سرنگ آلوده در پای خبرنگار
نا امنی های مختلف برای خبر نگاران حهنگام انجام وظیفه
سرمایه -برگزاری جلسات توجیهی و آموزشی برای خبرنگاران، قبل از ورود به حوزه‌های خبری خطرناک الزامی است.
این واکنش بدرالسادات مفیدی،دبیر انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، در پی فرو رفتن سرنگ آلوده به پای یکی از خبرنگاران در طرح جمعآوری معتادان پرخطر است.
در روز اول اجرای طرح جمعآوری معتادان پرخطر که نیروی انتظامی متولی آن است،سرنگ آلوده به پای علی‌پور،خبرنگار سرویس حوادث «ایسنا» فرو می‌رود.نیروی انتظامی طرح ارتقای امنیت اجتماعی را در فازهای مختلف انجام می‌دهد. زمانی طرح برخورد با بدحجابان، زمانی دستگیری اراذل و اوباش و فاز کنونی آن یعنی طرح جمعآوری معتادان پرخطر که در همهء این طرح‌ها خبرنگاران حوزهء حوادث و آسیب‌های اجتماعی است را برای پوشش خبری دعوت می‌کند.آرمین سلیمانی که سال‌ها خبرنگار حوزهء آسیب‌های اجتماعی است از وقوع این حادثه برای همکارش نگران است.او برگزاری کلاس‌های آموزشی را برای خبرنگاران این حوزه ایده‌آلیستی می‌داند:«واقعیت چیز دیگری است هیچ وقت خبرنگاران تحت آموزش قرار نمی‌گیرند.»
او که در طرح جمعآوری معتادان پرخطر حضور داشت،می‌گوید: «ماموران یگان ویژه با پوشیدن پوتین و لباس‌های مناسب بر زمین‌هایی پا می‌گذارند که پر از سرنگ آلوده است در حالی که خبرنگاران بدون هیچ آموزشی، با کفش‌های نامناسب در این طرح حاضر شدند که نتیجه‌اش فرو رفتن سرنگ به پای همکارمان شد.»
مسوولیت‌پذیر نبودن نیروی انتظامی در قبال خبرنگاران یکی از موارد مورد نقد سلیمانی است: «بارها در حوادثی مثل چهارشنبه سوری، تجمع زنان، جمعآوری معتادان و برخورد با بدحجابی حضور داشته‌ام و موارد ضرب و شتم با خبرنگاران را بسیار دیده‌ام.»
سعیده ساجدی‌نیا، دبیر سرویس حوادث خبرگزاری «ایسنا» هم پای تلفن به محض شنیدن این سوال که خبرنگاران سرویس حوادث چه امنیتی دارند؟ قاطعانه می‌گوید: «هیچ امنیتی.»
آیا نیروی انتظامی مسوولیت حادثهء فرو رفتن سرنگ بر پای علی‌پور را می‌پذیرد؟ ساجدی‌نیا در برابر این پرسش می‌گوید: «برای پیگیری موضوع با نیروی انتظامی تماس گرفتیم جالب است که آن‌ها از وقوع این حادثه اظهار بی‌اطلاعی کردند و تنها به ابراز تاسف بسنده کردند.»
خبرنگار حادثه‌دیده در طرح جمعآوری معتادان پرخطر، بلافاصله بعد از فرو رفتن سرنگ آلوده به پایش با پزشکان مشورت می‌کند و اکنون در حال انجام آزمایش‌های مربوط به بیماری‌های عفونی از جمله «اچ.آی.وی» در بیمارستان امام خمینی است.
ساجدی‌نیا معتقد است که هم نیروی انتظامی و هم خبرگزاری ایسنا باید در قبال این حادثه متعهد باشند.
او از نبود امنیت خبرنگاران گلایه‌مند است: «سال گذشته در طرح جمعآوری داروفروشان خیابان ناصرخسرو، علی‌پور از طرف نیروی پلیس به شدت مورد ضرب و شتم واقع شد.»
آرمین سلیمانی هم که در یکی از همین طرح‌ها آسیب دیده بود، می‌گوید: «تنها کاری که نیروی انتظامی در طرح‌هایش برای خبرنگاران انجام می‌دهد در اختیار قرار دادن یک کاور رنگی است. البته فقط در بعضی از طرح‌ها و نه در همهء طرح‌ها.»
او همچنین معتقد است باید برای ماموران یگان ویژه هم کلاس‌های آموزشی برگزار کرد: «متاسفانه در بیشتر طرح‌ها ماموران با خبرنگاران برخورد بدی می‌کنند،کارت آن‌ها را می‌گیرند و حتی مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند.»
او از طرح دستگیری اراذل و اوباش می‌گوید: «ماموران این طرح نقاب‌هایی بر چهره داشتند و مجهز بودند اما خبرنگاران بدون این امکانات در معرض دیدار اراذل و اوباش بودند که بعدها می‌تواند برای خبرنگاران تهدیدی جدی محسوب شود.»
دبیر انجمن صنفی روزنامه‌نگاران نیز معتقد است: «نیروی انتظامی در قبال این حادثه مسوول است.»
او با اشاره به این‌که «تاکنون انجمن صنفی روزنامه‌نگاران بخشنامه و یا آیین‌نامه‌ای دربارهء حوادث این چنینی نداشته است»، می‌گوید: «فرو رفتن سرنگ آلوده به پای خبرنگار هرچند اتفاق بدی است اما می‌تواند مقدمه‌ای بر این موضوع باشد که هیات مدیرهء انجمن به فکر بیفتد. هرچند اقدامات این انجمن تنها در حد تذکر و ارشاد به دستگاه‌هاست و ضمانت اجرایی ندارد.»