خشم زنان مهاجر در آمریکا
نویسنده: مینیتال کوپر
ترجمه از روزنامه سرمایه
در جریان فراهم کردن مقدمات راهپیمایی برای حقوق مهاجرت که ده‌ها هزار نفر از مردم شیکاگو را در اول مه ۲۰۰۷، به خیابان‌ها کشاند، «آنیتاریکو» تی‌شرت‌هایی با صورت یک زن طراحی کرد که آن زن بیش از همه منبع الهام‌بخش او بوده است. نام این زن «الویرا آرلانو» است. از ماه آگوست گذشته، آرلانو که یک مهاجر غیررسمی است به همراه پسر هشت ساله‌اش که در آمریکا متولد شده به منظور اجتناب از حکم تبعید بازگشت به مکزیک، در یک کلیسای کوچک مخفی شده‌اند. بنا به گفتهء ریکو، رابط جوان عضو گروه جمعیت طرفداران حقوق مهاجران، آرلانو تصویری از بحرانی است که در جریان است.
وی اظهار کرد: «طرز برخورد دولت با مردم، خصوصا با زنان کاملا غیرانسانی است. این نقطه‌نظر آرلانوست و این دیدگاه میان او و «رزا پارکر» مشترک است. او همچنین گفت: «به راستی ما در حال ورق زدن صفحات تاریخ هستیم.»
آرلانو نام یکی از افرادی است که در سال ۲۰۰۶ به وسیلهء مجلهء Time معرفی شد. او در زمینهء پایه‌گذاری جامعهء خانوادهء آمریکای لاتین مستقر در شیکاگو مشارکت کرد.
این جمعیت مصرند که لایحهء نگهداری کودکان متولد آمریکا را در کنار والدین غیرقانونی‌شان به تصویب برسانند. آرلانو پیش از پناهنده‌شدنش در شیکاگو در یک راهپیمایی اصلاح‌طلبانهء مهاجرت در جایگاه سخنرانی کرد. میزان شهرت آرلانو در انتخابات ۲۰۰۶ بسیار بالا بود به حدی که عکس‌های او و پسرش سائول برای بالا بردن رای آمریکای لاتین استفاده شد. آرلانو پیش از آن که درگیر مسایل قانونی‌اش بشود در فضای باز بیرون از خانه سخت کار می‌کرد و برای تمیز کردن هواپیماها ساعتی شش دلار و ۵۰ سنت دریافت می‌کرد تا این که به دلیل استفادهء شمارهء امنیت اجتماعی نادرست به هنگام نظافت هواپیما در محل کارش دستگیر شد. اولگاویوز، معاون اول اجرایی سازمان ملی زنان می‌گوید: «برخلاف آرلانو، بسیاری از زنان مهاجر در محیط‌های بسته کار می‌کنند مثل کارهای خانه، پرستاری بچه، مراقبین امور بهداشتی و نظافتچیان هتل و از این روست که آن‌ها در پشت سایه‌های سیاست نگهداری می‌شوند.»ویوز و دیگران با سخت کار کردن روی مسایل جنسیتی در زمینهء سیاست‌های مهاجرت باعث بالا بردن تب موضوع داغ مهاجرت در میان دانشمندان طرفدار حقوق زنان، گروه‌های خدماتی، محققین و مدافعین شده‌اند. سازمان ملی زنان به سرپرستی ویوز و سه سازمان ملی زنان دیگر در واشنگتن دی‌سی به منظور ارتقای عدالت و انصاف در سیاست‌های مهاجرتی که باعث حمایت حقوق زنان مهاجرمی شود، تشکل ملی حقوق زنان مهاجر را تشکیل دادند.
او اظهار کرد: «به دلیل وجود نقطه‌نظرات ضدمهاجرتی و تمامی صحبت‌هایی که در مورد اخراج مهاجرین وجود دارد ما بسیار نگران بودیم. ما می‌خواهیم مطمئن شویم که موضوعات مربوط به وضعیت تاثربرانگیز زنان شنیده بشود.»
در ماه مارس کنفرانس سالانهء طرفداران حقوق زنان و متخصصان در بارنارد، مرکز تحقیق امور زنان در نیویورک، توجه خود را به موضوعات جهانی جنسیت و مهاجرت معطوف کرد.خانم ژانت یاکوبسن، مدیر تحقیقات زنان در مرکز بارنارد گفت: «توجه و فکر بیش‌تری باید به موضوع مهاجرت اختصاص داده شود، اما از سویی دیگر زمان و فضای بیش‌تری برای موضوع جنسیت مورد نیاز است. در طول سال گذشته حرکت اصلاح‌طلبانهء مهاجرت در مجلس آمریکا همچنان پایدار بوده است تا جایی که دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان برای دستیابی به بهترین رهیافت در زمینهء ورود سالانهء ۸۵۰ هزار مهاجر غیرقانونی بحث و گفت‌وگو کرده‌اند.»
در این هفته کاخ سفید و قانونگذاران، تخصیص لایحهء صلحی به منظور هموار کردن جریان قانونی شدن بسیاری از مهاجران را مورد بحث و مذاکره قرار دادند و آن را در مجلس سنا ارایهء کردند. ائتلاف ملی حقوق زنان مهاجر متشکل بر موسسهء ملی آمریکای لاتین در امور مراقبت‌های بهداشتی زاد و ولد، گردهمایی ملی زنان آسیا، اقیانوس آرام، آمریکا و جنبش قانونی با طراحی زیر بنای بحث، ملاقات‌هایی را با افراد مجلس ترتیب دادند. در هشتم ماه مه به منظور مطرح شدن اهم اولویت‌ها میان گروه‌های مختلف در سراسر کشور یک کنفرانس تلفنی برقرار شد.
در جست‌وجوی اصلاحات
این تشکل به دنبال برنامهء قانونی کردن صدور مجوز به مهاجرین غیرقانونی است که بتوانند بدون پرداخت جریمه‌های بیش از حد و شروط بازگشت مجدد، برای درخواست اقامت اقدام کنند. اهداف این ائتلاف از این قرارند: اجرای قوانین کارگری موجود، ارتقای فرصت‌هایی برای پیوند مجدد خانواده‌ها، مراقبت‌های بهداشتی کودک و زاد و ولد و تامین امنیت بیشتر برای قربانیان خشونتهای جنسی و خانگی. طبق آمار موسسهء سیاسی مهاجران که گروه متفکران واشنگتن را دربرمی‌گیرد، زنان ۵۰ درصد یا به عبارتی ۱۴ میلیون از جمعیت بیگانگان متولد آمریکا را تشکیل می‌دهند.
بنا به گزارش مرکز اسپانیایی Pew مستقردر واشنگتن در ژولای ۲۰۰۶، زنان ۴۸ درصد مهاجران قانونی و ۴۲ درصد مهاجران غیرقانونی آمریکا را تشکیل می‌دهند. دوسوم مهاجران غیرقانونی در آمریکای لاتین متولد شده‌اند، ۱۳ درصد در آسیا، شش درصد در کانادا و اروپا و سه درصد در آفریقا و یا مناطق دیگر. زنان مهاجر در یک دوراهی گرفتار شده‌اند. مثل همهء زنان دیگر آن‌ها اغلب با دستمزد ناکافی، ضروریات مراقبت‌های خانوادگی بیشتر، نیازهای بهداشتی و زاد و ولد، خشونتهای خانگی، آزارهای جنسی و کلیشه‌سازی‌های جنسیتی مواجه هستند.
به گفتهء گابریلا فلورا، گردانندهء محلی کلرادو در برنامهء اعلام عقاید که یک برنامهء مشارکت مهاجرتی انجمن مذهبی دوستان آمریکاست، به دلیل وجود نظام مردسالاری و انگیزه‌های سوء‌استفاده از زنان، زنان مهاجر در کل نسبت به خشونت و تجاوز و فقر آسیب‌پذیرتر هستند.وی افزود: «این مساله در واقع نشانگر مسایل بزرگ‌تری از سوء‌استفاده و زن‌گریزی در دنیای امروز در فرهنگ ماست، اما زنان مهاجر احتمالا به زحمت قادرند از خود دفاع کنند. با این وجود موضوعات جنسیتی در راس قله مسایل جهانی قرار دارند: حمایت از طبقهء کارگر، مراقبت‌های بهداشتی، نقطه‌نظرات ضدمهاجرتی، حمایت‌های خدماتی اجتماعی، جدایی‌های خانوادگی، راه‌های محدود برای رسیدن به موقعیت قانونی، عبور پر خطر از مرزها، تنفر نژادی و اخراج گروهی.»یکی از مشخص‌ترین و فعلی‌ترین نگرانی‌های طرفداران (حقوق مهاجرت)، جمع‌آوری گروهی مهاجران از محل های کارشان و یا حتی از مراکز خرید است که سازمان مهاجرت و اجرای امور گمرکی آمریکا این عمل را از ۱۲ دسامبر ۲۰۰۶ آغاز کرده و در آن زمان ۱۳۰۰ نفر در ۱۲ ایالت توقیف شده‌اند.
از هم پاشیده شدن خانواده‌ها
فلورا گفت: «خانواده‌ها در حال از هم پاشیدن هستند و این، اثرات مخربی روی زن‌ها و بچه‌ها داشته و ضربهء بزرگی بر جوامع بوده است.»
فلورا افزود: «کودکان رها می‌شوند تا روی پای خود بایستند بدون آن که از محل اقامت والدینشان باخبر باشند. یک دختر ۱۶ ساله در کالیفرنیا در تلاش است تا خواهر و برادر کوچک‌تر از خودش را حمایت کند و این در حالی است که والدین آن‌ها تبعید شده‌اند.
ملیندا لوئیس مدیر سیاستگذاری، حمایت و تحقیق مرکز ELCentro در شهر کان کانزاس است که این مرکز خدمات مستقیمی را به ۱۵ هزار نفر ارایه می‌دهد و همچنین تمرکز خود را روی سودهای محدود، پرداخت وام‌های قدیمی‌تر، نیاز مسکن و پیوند مجدد خانواده‌ها قرار داده است. لوئیس می‌گوید که علاوه بر حملات، شرایط برای همگان بسیار دشوار است و ما هر روز شاهد بحران هستیم.کرنر دربارهء تشکل کلرادو بر ضد خشونتهای خانگی در دنور گفت: «زنانی که با همسران فحاش زندگی می‌کنند از اخراج از کشور هم بیم دارند و حتی در مواردی مشاوران حقوقی کمک چندانی نمی‌توانند بکنند.»او گفت: «در مناطق روستایی و یا اطراف شهرها اگر مرجعی بیاید و بگوید من دیگر خسته شده‌ام، حقوقدانان در جواب می‌گویند آرام باش، تو تا به دست آوردن کارت منبر فقط سه تا چهار ماه فاصله داری و این مثل این است که بگوییم آرام بنشین، ضربه‌ها را تحمل کن تا کشته شوی.
ملیسا نالانی روس تحلیلگر تحقیقات در مرکزی برای یک تجمع نوپاست که این مرکز یک سازمان آموزشی، تحقیقاتی و اجتماعی در شیکاگوست. او معتقد است که زنان در استخدام‌های خانگی علیه کارفرمایان فحاش کم‌تر می‌توانند کمکی دریافت کنند و به سازمانی متوسل بشوند. آن‌ها راهی برای مقابله به مثل و ایستادگی ندارند. آن‌ها تنها هستند و در شرایطی هولناک قرار دارند.
«روس» که در زمینهء جنبش ضدمهاجرتی تحقیق می‌کند شاهد آن است که از زنان به عنوان عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی استفاده می‌شود.وی اظهار کرد: «برای مثال فعالان ضدمهاجرتی به ظلم و تعدی زنان در کشورهای خودشان اشاره می‌کنند و در این زمینه که مجوز مهاجرت باعث به وجود آمدن چنین عقاید فرهنگی در آمریکا شده به بحث می‌پردازند. چنین گروه‌هایی همچنین با نرخ زاد و ولد بالای مهاجران مخالفند زیرا معتقدند این امر باعث به وجود آمدن کودکانی می‌شود که در آمریکا متولد شده و شرایط شهروندی دارند. او می‌گوید: «آن‌ها لقب بچه‌های لنگر به این کودکان داده‌اند که معادل کلمه‌ای است که با N شروع می‌شود و به طریق بسیار توهین‌آمیزی استفاده شده است.»
او گفت: «بی‌شک این یک حملهء نژادی و جنسی است.»
منبع انگلیسی:www.women enews.com
ترجمه: سولماز انصاریان