بیانیه شماره ۱: تجمع ۲۲ خرداد، حرکتی مسالمتآمیز برای احقاق حقوق ابتدایی زنان
نادیده انگاشتن حقوق ابتدایی زنان در خانواده و جامعه، نه تنها در شان زنان ایرانی با موقعیت کنونیشان نیست، بلکه بهروشنی باعث تزلزل خانوادهها و بروز هزاران مشکل در جامعه شده است. اگر میگوییم سن ازدواج به ۱۸ سال افزایش یابد، مسئولان و کسانی که دغدغهی تزلزل بنیاد خانواده را دارند باید بدانند که طبق آمارهای منتشره هماکنون ۷۸ درصد از ازدواجهایی که در سنین ۱۵ الی ۱۹ سال اتفاق میافتد، منجر به طلاق شده است و اگر فکر میکنند دادن حق طلاق به زنان باعث تزلزل خانواده میشود، بدانند که فقط ۷/۱ درصد از طلاقهایی که شروط ضمن عقد داشتهاند منجر به طلاق شده است (روزنامه سرمایه، پنجشنبه، ۱۸ خرداد، ص۸)
اگر مسئولان ممکلت نگاهی گذرا به مشکلات فراوانی که گریبانگیر جامعه ماست بیاندازند، میتوانند ببینند که فاجعهای درحال وقوع است، زنان بسیاری خودسوزی میکنند، دختران جوان بسیاری از خانه فرار میکنند، قتلهای ناموسی بهوفور اتفاق میافتد، همسرکشی و همسرآزاری بیداد می‌کند و بسیاری از فجایع دیگر که یکی از علتهای مهم آن همین قوانین ناعادلانه است که نه تنها از زنان حمایتی نمیکند بلکه آنان را در موقعیت فرودستی قرار میدهد که راه چارهای جز واکنشهای منفی ـ که خود اولین قربانیان آن هستند ـ نمیبینند.
از زمان اعلام فراخوان تجمع زنان در ۲۲ خرداد، افرادی بهویژه برخی از مسئولان سعی در سیاسی قلمداد کردن این تجمع دارند، درحالیکه خواستههای ما زنان در این تجمع، خواستههایی ابتدایی است که سالهاست در مورد آن گفتهایم، نوشتهایم، در سمینارها صحبت کردهایم، کارگاههایی برای آگاهی زنان و مسئولین برپا داشتهایم و بههر طریق ممکن برای رسیدن به آنها تلاش کردهایم.
مسئولان بهتر از ما میدانند که درخواست تغییر این قوانین تبعیضآمیز، ربطی به این دولت یا آن دولت و این حاکمیت و آن حاکمیت ندارد، بلکه خواستههایی است که زنان از زمان تدوین قانون اساسی یعنی از یکصدسال پیش، پیگیر آن هستند و ما زنان ایرانی، چندین نسل است که برای تحقق آن تلاش میکنیم و هنوز به آن دست نیافتهایم. از اینرو بهتر است برخی از مسئولان بهجای آنکه به تجمعی مسالمتآمیز که برای آگاهی زنان و مردان ایرانی و نیز اعلام آشکارتر خواستههای برحق زنان برگزار میشود و صدسال قدمت دارد، برچسبهای غیرواقعی بزنند، به دردها و خواستههای زنان گوش فرادهند و برای تغییر قوانین ناعادلانه اقدامی جدی به عمل آورند. مگر ما زنان چه میخواهیم؟ آیا داشتن حق طلاق برابر، ممنوعیت تعدد زوجات و حقوق برابر در ازدواج و دیگر خواستههای ابتدایی ما، با کدام پایههای اساسی نظام درتضاد است که بعد از این همه تلاش زنان در سطوح مختلف، اینگونه با مخالفت مواجه میشود؟
ما در روز ۲۲ خرداد (ساعت ۵ الی ۶ در میدان هفت تیر) گرد هم میآییم تا اعلام کنیم ما زنان دیگر از وجود این همه تحقیر در قوانین موجود و سایهی شومی که این قوانین تبعیضآمیز بر زندگی ما انداخته است، به فغان آمدهایم، آنها را تغییر دهید. میخواهیم بگوییم ”ما زن هستیم، ما هم شهروند این سرزمین هستیم و حقی داریم“، حقمان را میخواهیم.
گروه هماهنگکننده