روزنامه نگاران ایرانی تحت فشار نهادهای امنیتی
رادیو فردا
امیر زمانی فر
ایران بزرگترین زندان روزنامه نگاران در دنیاست. این گفته ای است که سازمان های مدافع حقوق روزنامه نگاران، از جمله سازمان گزارشگران بدون مرز، بارها به آن اشاره کرده اند. بازداشت ده ها روزنامه نگار پس از انتخابات ریاست جمهوری در ایران خود گواهی بر وضعیت روزنامه نگاران در ایران است.
احمد زیدآبادی، شیوا نظرآهاری، هنگامه شهیدی و بهمن احمدی امویی همراه با ده ها نام دیگر همگی کسانی هستند که کارشان نوشتن، عکس گرفتن و تهیه مطلب برای مطبوعات است، رسانه هایی که در دنیا به رکن چهارم دموکراسی شهرت دارند.
اکنون احمد زیدآبادی، یکی از روزنامه نگاران بازداشت شده، در دیدار با همسرش می گوید که در زندان به مرز جنون رسیده و قصد خودکشی داشته است.
مهدیه محمدی، همسر احمد زیدآبادی، در این باره به رادیوفردا گفته است: «علاوه بر ۱۳ روز اعتصاب غذای آقای زیدآبادی در سلول انفرادی، ۱۸ روز دیگر هم که آنجا مانده حالت جنون به او دست داده است و خودش می گفت نمی توانم توضیح دهم، فقط به فکر این بودم که خودم را از بین ببرم«.
مادر هنگامه شهیدی، روزنامه نگار و عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی و مشاور امور بانوان مهدی کروبی، هم درباره وضعیت دخترش به رادیوفردا چنین گفته است: «من برای سلامتی دخترم واقعاً نگران هستم. ۲۰ روز است که از او هیچ خبری ندارم، نمی دانم اصلا در اوین است یا نه. زمانی که دخترم را گرفتند من تا ۲۰ روز اصلاً اطلاع نداشتم که او را کجا برده اند. به هر جا مراجعه می کردم می گفتند اسمش در کامپیوتر ما نیست و نمی دانیم چه کسانی او را بازداشت کرده اند و کجا برده اند».
البته بی خبری از حال و روز هنگامه شهدی چندی بعد با تلفن او به مادرش پایان یافت. هنگامه شهیدی پس از ۴۰ روز بازداشت در تماسی تلفنی با مادرش از افت شدید فشار خون خود در زندان خبر داد و درخواست کرد آخرین نسخه پزشکی او به مقامات اوین تحویل داده شود.
بهمن احمدی امویی، از روزنامه نگاران حوزه اقتصاد که در وب سایت شخصیاش نگاهی هم به مسایل سیاسی روز در ایران داشت، به گفته برادرش ۶۰ روز است که در زندان انفرادی به سر می برد.
برادر او درباره اتهام بهمن احمدی امویی به رادیوفردا می گوید: «هنوز اتهام او مشخص نشده و ما نمی دانیم. ما می خواهیم هر چه زودتر وضعیت او مشخص شود، یا بگویند جرمش چیست یا او را آزاد کنند».
سازمان گزارشگران بدون مرز، یکی از نهادهای مدافع حقوق روزنامه نگاران، ایران را بزرگترین زندان روزنامه نگاران می داند. اما ظاهراً تهدید روزنامه نگاران محدود به دوران بازداشت و زندان آنها نمی شود.
رضا معینی، مسئول بخش ایران در سازمان گزارشگران بدون مرز، در این باره به رادیوفردا می گوید: «بعد از ۲۲ خرداد و حوادثی که در ایران رخ داد، این شکل بازجویی، تهدید قضایی و احضار از طرف نیروهای امنیتی همچنان ادامه دارد. حتی روزنامه نگارانی که آزاد شدند، دوباره احضار و مورد بازجویی قرار می گیرند یا تلفنی تهدید می شوند. حتی بسیاری از روزنامه نگارانی که در شهرستان ها بودند و فعالیت آنچنانی در حوادث بعد از انتخابات نداشتند به نهادهای امنیتی احضار شده اند تا درباره برخی از فعالیت های خود توضیح دهند».
بر پایه گزارش ها، هنگامی که فریده غیرت، وکیل مدافع بهمن احمدی امویی، روزنامه نگار زندانی، برای پیگیری پرونده او به دادگاه انقلاب تهران مراجعه کرده بود، مسئولان شعبه امنیت دادگاه می گویند پرونده قضایی بهمن احمدی امویی گم شده است.
برادر بهمن احمدی امویی این مسئله را تأیید می کند و می گوید: «وقتی وکیل برادرم به دادگاه انقلاب رفته بود، رئیس دادگاه به او گفته بود پرونده بهمن را در اختیار ندارند چون گم شده است و از وکیل خواسته بود هر چه زودتر شماره پرونده بهمن را پیدا کند تا بتوانند وضعیت بهمن را مشخص کنند».
سازمان گزارشگران بدون مرز از بازداشت ده ها روزنامه نگار در ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری خبر می دهد. برخی دیگر از روزنامه نگاران هم از گفتوگو با رسانه ها منع شده اند و اعمال فشار بر روزنامه نگاران ایرانی از سوی نهادهای اطلاعاتی و امنیتی و قضایی قصه ای است که هنوز به پایان نرسیده است.