دغدغه های زنانه: لباس تظاهرات به جای لباس شب
مینا سعدادی – شهرزاد نیوز
در ماه مارس امسال سه اتفاق مشابه در سه کشور مختلف رخ داد. زنان در هر سه این رویدادها بازیگر اصلی بودند. یکی ایران، دیگری نوار غزه و سومی زیمبابوه بود.
در ایران، از اوایل ماه مارس موج دستگیری فعالین زنان آغاز شد که تاکنون نیز ادامه دارد. تهدید و ارعاب و آزار و آذیت فعالین زنان به طرق مختلف اعمال می شود. از ضرب و شتم و دستگیری و زندان گرفته تا انواع و اقسام اتهامات. از نشر اکاذیب در یومیه های انحصاری گرفته تا باز تکثیر ترجمه انگلیسی همان متون در در اینجا و آنجا. هدف این جنگ روانی و سرکوب فیزیکی ، کلافه کردن مبارزات و اخلال در برنامه هایی است که فعالین زنان برای خود تعیین کرده اند. با این وجود شاهدیم که این گونه اقدامات مانع حرکت زنان نشده است. دستگیری های اخیر و ثبت تجارب چند روزه زنان دستگیر شده؛ علاوه بر تصویر فضا و نحوه برخورد نیروهای انتظامی، دغدغه های زنانه را نیز بازگو کرده اند.
درنوار غزه، در روز جهانی زن، صدها تن از ساکنین نوارغزه به دیوارها و حصارهایی که ارتباط آنها را با زندگی، با حیات، با نشاط و کار قطع کرده، حمله کردند. زنان فریاد اعتراض سر دادند و خواهان فرو ریختن دیوار جدایی شدند. نیروهای نظامی حمله کردند. برخی دستگیر و راهی زندان شدند. برخی دیگر زخمی و راهی بیمارستان شدند. “حلیما بشیر”، یکی از این تظاهر کنندگان، بعد از ۴۸ ساعت بازداشت، یادداشتی به یکی از فعالین زنان هلند نوشت و خواست که متن ترجمه شده اش را روی وب لاگ اش بگذارد. در این یادداشت، حلیما علاوه بر توضیح نحوه دستگیری و بازداشت و بازجویی، از دغدغه های زنانه نوشت.
در زیمبابوه، در ماه مارس سلسله اعتراصات وسیعی علیه سیاست های “رابرت موگابه” دیکتاتور این کشور و فقر و فاقه در این کشور برگزار شدو اعتصابات متعددی به راه افتاد. تظاهرات های گسترده برگزار شد و تظاهر کنندگان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. برخی زخمی و راهی بیمارستان شدند و برخی دیگر دستگیر شدند ه وراهی زندان. بسیاری از آنها، زنان تظاهرکننده بودند. آنها نیز دغدغه های زنانه داشتند.
“مادلاخ سیتوله” روزنامه نگار زیمبابوه ای این دغدغه ها را در ستون هفتگی خود ثبت کرد. او در مقدمه مطلب اش با عنوان “چاره کار، ضرب و شتم نیست!” می نویسد که زنان علاوه بر این که مورد سرکوب و ضرب و شتم و تحقیر و توهین می گیرند و زندان و بازداشت و بازجویی می شوند، با مشکل ویژه ای به نام “دغدغه زنانه” نیز روبرو هستند. او این دغدغه های زنانه را چنین توضیح می دهد:
” من عازم هر جائی که باشم، از خودم می پرسم که چه باید بپوشم؟ اگر قرار باشد مجری برنامه ای باشم، بلافاصله با برگزار کنندگان تماس می گیرم و مشورتی می کنم که ببینم چه لباسی مناسب است. زیرا نمی خواهم در جمعی که حاضر می شوم، نقش تابلو را داشته باشم و لباسم بیشتر از خودم جلب توجه کند. بارها مشاهده کرده ام که در جلسه بحثی، افرادی ظاهر شده اند که لباس شب به تن داشته اند و همین موضوع موجب شده است که حسابی در آ ن جمع تابلو شوند.
وقایع روزهای گذشته در زیمبابوه مرا بر این امر مصرتر کرده است. تظاهرات ها و ضرب و شتم ها و دستگیری ها مرا به فکر انداخت که ما زنان حتما و قطعا باید در مورد لباس پوشیدنمان در مناسبت های مختلف خوب فکر کنیم و با آمادگی کامل شال و کلاه کنیم. برای همین به چند تن از زنانی که در تظاهرات های روزهای اخیر (در زیمبابوه) شرکت،دستگیر و بازداشت شده بودند، تلفن زدم و موضوع را مطرح کردم. پرسیدم که در مناسبت های مختلفی چون جشن و عروسی و تولد و میهمانی و کار چه می پوشند؟ سرانجام بحث به تظاهرات ختم می شد. از آن جا که همه آنها چندین و چند بار دستگیر شده بودند، لیستی تهیه شد که به دردخور است.
این روزها در زیمبابوه، زنا ن باید قبل از شرکت در تظاهرات باید نگاه جستجوگری به کمد لباس هایشان بیاندازند. چرا که باید احتمال بدهید که جزو عده ای خواهید بود که دستگیر می شوند. مردان می توانند به راحتی چند روزی را در همان لباسی که به تن دارند، به سر ببرند. اما زنان نیاز دارند هر روز لباس خود را، یا حداقل لباس زیر خود را عوض کنند.
من عمیقا به وضعیت زنان فعال و زنان سیاسی که مرتبا دستگیر می شوند، فکر می کنم چرا که مجبورند روزها در همان لباس ها به سر ببرند. برای کم کردن دغدغه های زنانه، رعایت نکات زیر ضروری است:
– کفش راحت بپوشید. کفشی که هم راحت باشد و هم این که بتوانید در مواقع لازم، در صورت امکان فرار را بر قرار ترجیح دهید.
– همیشه چند کیسه پلاستیکی در کیف خود داشته باشید. این کیسه ها به خصوص در درون زندان و موقع استفاده از توالت به کار می آید. در آن جا می توانید کیسه ها را روی کفش های خود بکشید و از آب فاضلاب و حشرات و جانواران کوچک و بزرگ موذی کمی در امان باشید.
– حتی الامکان شلوار بپوشید. زندان با شلوار از دغدغه ها کم می کند.
– بلوز آستین بلند بپوشید. شب ها در زندان، آستین بلند هم ضد سرماست و هم ضد گرما. ضمنا کمی از شر پشه ها محفوظ خواهید ماند.
– اکیدا توصیه می شود، قبل از خروج از منزل و شرکت در تظاهرات، دو یا سه شورت روی هم بپوشید. شاید فکر کنید که خل شده ام ، اما باور کنید چنان چه در چنین وضعیتی قرار بگیرید و خود را در زندان بیابید، از من ممنون خواهید شد. تا می توانید نواربهداشتی در لباس های خود جاسازی کنید. زیرا به محض این که دچار شوک شوید، احتمالا ریتم طبیعی تان به هم می خورد و پریود می شوید. آن جاست که خواهید دید رعایت این نکات ظاهرا بی اهمیت چقدر در روحیه و اعصاب تان موثر واقع می شود. خصوصا که معمولا نیمه شب از خواب بیدارتان می کنند و سر میز بازجویی فراخوانده می شوید. در ا« جا هر چه این دغدغه های زنانه کمتر باشد، برخورد با بازجویی برایتان راحت تر خواهد بود. “