آنها مردان به عنوان فرادستان حق اعمال خشونت را دارند. در مطالعه ای که شهین علیایی زند در اواسط دهه ۸۰ شمسی بر زنان خشونت دیده در ایران انجام داد، نشان داده شد که هیچ یک از این زنان حاضر به طلاق و جدایی و پایان بخشیدن به شرایط دشوار زندگی خود نبودند.
ادامهنسترن طارسی:رئیسش با او بد حرف بزند، شب سر من داد میزند. برادرم به او خیلی احترام نگذارد، من را کتک میزند. رفیق دیرین خودش، دوست و انتخاب خودش به او پول قرض ندهد، منم که باید داد و کتک را تحمل کنم. به خاطر همین رفتارها بچهّهایمان هم به او احترام زیادی نمیگذارند. همین هم عصبیاش میکند و به من توهین میکند.
ادامهحالا در انتهای کوچه خوشبخت راضیه بزک کرده منتظر است تا پسرش از مدرسه برگردد و او را کنار عمه صنوبر خواب کند. بعد نوبت اوست… نوبت رفتن در کوچه پس کوچههای درخونگاه و عودلاجان برای شبی ۱۵ هزار تومان. راضیه صبحها کارگر خانههاست و شبها برده جنسی. با نگاهی خالی از حس به ما نگاه میکند و میگوید: زندگی را باید پذیرفت و من هم پذیرفتم که سهمم بیشتر از این نیست…»
ادامهبه اندازه دیگر عابران خود را نیز رصد میکنم. همیشه سعی کردهام با متلکپرانی آگاهانه مواجه شوم. به این معنی که حتیالامکان برخورد بکنم، مانتو روسریام را دودستی نچسبم و در موضع ضعف و تقصیر قرار نگیرم. با این حال گاهی ناخواسته زبانم بند میآید و سریعاً سر و وضعم را چک میکنم.
ادامههلیا عسگری:جنبشهای پایان دادن به خشونت علیه زنان در آمریکا طی ۴۵ سال گذشتهدستاوردهای بی سابقهای داشته است.فعالان حقوق زنان توانستند طی این سالها موضوعهای مربوط به خشونتخانگی، تجاوز توسط همسر، ضرب و شتم، قاچاق زنان و زنای با محارم را مطرح کرده و توجه افکار عمومی را نسبت به این مسائل جلب کنند و برای جبران آسیبهای وارده هم از بعد قانونی و هم جنبه اجتماعی این مسئله را پیگیری کنند.
ادامه