اندیشه

بعد از دو سده استثمار، استعمار و نسل کشی و جنگ درسی که می توان از سرنوشت اروپا گرفت، ساختن سازمانی نعل به نعل بر اساس منطق آنها نیست، بلکه خوداندیشی جدی بر ناکارآمدی منطقی است که رنج را بر مردمان خاورمیانه متداوم کرده و ثبات را از میان برده است. شاید دیگر وقت آن است که منطق تازه ای متولد شود و صلح و آزادی را دوباره تعریف کند تا اداره معطوف به قدرت انسان رنجور خاورمیانه ای را جهت تازه ای ببخشد.