جبهه‌ی کتاب، روایتی دیگر از زنان ایرانی

سیاوش اجلالی بر زندگی، هویت، محدودیت‌ها و مقاومت نسل جوان زنان ایرانی و
بازتاب تحولات اجتماعی معاصرتمرکز دارد.

مجموعه عکس از: سیاوش اجلالی*

کانون زنان ایرانی

تمرکز اصلی آثار سیاوش اجلالی بر زندگی، هویت، محدودیت‌ها و مقاومت نسل جوان زنان ایرانی و
بازتاب تحولات اجتماعی معاصر ایران قرار دارد.

جبهه‌ی کتاب، روایتی تصویری از جنگی دیگر است؛ جنگی که در آن، سلاح جای خود را به کتاب داده و
میدان نبرد، از خاک ویران‌شده به ذهن بیدار منتقل شد.
در این مجموعه، زن ایرانی با لباس نظامی به تصویر کشیده شده است؛ اما سلاح او نه از جنس باروت و آهن،
که از جنس کاغذ و کلمه است. این جابه‌جایی نمادین، هسته‌ی اصلی کار است: مبارزه‌ای که دیگر با گلوله
تعریف نمی‌شود، بلکه با آگاهی، خواندن، و ایستادگیِ فکری.

دلایل یک انتخاب

سیاوش اجلالی، عکاس این مجموعه سالهاست با موضوع زنان معاصر ایران عکاسی می کند.خودش در باره دلایل این انتخابش می گوید:
« یکی هم‌سویی‌اش با علاقه‌ی اولیه‌ام به عکاسی پرتره و مفهومی بود، و دیگری که شاید مهم‌تر
باشد : این تشخیص بود که نسل جدید زنان ایران می‌تواند مثل یک گروه پیشرو، نقشی مؤثر در هدایت جنبش‌های
اجتماعی ایفا کند. این فرضیه بعدها به‌روشنی اثبات شد، و من تلاش کردم کارم را هم‌پای این تحولات پیش
ببرم.»
از سال ۱۳۹۷، تمرکز اصلی آثار سیاوش اجلالی بر زندگی، هویت، محدودیت‌ها و مقاومت نسل جوان زنان ایرانی و
بازتاب تحولات اجتماعی معاصر ایران قرار گرفت. نخستین مجموعه‌های او با محوریت زن و کتاب شکل
گرفت، شامل زنی با یک کتاب و جبهه‌ی کتاب، که تأکید بر فرهنگ، آگاهی و بینش زنان ایران داشت. از دل
همین نقطه‌ی آغاز، در سال‌های بعد مجموعه‌های بلند و کوتاه، دوگان‌ها و تک‌عکس‌های دیگری شکل
گرفت که هرکدام از زاویه‌ای تازه به همان دغدغه‌ی اصلی می‌پرداختند.

مجموعه عکس جبهه‌ی کتاب، روایتی دیگر از زنان ایرانی را در ادامه می‌بینید

*سیاوش اِجلالی، عکاس مفهومی و صحنه‌آرایی‌شده، از سال ۱۳۸۹ به‌صورت جدی در حوزه‌ی عکاسی
فعالیت می‌کند. حدود دو تا سه سال طول کشید تا علاقه‌اش به عکاسی پرتره و عکاسی مفهومی آشکار شود.
نقطه‌ی عطف مسیر او در سال ۱۳۹۶ رقم خورد، وقتی در یک دوره‌ی جامع عکاسی استیج
(صحنه‌آرایی‌شده) شرکت کرد و فرصت یادگیری از هنرمندان و اساتیدی چون رامیار منوچهرزاده، آزاده
اخلاقی، دکتر مهدی مقیم‌نژاد، شادی قدیریان، گوهر دشتی و نرگس آبیار را یافت.
از آن پس، عکاسی را به‌شکل موضوع‌محور دنبال کرد؛ توانایی‌های پرتره و عکاسی مفهومی را در بستر
عکاسی استیج.
در سال ۲۰۲۶، اثر او با عنوان «امید ازدست‌رفته» که ادای دینی به زنان معاصر ایران بود، برنده‌ی بخش
خلاقانه‌ی مسابقه‌ی جهانی عکاسی سونی شد.
او دانش‌آموخته‌ی کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، گرایش مدیریت نوآوری و فناوری، از دانشگاه صنعتی
امیرکبیر (پلی‌تکنیک تهران) است. این تحصیلات تأثیر قابل‌توجهی در مسیر کاری‌اش داشت؛ او توانست از
تکنیک‌ها و روش‌های خلق نوآوری، که در این رشته آموخته بود، در عکاسی بهره ببرد و همین نگاه
بین‌رشته‌ای او را به نگارش کتاب قاب نوآوری در اوایل سال ۱۴۰۵رساند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.