نامه آیدین فرنگی، روزنامه نگار به انجمن صنفی روزنامه نگاران در باره تضییع حقوق روزنامه نگاران :برخورد دوگانه را کنار بگذارید
برخورد دوگانه را کنار بگذارید، نامه آیدین فرنگی، روزنامه نگار، به انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران
آیدین فرنگی، روزنامه نگار ایرانی که دستمزد دوسال همکاری خود را به عنوان روزنامه نگار آزاد با روزنامه های شرق ،اعتماد و سرمایه دریافت نکرده است ،در نامه ای از انجمن صنفی روزنامه نگاران درخواست کرده است که این انجمن فقط به واکنش در باره تضییع حقوق روزنامه نگاران در روزنامه های اصولگرا نپردازد و ضایع شدن حقوق روزنامه نگاران توسط کارفرماهای اصلاح طلب را نیز مورد توجه کافی قرار دهد.
متن این نامه به این شرح است:
ریاست انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران
با سلام
من، آیدین فرنگی، با شماره عضویت ۲۵۵۶ آن انجمن، در این نامه مواردی را به عنوان شکایت نسبت به رفتار صاحبان روزنامههای شرق، اعتماد و سرمایه اعلام کرده و علاوه بر آن، مواردی را نیز به عنوان نقد بر رفتار مدیران انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران مطرح میکنم. امیدوارم همچنانکه این اعلام شکایت، نقد و اعتراض، کتبی است، پاسخ انجمن نیز به صورت مکتوب باشد.
۱) پیش از نخستین توقیف روزنامه شرق، این روزنامه چندین ماه حقالتحریر نویسندگان روزنامه را پرداخت نکرده بود. به محض توقیف روزنامه، مدیران نشریه وعده پرداخت حقالتحریرهای معوقه را دادند، اما تا رفع توقیف این روزنامه – و حتی تاکنون – به چنین وعدهای عمل نشده است. مدیران روزنامه دلیل پرداخت نکردن حقالتحریر را اختلافهای موجود بین ناشر و سردبیری اعلام میکنند و هر یک ظاهرا دیگری را مقصر جلوه میدهد و حقیقت روشن در این میان چیزی نیست جز ضایع شدن حقوق نویسندگان.
مقوله مشخص دیگر اینکه ناشر روزنامه شرق که از پرداخت حقالتحریر نویسندگان امتناع کرده، روزنامههای دیگری را نشر داده است. درحالیکه به نظر میرسد انتشار روزنامههای بعدی نیازمند منابع مالیای است که ناشر با ادعای نداشتن آن منابع از پرداخت حقالتحریرهای شرق سرباززده است.
اگرچه به نظر میرسد برخی مدیران انجمن صنفی نیز به علت حضور در متن آن روزنامه از جزئیات تضییع حقوق نویسندگان مطلع باشند، اینجانب با بیان ماجرا، شکایت خود را نسبت به پرداخت نشدن چند ماه حقالتحریر روزنامه شرق اعلام میکنم. بدیهی است فارغ از میزان مبلغ مورد دعوی، حوادثی از این دست میتواند آزمون مهمی باشد درخصوص رفتار سیاسی یا غیرسیاسی انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران.
۲) در آخرین ماه سال ۱۳۸۶ من سه مطلب به روزنامه اعتماد دادم که چاپ شد. اما به دلیل کم اعتمادی به ناشر آن روزنامه، با تردید منتظر پرداخت حقالزحمه ماندم تا مبادا پیش از ارزیابی رفتار ایشان، حجم کار بیمزدم را چند برابر کرده باشم. اکنون که پس از هفت ماه به دفتر آن روزنامه مراجعه کردهام، میشنوم ناشر روزنامه گفتهاند از این به بعد به کسی حقالتحریر داده نخواهد شد و روزنامه در قبال چاپ مطلب متعهد به هیچ پرداختی نیست. این گفته ناشر روزنامه درحالی است که موقع ارائه متن توسط من به آن روزنامه، اصلا چنین موضع گیریای از جانب ایشان اعلام نشده بود.
از انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران انتظار دارم پیگیریهای ضروری را نسبت به احقاق حق اینجانب انجام دهد. بدیهی است فارغ از میزان مبلغ مورد دعوی، حوادثی از این دست محکی است درخصوص رفتار مستقل انجمن در مقوله دفاع از حقوق خبرنگاران و نویسندگان.
۳) من چند سال است جزو نویسندگان حقالتحریر روزنامه سرمایه محسوب میشوم. اکنون موقع مراجعه به دفتر این نشریه متوجه شدهام ناشر روزنامه هنوز هم حقالتحریرهای ماه فروردین را پرداخت نکرده است و نیز شنیدههایی هست مبنی براینکه ناشر در نهایت حقالتحریرهای ماه اردیبهشت را پرداخت خواهد کرد و در ازای حقالزحمه ماههای بعد، خود را ملزم به هیچ پرداختی نمیداند. از انجمن میخواهم با بررسی کامل این مساله نسبت به احقاق کامل حقوق اینجانب در مساله روزنامه سرمایه نیز اقدام کند.
آیا به نظر شما درست است ناشری با استفاده از مطالب نویسندگان چندین ماه اقدام به نشر روزنامه کند و سرانجام اعلام کند حاضر به پرداخت حقالتحریر نیست؟
شما به خوبی میدانید بدون نویسندگان بنای هیچ روزنامهای شکل نمیگیرد. اکنون ما با تضییع کامل حقوق نویسندگانی مواجهیم که چندین ماه باعث نشر یک روزنامه شدهاند و اکنون به نقل از از ناشر میشنوند: «ما در ازای چاپ مطلب فقط میتوانیم اسم نویسندهها را کنار مطالبشان چاپ کنیم.»
۴) به عنوان عضو انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران و پیگیر موارد صنفی، معمولا جزو بازدیدکنندگان وبسایت انجمن هستم. در نهایت تاسف و شگفتی باید متذکر شوم وبسایت انجمن در تمام این مدت رفتاری دوگانه در عرصه اطلاعرسانی از خود بروز داده است. مثلا تاخیر در پرداخت حقوق نویسندگان روزنامه سیاست روز یا تعدیل نیرو در ایرنا و… روی وب سایت انجمن به عنوان خبر بازتاب داشته، اما تضییع مطلق حقوق روزنامهنگاران طیف اصلاحطلب هیچ بازتابی روی این وب سایت نیافته. به راستی چرا پرداخت نشدن حقالزحمههای روزنامه شرق برای آن انجمن واجد ارزش خبری نیست؟ بیاطلاعی از تضییع حقوق نیروهای حقالتحریر در روزنامههای اصلاحطلب به نظر من توجیه مناسبی نخواهد بود، چرا که برخی مدیران انجمن از نزدیک با ساختار روزنامههای مذکور آشنا هستند. آیا یک انجمن صنفی نباید از برخوردهای سیاسی به دور باشد و فقط به حقوق اعضای خود اندیشه کند؟ رفتار دوگانه وبسایت انجمن در زمینه اطلاعرسانی پیرامون تضییع حقوق نویسندگان اصلاحطلب مرا به وادی این تردید و نگرانی میکشاند که آیا رفتار انجمن با ناشران روزنامهها نیز رفتاری سیاسی است؟
با سپاس
آیدین فرنگی/ یک مهرماه ۱۳۸۷
این نامه در وبلاگ آیدین فرنگی ،یادداشت هایی برای مخاطب احتمالی منتشر شده است.
http://aynev.blogfa.com/post-845.aspx
