درباره پرفسور مریم میرزاخانی و جایزه فیلدز بیشتر بدانیم
حمید راوخر
وب سایت گمانه
در اینجا به دو سوال پاسخ میدهیم.
اول :چرا پروفسور مریم میرزاخانی جایزه نوبل ریاضی را نگرفت
دوم: جایزه فیلدز برای چه به پرفسور میرزاخانی اهدا شد.
ابتدا به سوال اول می پردازیم:
جواب سوال اول ساده است؛ جایزه نوبل ریاضی نداریم، چون در فهرستی که آلفرد نوبل مشهور در وصیتنامه ذکر کرده نامی از ریاضی نیامده است.
“نوبل ریاضیات وجود ندارد چون در وصیتنامه نوبل ذکر نشده.”
اما پاسخ به سوال دوم
بسیار از ما سوال شده که تخصص مریم میرزاخانی چیست و او چرا مهمترین جایزه ریاضی جهان را از آن خود کرده است.
برای اینکه بدانیم چرا پروفسور میرزاخانی جایزه فیلدز را گرفت، باید کمی اطلاعات هندسی دوره دبیرستانی را بیاد بیاوریم. نترسید! قول می دهیم سراغ فرمول ها نرویم.
اول از هندسه اقلیدوسی شروع کنیم. چون این دقیقا چیزیست که در دبستان و دبیرستان یاد میگیریم. داستان از آنجا شروع شد که در بازهای از زمان تعداد قضیه ها و قانونها و قواعد ریاضی خیلی زیاد شده بود و مسلماً همه با هم ربط داشتند. ولی یک سری قواعدی هم بودند که اصولاً قابل اثبات نبودند، هر چند خیلی واضح بنظر میرسیدند. در جستجوی اینکه کدام قانون با کدام قانون دیگر در ارتباط است و کدام یک از دیگری نتیجه گرفته میشود؛ ریاضیدانها به ۵ اصل رسیدند که قابل اثبات نبودند و از یکدیگر نتیجه گرفته نمیشدند و معروف به اصول اولیه هندسه اقلیدوسی شدند
کاربرد اکتشافات ریاضی معمولا سالها بعد از کشف مشخص میشود. حدود ۷۰ سال بعد از ریمان، اینشتین خیلی خوشحال بود که ریمان این هندسه را قبلا فرموله کرده و او می تواند از آن استفاده کند. خود ریمان هیچ تصوری از کاربرد هندسه جدیدش نداشت. هندسه لباچوفسکی هنوز هم کاربرد چندانی ندارد. ولی فیزیک نسبیت بدون هندسه ریمان امکان پذیر نیست.
تخصص پروفسور میرزاخانی هندسه ریمان است. خصوصا محاسبه سطح و حجم اشکال ریمانی یا بهتر بگویم اشکالی که در فضای چهار بعدی خم شده اند.
. ایده پروفسور میرزاخانی این بود که روی این سطوح می توان هذلولیها یا مقاطع مخروطی ترسیم کرد و اینها کل سطح را می پوشانند و چون میتوان آنها را محاسبه کرد، پس سطح این شکلهای ریمانی هم قابل محاسبه هستند. خوبی این روش این است که فرمول هذلولی ها یا مقاطع مخروطی “رکورزیو” است ، یعنی یک فرمول با تغییرات کوچک برای همه آنها. همانگونه که لایبنیتز محاسبات سطوح محصور بین منحنیها را برای ریاضیدانان قرن هجده و تمام اعصار بعد از خود بسیار آسان کرد پروفسور میرزاخانی هم روشی در اختیار ریاضیدانان قرن بیست و یکم قرار داد که بتونند براحتی به محاسبه سطوح ریمانی بپردازند.
محاسبه سطوح ریمانی کاربرد فراوانی در دینامیک و فیزیک نوین دارد.
جهان بعد از #نوبل کملطفی نوبل در حق #ریاضیدانان را جبران کرد.
در حال حاضر دو جایزه برای ریاضیدانان وجود دارد. «مدال فیلدز» و «جایزه آبل» که از نظر وجهه بین المللی همانند نوبل هستند.
پروفسور #مریم_میرزاخانی آخرین برنده جایزه «مدال فیلدز» و اولین زنی هستند که این جایزه را بدست آوردهاند.
میرزاخانی متولد تهران و تحصیلکرده دانشگاه شریف و دارنده مدال طلای المپیاد ریاضی است.
او از جمله بازماندگان سانحه غمبار سقوط اتوبوس حامل نخبگان ریاضی دانشگاه صنعتی شریف به دره در اسفندماه ۷۶ است. در این حادثه اتوبوس حامل دانشجویان ریاضی شرکتکننده در بیست و دومین دوره مسابقات ریاضی دانشجویی که از اهواز راهی تهران بود به دره سقوط کرد و طی آن شش تن از دانشجویان نخبه ریاضی دانشگاه صنعتی شریف که اکثراً دارندگان مدالهای المپیادی بودند جان باختند.
خانم میرزاخانی دچار صدمات جدی از جمله شکستگی در چند قسمت شدند اما خوشبختانه سلامتی را بازیافتند.
او سپس با بورسیه کامل وارد دانشگاه هاروارد شد و پنج سال بعد با مدرک دکترا فارغالتحصیل شد. مدتی دانشیار دانشگاه پرینستون و سپس استاد دانشگاه استنفورد بوده است. او به همراه همسر و دختر سه سالهاش زندگی میکند و تابعیت ایرانی_امریکایی دارد.
برگرفته از یادداشت حمید راوخر، منتشرشده در وبسایت گمانه

