سکوت درباره ایدز را بشکنید

کنشگران: هماهنگ کننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران، در مراسم اختتامیه مسابقه وبلاگ نویسی ایدز با اشاره به افزایش سریع آمار مبتلایان به ایدز در ایران، وجود این بیماری در جوامع را نتیجه سکوتی دانست که به علت انگ و تابو بودن ایدز در جوامع وجود دارد. وی از وبلاگ نویسان ایرانی در خواست کرد در زمینه اطلاع رسانی در مورد این بیماری تلاش بیشتری کنند تا همگان بدانند این بیماری در جامعه وجود دارد و برای پیشگیری از آن تلاش کنند.

کنوت اوتسبی (Knot otsby)، هماهنگ کننده‌ مقیم سازمان ملل در ایران و نماینده‌ برنامه توسعه ملل متحده UNDP گفت:” هر وقت از ایدز صحبت می شود باید از اهمیت توجه به این بیماری نیز سخن گفت. چون در ۲۵سال گذشته ۲۵میلیون نفر بر اثر ابتلا به ایدز فوت کرده اند و هم اکنون ۴۰میلیون نفر در جهان مبتلا به ویروس اچ.آ.وی هستند و در ایران هم که رشد این بیماری سریع تر شده است.”

وی افزود:” در سال ۲۰۰۰میلادی، نمیاندگان ۱۸۹کشور گردهم آمدند و متعهد شدند تا سال ۲۰۱۵روند رشد این بیماری را کنترل کنند و فقط ۹سال تا آن سال باقی مانده است”.

کنوت اوتسبی گفت:” یکی از مهم ترین دلایل وجود این بیماری در جوامع، سکوتی است که در ۲۵سال گذشته نسبت به این بیماری وجود داشته است و این سکوت از انگ زدن و تابو نسبت به این بیماری ناشی می شود. جدا از جنبه های حقوق انسانی، این انگ به حفظ سکوت راجع به این بیماری کمک می کند.”

وی افزود:” یکی از روش های شکستن این سکوت، اجرای برنامه هایی همانند مراسم امروز است.اینترنت، روش خوبی برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات است و به محض انتشار یک مطلب در یک سایت و یا وبلاگ، همگان به این اطلاعات دسترسی خواهند داشت و همین موضوع، مسئولیت ما را در استفاده صحیح از این ابزار بیشتر می کند”.

کنوت اوتسبی در پایان سخنان خود گفت:” می خواهم از وبلاگ نویسانی که در این جمع حضور دارند، تشکر کنم و از آنان بخواهم در این زمینه تلاش بیشتری کنند. با نوشته های شما، همه می فهمند که اچ.آی.وی/ایدز وجود دارد و باید در راه پیشگیری از آن تلاش کنیم”.

دکتر شیرین احمدنیا، استاد دانشگاه و عضو هیات داوران اولین مسابقه وبلاگ نویسی ایدز، گفت:” ایدز، مساله ای چندوجهی است و باید از نقطه نظرات مختلف به آن پرداخته شود. ایدز بیماری ای است که کاملا جنیه اجتماعی دارد و فقط مساله پزشکی نیست”.

احمدنیا که خود نویسنده وبلاگی با عنوان از زندگی است، افزود:” به دلیل بسیاری از تابوها و نگرش ها نسبت به این بیماری، بهتر است که آموزش جنبه رسمی نداشته باشد تا افراد بتوانند راحت تر با این آموزش ها ارتباط برقرار کنند”.

حمیدرضا ستایش، مسوول برنامه‌ مشترک ایدز سازمان ملل در ایران نیز در سخنان کوتاهی گفت:” وبلاگ‌ها که رایگان هستند و در دسترس همگان، علاوه بر ارائه اطلاعات می توانند ابزار خوبی برای مقابله با انگ‌های موجود در رابطه با بیماری ایدز باشند و با اطلاع رسانی در این زمینه به تغییر نگرش های موجود در ارتباط با این بیماری کمک کنند”.

امیررضا مرادی، مدیر موسسه غیردولتی زندگی مثبت ایرانیان، نیز با توضیحاتی در مورد برگزاری مسابقه وبلاگ نویسی ایدز گفت:” ایدز، مقوله ا‌ی اجتماعی،‌ اقتصادی،‌ فرهنگی و حتی سیاسی است. افزایش آمار مبتلایان به ایدز و ناآگاهی افراد در برابر این بیماری، توجه به اطلاع رسانی بیشتر در این زمینه را ضروری ساخته است. باید اطلاع رسانی بیشتری در مورد این بیماری که حتی می تواند آینده کشور را با مشکل مواجه کند، صورت گیرد. به این ترتیب اولین مسابقه وبلاگ نویسی ایدز را برگزار کردیم تا از طریق وبلاگ ها که طرفداران زیادی در بین جوانان دارند، در زمینه آگاه رسانی به افراد اقدام شود.”

اولین مسابقه وبلاگ نویسی ایدز به همت موسسه غیردولتی زندگی مثبت ایرانیان و با همکاری یونیسف ایران، برگزار شد. از ۵۸اثر رسیده به این مسابقه، ۳۵مورد به مرحله نهایی راه یافتند که با رای هیات داوران، مطلب روبان قرمز از علی جلائی؛ روز جهانی ایدز خود را چگونه گذارندید از روزبه حسین آباد و انگ بیماری ایدز و تبعیض بر اساس آن نوشته مریم زارع زاده به عنوان مطالب اول تا سوم انتخاب شده و مورد تقدیر قرار گرفتند. در این مراسم از گزارش” یک روز با کاروان ایدز” نوشته محبوبه حسین زاده در سایت خبری کنشگران، به عنوان اثر ویژه مسابقه تقدیر شد.

بیانیه هیات داوران این مراسم توسط دکتر احمدنیا خوانده شد. دکتر مینو محرز، عضو کمیته‌ کشوری ایدز و رییس مرکز تحقیقات ایدز ایران؛ دکتر امید زمانی، مسوول ارتباطات برنامه‌های یونیسف در ایران؛ امیر رضا مرادی، مدیرعامل موسسه‌ زندگی مثبت ایرانیان؛ دکتر شیرین احمد‌نیا، استاد دانشگاه و وبلاگ نویس؛ رضا شکراللهی و شیده بهمن‌یار دو تن از وبلاگ نویسان ایرانی؛ اعضای هیات داوران نخسین مسابقه وبلاگ نویسی با موضوع ایدز بودند.

در بیانیه هیات داوران آمده است:” بدون شک رسانه‌های جمعی نفوذ زیادی در بین توده‌های مردم دارند و می‌توانند منشا تحولات اجتماعی بسیاری شوند، در این بین وبلاگ‌ها با توجه به این که رویکرد متنوع و مخاطب جوان رو به تزایدی دارند و حساسیت‌های کمتری نسبت به رسانه‌های رسمی‌بر آن‌ها مستولی است، یکی از راه‌های ارتباط مناسب درباره‌ی آسیب‌های اجتماعی محسوب می‌شوند”.

این بیانیه می افزاید: “ایدز نیز پدیده‌ای بهداشتی، اجتماعی و بحران فزاینده‌ای است که با مسایل مختلف فرهنگی و رفتاری تافته شده و برای برون رفت از وضعیت نگران کننده‌ی فعلی نیازمند اقدامات جدی و گسترده فرهنگی، اجتماعی و رسانه‌ای است. ایدز دومین همه گیری گستره‌ای است که بشریت تاکنون تجربه کرده و سریع تر و بیش از هر بیماری دیگر فراگیر شده و اثرات آن بزرگ ترین مانع توسعه کشورها است. خوشبختانه بسیاری از اصول ثابت شده علمی‌در پیشگیری از ابتلاء به اچ‌ای وی – ایدز با موازین و ارزش‌های ناب دینی و ملی ما سازگار است. و در سال‌های اخیر آموزش عمومی‌ و نیز حمایت از مبتلایان فراهم شد است. بنابر این لازم است دیگران نیز به طور شفاف سکوت درباره‌ی ایدز را بشکنند و به دولت در اجرای تعهدات خود در انجام اقدامات عملی در جهت تامین نیازهای گروه‌های مختلف اجتماعی برای پیشگیری یا مهار ایدز کمک کنند. به ویژه با در نظر داشتن آن که اطلاع رسانی مداوم و آموزش جامع و موثر یک روش پیشگیری کار آمد در بین جوانان است”.

در ادامه این بیانیه آمده است:” آینده روشن خواهد بود اگر جامعه‌ی ما سکوت، انکار، ترس و جهت گیری غلط را پشت سر بگذارد و جلوه‌های گفت وگو، همکاری و تصمیم گیری منطقی از هر طرف به چشم بخورد. جوانان که آینده ساز و محور هر اقدام موفق هستند پرشورانه در عرصه‌های مهار ایدز جهاد کنند، انگ و تبعیض و عادات و رسومی‌که سلامت آحاد جامعه را به خطر می‌اندازند، کنار بگذاریم و محیطی توانمندساز و حمایت کننده برای مبتلایان فراهم کنیم تا افرادی که با اچ‌ای وی – ایدز زندگی می‌کنند از عزلت بیرون آمده، حقوق انسانی و اجتماعی خود را بازیابند و در مدیریت و اجرای فعالیت‌های آموزشی، پیشگیری و کاهش آسیب سهم چشمگیر تری داشته باشند”.

در پایان بیانیه با تشکر از موسسه زندگی مثبت ایرانیان در برپایی این رقابت سالم، و با سپاس از صندوق کودکان ملل متحد(یونیسف)، دفتر برنامه مشترک سازمان ملل متحد در زمینه ایدز(UNAIDS)، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، و باشگاه وبلاگ نویسان تهران آمده است:” امیدواریم همه در مقابله با گسترش ایدز هم پیمان شویم و هر روز بتوانیم پاسخی به این پرسش داشته باشیم که برای مهار این پدیده، هر یک از ما چه کرده ایم”؟