زنان بیش از ۶۵درصد و مردان ۱۵درصد ارزش افزوده خدمات خانوار را تأمین می‌کنند
نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که سهم زنان در ارزش افزوده خدمات خانوار همچون نگهداری از فرزندان، کمک به آموزش فرزندان، تهیه غذا، تمیز کردن منزل، خرید مایحتاج منزل، فعالیت صنایع دستی و تهیه و تولید فراورده‌های غذایی و لبنی، رقمی بالغ بر ۶۵ درصد است؛ در حالی که مردان تأمین‌کننده ۱۵ درصد این ارزش افزوده بوده و باقیمانده مربوط به سایر اعضای خانواده است.
به گزارش خبرنگار «زنان» ایسنا بررسی‌های دکتر عبدالعلی لهسایی‌زاده و افسانه امیدی، جامعه‌شناسان، در خصوص «جایگاه زنان در اقتصاد غیررسمی» نشان می‌دهد «تهیه غذا» با ۵۸ درصد بالاترین سهم در کل ارزش افزوده خدمات خانوار را به خود اختصاص می‌دهد. پس از آن «شست‌وشوی لباس» و «تمیز کردن منزل» ۴/۳۶ درصد ارزش افزوده ایجاد شده را شامل می‌شود؛ اما در مجموع تعداد افراد خانواده از جمله عواملی است که کل ارزش افزوده تولیدی ایجاد شده توسط زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
همچنین بسیاری از خدمات زنان مانند نگهداری از فرزندان، نظافت منزل و طبخ غذا که برای آنها بازار وجود دارد، قابل احتساب در تولید است؛ زیرا اگر برای انجام این خدمات، وجهی پرداخت شود می‌توانند در تولید محاسبه شوند.
یافته‌های این بررسی حاکیست خدمات زنان خانه‌دار در زمینه تربیت و نگهداری فرزندان و انجام امور خانه موجب آرامش هر چه بیشتر خانواده و تربیت صحیح فرزندان شده و به طور غیرمستقیم، کارآیی و تولید سایر اعضای خانواده را در خارج از منزل بالا می‌برد و به افزایش حجم تولید کمک می‌کند.
این درحالیست که گزارش‌های توسعه انسانی سازمان ملل بیانگر آن است که زنان گرچه نیمی از جمعیت دنیا را تشکیل می‌دهند، اما بهره کمی از منافع توسعه داشته‌اند و سهم آنها در جمعیت فعال اقتصادی حدود ۳۰ درصد و در برخی کشورها کمتر از این رقم است.
زنان خانه‌دار علی‌رغم انجام نقش‌های اجتماعی متنوع، وظیفه مهم خانه‌داری را که مستلزم کار بدون مزد، پنهان و نامحسوس همچون تهیه غذا و بچه‌داری، نظافت منزل، شست‌وشوی ظروف و لباس‌ها، خرید وسایل لازم و ضروری منزل است را انجام می‌دهند که تمام این نقش‌ها مؤید مشارکت وسیع زنان خانه دار در امر اقتصاد خانواده و کشور است.
تحقیقات نشان می‌دهد که اگر ارزش ریالی کالاها و خدمات تهیه شده ناشی از فعالیت این قشر عظیم جامعه از جمله تولید مواد غذایی، پوشاک، صنایع دستی و خانگی، تعلیم کودکان و سایر کارهای خدماتی محاسبه شود، سهم قابل توجهی از تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص خواهند داد.
بررسی‌های این دو جامعه‌شناس با توجه به اطلاعات و آمار موجود و نتایج نمونه‌گیری در تحقیق یاد شده، نشان می‌دهد رقمی برابر با ۵/۱ درصد تولید ناخالص داخلی (بدون احتساب نفت) برای فعالیت زنان خانه‌دار کشور برآورد شده است.
به گزارش ایسنا تحقیقات درباره احتساب سهم زنان در تولید کشور نیز نشان می‌دهد که با احتساب سهم زنان خانه‌دار و منظور کردن آن در محاسبات، ساختار تولید کاملا دگرگون می‌شود و سهم زنان به شدت افزایش می‌یابد و به ۷/۴۶ تا ۲/۴۸ درصد تولید می‌رسد.
این در حالیست که به نظر می‌رسد در خانه، اولین کسی که از خواب بیدار می‌شود و آخرین کسی که به خواب می‌رود، زن خانه است و طی این مدت کارهایی را انجام می‌دهد که ویژگی‌های خاص خود را دارد؛ چرا که ضمن متنوع بودن، کسل کننده و تکراری است و از سوی دیگر از نظر حجم، کارهای خانگی زن خانه‌دار چیزی نزدیک به دو برابر کار سنگینی است که مردان در کارخانه‌ها و صنایع انجام می‌دهند.
تحقیقات دکتر لهسایی‌زاده و امیری نشان می‌دهد که با افزایش سطح تحصیلات، سن و میزان درآمد همسر زنان خانه‌دار، از میزان ارزش افزوده ایجاده شده در خانه توسط آنها کاسته می‌شود در حالی که با افزایش تعداد فرزندان، افزایش منزلت شغلی زنان و منزلت شغلی شوهران، میزان این ارزش افزوده بیشتر می‌شود.
نکته جالب آن که شوهران تحصیلکرده فعالیت و مشارکت بیشتری در کارهای خانه نسبت به شوهران با تحصیلات پایین یا تحصیل نکرده دارند که این امر به دلیل بالا بودن سطح فرهنگ در میان شوهران تحصیلکرده است. همچنین با بالا رفتن سن شوهران از ارزش افزوده ایجاد شده توسط زنان کاسته می‌شود.