پروانه سلحشوری در گفت‌وگو با «آرمان»:
ورود زنان به استادیوم امر فرهنگی است
پروانه سلحشوری، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس دهم در گفت‌وگویی با خبرنگار روزنامه آرمان واکنش‌هایی که به ورود بانوان به ورزشگاه شد را ناشی از برخوردهای سلیقه‌ای و نه محدودیت‌های قانونی قلمداد کرد. بخش‌هایی از این گفت‌وگو به شرح زیر است:
این روزها بحث فرهنگ در کشور زیر ذره‌بین قرار گرفته است. باید به ده‌ها نهاد فرهنگی کشور توجه داشت که موازی یکدیگرند، بودجه‌هایی بالایی دریافت می‌کنند و خروجی ناچیزی دارند. به نظر شما چه مشکلات اساسی سرراه حل مشکلات فرهنگی وجود دارد؟
همان‌طور که اشاره کردید، امروز شاهد دستگاه‌های بسیار زیاد و متفاوت فرهنگی هستیم. اینکه در این شرایط تنها وزارت فرهنگ و ارشاد را متولی امر فرهنگی بدانیم، در ظاهر صحیح به نظر می‌رسد، چرا که نهاد فرهنگی دولت، وزارتخانه فرهنگ و ارشاد است، اما در اصل آنچه وجود دارد، نهادهای متعدد فرهنگی است که زیرمجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد قرار نمی‌گیرند. نهادهای جداگانه وجود دارند که هرکدام جداگانه دارای بودجه‌های بسیار بالایی هستند. از ۶هزار میلیارد تومان بودجه فرهنگی حدود هزارمیلیارد آن به وزارت ارشاد می‌رسد. متاسفانه هرگاه بحث پاسخگویی و تفحص به میان می‌آید، انگشت اتهام به سمت وزارت ارشاد می‌رود. باید سازوکاری تعیین شود تا همه نهادهای فرهنگی گزارش دهند، پاسخگو باشند و همچنین اقدامات و دستاوردهای خود را اعلام کنند. نباید تنها وزارت و فرهنگ و ارشاد را در این رابطه دخیل دانست. مشکل دیگری که در این زمینه وجود دارد، گستردگی امر فرهنگ است. هرچه گستردگی بیشتر باشد، رسیدگی، کنترل و نظارت دشوارتر است. چون مقوله فرهنگی و ذات فرهنگ دارای تفاوت است و نگرش‌های متفاوت، خوانش‌های متفاوتی از امر فرهنگ دارند. شاهدیم که بعضا موضوعی که برای برخی ارزش است، برای برخی دیگر ضدارزش محسوب می‌شود. اگر بپذیریم که در یک کشور دموکراتیک زندگی می‌کنیم و بدانیم که امر فرهنگ مانند همه امور است، باید طبق موازین قانونی رفتار کنیم. آنچه قانون تایید کرده، باید بدون مانع اجرا شود و اگر قوانین در یک بخش مشکل دارند، باید اصلاح شوند.
هفته گذشته بانوان پس از مدت‌ها توانستند برای تماشای دیدارهای تیم ملی والیبال به ورزشگاه آزادی راه یابند. این اقدام به‌رغم انتقاداتی که به آن وارد بود، می‌تواند آغاز فرهنگسازی در استادیوم‌ها باشد. هرچند برخی افراد به همین موضوع واکنش‌های شدیدی نشان دادند که نمونه آن جمع‌آوری طومار امضا برای توقف این طرح بود.
تا زمانی که قانون سرلوحه کار قرار نگیرد، نمی‌توانیم انتظار حل این مشکلات را داشته باشیم. باید هرآنچه را قانون این کشور گفته است، همگان بپذیرند. در امر فرهنگ، سرچشمه اصلی مشکلات ما همین برخوردهای سلیقه‌ای با پدیده‌هاست. در خصوص واکنش‌هایی که به ورود بانوان به ورزشگاه شد، به طور واضح شاهد همین برخوردهای سلیقه‌ای بودیم. در انتخابات امسال بیش از ۲۳میلیون نفر با رأی خود پیام دادند که چه مطالباتی دارند، اما این بحث‌ها برخلاف مطالبه اکثریت مردم است. این درحالی است که در ورزشگاه ۱۲هزار نفری آزادی، بانوانی که برای تماشای والیبال به استادیوم رفته بودند، به‌صورت محدود و گزینشی انتخاب شده بودند و این امر تنها به این دلیل صورت گرفته بود که سازمان جهانی والیبال تهدیدهایی جدی در خصوص عدم برگزاری مسابقات در ایران کرده است. بنابراین حضور بانوان به‌صورت محدود و گزینشی، مطلوب مطالبه‌گران نبوده است. اما عده‌ای به همین موضوع هم چنین واکنشی نشان دادند. باید توجه شود که در ورود بانوان به ورزشگاه‌ها هیچ منع قانونی وجود ندارد و باید از قانون تبعیت کرد. اگر از نظر قانونی مشکلی وجود داشت، دوستانی که معترض هستند، حق داشتند اعتراض کنند. دراین رابطه باید سیاستگذاری واحد و ثابتی صورت گیرد. اگر با همین دید بخواهیم پیش برویم، فردا به این نتیجه می‌رسند که بانوان به دانشگاه هم نروند. در کلاس‌های دانشگاه نیز اختلاط و اساتید مرد و زن حضور دارند. البته حضور بانوان در ورزشگاه‌ها و دیگر عرصه‌های جامعه نه‌تنها در راستای امر فرهنگی، بلکه خود امر فرهنگی است و باید این اصل پذیرفته شود.
