سرقت ژورنالیستی خبرگزاری زنان ایران

فریده غائب

این برای چندمین بار است که وقتی سایت خبرگزاری دولتی زنان ایران(ایونا) را باز می کنم اخبار و گزارش هایی را می خوانم که هر چند به نقل از این خبرگزاری در سایت منتشر شده اما در اصل از سایت ها و روزنامه دیگری به سرقت برده شده است.

چند روز پیش ایونا گزارشی در باره معصومه نورمحمدی، اولین عکاس مرزی ایران منتشر کرد. با دیدن این گزارش به یاد مصاحبه خودم با این عکاس زن افتادم. او از شهر مرزی نهبندان به تهران آمده بود تا از تجربه کارآفرینی اش و سختی راه اندازی عکاسی در محیط سنتی و مردسالارانه شهرش بگوید. بنابراین خواندن گزارش ایونا و دانستن کارهای جدید معصومه برایم خالی از لطف نبود. اما خواندن همان خط اول مطلب کافی بود تا بفهمم دوباره سایت ایونا سرقت دیگری انجام داده و گزارش دیگری را به نام خود در سایت منتشر کرده است.

این گزارش ایونا همان گزارشی است که من برای روزنامه سرمایه نوشته بودم . خبرنگاری که این گزارش را به نام خود تمام کرده حتی به خودش زحمت نداده متن گزارش را کمی پس و پیش کند. من مصاحبه با معصومه را در یک روز بارانی و در پارک انجام دادم . خبرنگار ایونا نیز عبارت های انجام شدن مصاحبه در پارک را نه تنها حذف نکرده که در ابتدای هر پاراگراف هم تاکید کرده این گزارش به نقل از سرویس زن ایرانی ایوناست.

از این دست سرقت های ژورنالیستی را در این خبرگزاری بسیار دیده ام.چندی پیش هم خبرگزاری دولتی زنان ایران (ایونا) مطلبی را با عنوان “چرا زنان باید مالیات کمتری پرداخت کنند”، در سایت خود منتشر کرده بود که در ذکر منبع، فقط به منبع انگلیسی آن یعنی “فاینانشال تایمز” اکتفا کرده بود. این مطلب اقتصادی که ترجمه اش نخستین بار در روزنامه “سرمایه” به چاپ رسیده بود، چند روز بعد با همان عکسی که در روزنامه چاپ شده بود و با ترجمه ای دقیقا یکسان در خبرگزاری دولتی زنان ایران (ایونا) منتشر شد که اعتراض گروه زنان روزنامه سرمایه را در پی داشت.

“ایونا” در انتشار این مطلب نه نامی از مترجم مطلب به میان آورده و نه منبع اصلی مطلب (روزنامه سرمایه) را ذکر کرده بود. این در حالی است که چنین اقدام های غیرحرفه ای که می توان اصطلاح “سرقت ژورنالیستی” را به آن اطلاق کرد، چندی است که میان سایت ها و خبرگزاری ها رایج شده است و هیچ نظارت قانونی هم در این زمینه صورت نمی گیرد. برخی با جابجایی پاراگراف ها مطلب را به نام خود ثبت می گنند و برخی دیگر با کوتاه کردن و تلخیص مطلب.

اما آیا خبرنگاری که دست به چنین دزدی می زند نمی داند این مطالب را روزنامه نگارانی نوشته اند که خود مدام سایت های خبری را مرور می کنند و ممکن است دستش را رو کنند؟ و آیا دبیران این خبرگزاری متوجه این دزدی های مدام خبرنگاران شان نشده اند؟

گزارش ایونا را اینجا ببینید

و همین گزارش را که چندی قبل خبرگزاری زنان کارآفرین به نقل از سرمایه منتشر کرده است اینجا ببیند.

شما کوچکترین فرقی بین این دو گزارش می بینید ؟چگونه خبرگزاری ایونا به این راحتی دست به چنین سرقت هایی می زند؟ هرچند که لینک مطلب اصلی را در سرمایه پیدا نکردم اما تاریخ انتشار مطلب در خبرگزاری وینت که به نقل از سرمایه صورت گرفته و متعلق به ماهها قبل است ، واقعیت را به شما نشان می دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.