زنان تحت خشونت تمایلی به قطع رابطه با همسرانشان ندارند

کانون زنان ایرانی: بسیاری از زنان قربانی خشونت تمایلی به جدایی و طلاق از همسرانشان ندارند، بلکه آنان ترجیح می دهند که به خشونت در روابط زناشویی پایان داده شود نه اینکه اصل رابطه قطع شود.

بر اساس یافته های تحقیق شهلا معظمی پور، جرم شناس، زنان قربانی به دلیل خجالت و شرم از تن دادن به جدایی و یا حتی شکایت خودداری می کنند. همچنین نبود امکانات مادی و اقتصادی، جلوگیری از هم پاشیدگی خانواده و ترس از دست دادن فرزندان از دیگر دلایل عدم تمایل به جدایی میان زنان قربانی است.

بنابراین دستیابی زن به حکم محکومیت کیفری مرد نه تنها موثر نخواهد بود، بلکه کار دشواری است که به دیگر مسائل مربوط به خشونت خانوادگی اضافه می شود.

در این تحقیق که ” حمایت از زنان در برابر خشونت خانگی” نام دارد، به الگوی کمک و یاری خواستن قربانیان خشونت خانوادگی اشاره شده است: این الگوها معمولاً مشابه یکدیگر است. یعنی زن قربانی ابتدا با خانواده، دوستان و یا همسایه ها تماس می گیرند. سپس از پزشک یا مشاوره های خانواده درخواست کمک می کنند.

نکته اینجاست که تنها در صورت بروز سوء رفتار شدید و تکرار است که پلیس و مسئولان قضایی وارد محرکه می شوند.

خشونت در محیط خانواده یا اصولاً نادیده گرفته می شود و یا کم اهمیت جلوه داده می شود، زیرا تصدیق آن موجب شکسته شدن حرمت خانواده می شود.

به عقیده این استاد دانشگاه، شکستن سکوت و اعتراض در برابر رفتارهای خشن که زنان را آزار می دهد، اولین گام مبارزه با معضل خشونت خانگی است.

به نظر معظمی پور تبیین و انتشار انواع خشونت هایی که هر روزه جسم و روح زنان را در معرض آسیب قرار می دهد، می تواند توجه سیاست گزاران، مقامات اجرایی، کارشناسان و رسانه های جمعی را به مسئله خشونت علیه زنان جلب کرد و مبارزه با آن را در دستور کار خود قرار داد.

معظمی پور در تحقیق خود به نقش قانون، پلیس، واکنش های حقوقی ای مثل طلاق، واکنش های بهداشتی و درمانی و نیز تحقیقات اشاره می کند و به تبیین هر یک از جنبه ها از بعد حقوقی می پردازد.